Świętość rozsądnych

W sposób dość charakterystyczny niektóre media przypomniały sobie tuż przed Wielkim Tygodniem o tzw. Ewangelii Judasza, która ma stanowić podstawę do jego rehabilitacji. Oto bowiem Judasz przestaje być zdrajcą, a staje się wybranym apostołem, bohaterem naszej wiary. Wszystko to za sprawą rzekomych słów Jezusa do Judasza: „Przewyższysz ich [apostołów] wszystkich. Ale, Judaszu, musisz poświęcić ciało, które mnie okrywa”.

Wiarygodność tej treści wynika stąd, że tekst papirusu jest stary, o czym zaświadcza National Geographic. Jeśli to Towarzystwo będzie istnieć za lat 1000, i świat też, być może, że badacze z tego zacnego grona udowodnią, że w XXI wieku publikowano „Harry’ego Pottera”. Być może, że wielu z nich – a także niektórzy dziennikarze – na tej podstawie zrewolucjonizuje obraz świata XXI wieku. Nie będzie już w nim np. zamachu terrorystycznego na World Trade Center – tylko przypadkowa awaria na wieżowcach nowojorskich grupy adeptów sztuki czarów lecących na miotłach.

Mam jednak głęboką nadzieję, że wiek XXXI nie będzie znaczony kulturą idiotów…

Sensacje o Judaszu zasługują jednak – tak sądzę – na zauważenie. Po pierwsze, są wyrazem odwiecznej niemocy człowieka w stosunku do miłości Bożej. Cytowane zdanie z apokryfu o Judaszu pokazuje, że trudno było uwierzyć w II wieku w to, że Bóg prawdziwie stał się człowiekiem (a nie tylko okrył się ciałem). To jednak temat bardziej teologiczny.

Sam przekaz przez media tej sensacyjki rodzi jednak pewne skojarzenia. Czas – okres świętowania centralnej prawdy wiary chrześcijaństwa. Sposób – mylenie autentyczności tekstu z wiarygodnością treści. Na dodatek – nieoceniona „Gazeta Wyborcza” przywołuje jeszcze dwa wątki „godne” zauważenia. Pierwszy to pomylenie płaszczyzny „wybrania” Judasza przez Jezusa z opinią o możliwości jego zbawienia. Tak więc rewelacje o wybraniu Judasza są poparte zdaniem Jana Pawła o milczeniu Kościoła w kwestii wiecznego potępienia. I drugi wątek – „Gazeta” wskazuje, że rehabilitacja Judasza mogłaby mieć znaczenie w poprawie stosunków chrześcijan z żydami. Pewnie dlatego, że Pan Jezus urodził się „kiejby rękawicka” na Podhalu…