Moc Miłosiernej Miłości

Znaczenie i miejsce Triduum Paschalnego w życiu Kościoła katolickiego były przedmiotem katechezy Benedykta XVI podczas audiencji ogólnej 12 kwietnia na Placu św. Piotra w Watykanie. Wśród ok. 40 tys. pielgrzymów z całego świata były liczne grupy Polaków z kraju i emigracji. Po wygłoszeniu nauki i streszczeniu jej w kilku językach Papież pozdrowił pątników, m.in. po polsku. Na zakończenie...
Czyta się kilka minut

Znaczenie i miejsce Triduum Paschalnego w życiu Kościoła katolickiego były przedmiotem katechezy Benedykta XVI podczas audiencji ogólnej 12 kwietnia na Placu św. Piotra w Watykanie. Wśród ok. 40 tys. pielgrzymów z całego świata były liczne grupy Polaków z kraju i emigracji. Po wygłoszeniu nauki i streszczeniu jej w kilku językach Papież pozdrowił pątników, m.in. po polsku. Na zakończenie odmówił z zebranymi modlitwę Ojcze nasz i udzielił wszystkim błogosławieństwa apostolskiego.

Oto fragmenty przemówienia Ojca Świętego:

Drodzy bracia i siostry!

Jutro rozpoczyna się Triduum Paschalne, które jest centralnym punktem całego roku liturgicznego. Za pomocą świętych obrzędów Wielkiego Czwartku, Wielkiego Piątku i uroczystej Wigilii Paschalnej, przeżyjemy znów tajemnicę Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pana. (…) Triduum Paschalne zaczyna się w Wielki Czwartek, wieczorną Mszą św. „in Coena Domini”. Ale również rano zazwyczaj odprawia się inną ważną liturgię eucharystyczną: Mszę Krzyżma św., podczas której całe prezbiterium każdej diecezji, skupione wokół biskupa, odnawia przyrzeczenia kapłańskie i bierze udział w poświęceniu olejów katechumenów, chorych i krzyżma. Uczynimy to jutro rano także tu, w Bazylice św. Piotra.

Oprócz ustanowienia kapłaństwa w tym świętym dniu wspominamy całkowitą ofiarę, jaką Chrystus złożył z siebie ludzkości w sakramencie Eucharystii. Tej samej nocy, gdy został zdradzony, pozostawił On nam, jak o tym wspomina Pismo Święte, przykazanie nowe, mandatum novum – przykazanie braterskiej miłości, gdy dokonał wzruszającego gestu umycia stóp, które nawiązuje do pokornej służby niewolników. Ten wyjątkowy dzień, przywołujący wielkie tajemnice, kończy adoracja eucharystyczna na pamiątkę konania Pana w Ogrodzie Getsemani. (…) Wciąż na nowo Jezus znajduje się w opuszczeniu na Górze Oliwnej. Opuszczenie, po którym nastąpiło – w samym sercu nocy – aresztowanie i początek bolesnej drogi na Kalwarię.

Skupiony na tajemnicy Męki jest z kolei Wielki Piątek – dla nas dzień postu i pokuty, nastawiony całkowicie na kontemplację Pana na krzyżu. W kościołach czytany jest opis Męki i rozbrzmiewają słowa proroka Zachariasza, które usłyszeliśmy przed chwilą: „Będą patrzeć na Tego, którego przebili” (J 19, 37). My również w Wielki Piątek rzeczywiście kierujemy wzrok ku przebitemu sercu Odkupiciela, w którym – jak pisze św. Paweł – „wszystkie skarby mądrości i wiedzy są ukryte” (Kol 2, 3). W Wielką Sobotę Kościół, łącząc się duchowo z Maryją, pozostaje na modlitwie przy grobie, gdzie spoczywa nieruchomo ciało Syna Bożego, jakby wypoczywając po dziele odkupienia, zrealizowanego przez Jego śmierć (por. Hbr 4,1-13). Późną nocą rozpocznie się uroczysta Wigilia Paschalna, podczas której w każdym kościele rozlegnie się radosny śpiew Gloria i paschalnego Alleluja, płynący z serc nowych ochrzczonych i całej wspólnoty chrześcijańskiej, radującej się, gdyż Chrystus zmartwychwstał i zwyciężył śmierć.

Drodzy bracia i siostry, po to, by obchody Wielkiejnocy były owocne, Kościół prosi wiernych, aby przystępowali w tych dniach do sakramentu pokuty, który jest dla każdego z nas niczym śmierć i zmartwychwstanie. (…)

Świadomi, że jesteśmy grzesznikami, ale ufni w Boże Miłosierdzie, pozwólmy Chrystusowi, aby nas pojednał, abyśmy mogli jeszcze intensywniej zakosztować radości, jaką On nam przynosi swym zmartwychwstaniem. Przebaczenie, jakiego udziela nam Chrystus w sakramencie pokuty, jest źródłem pokoju wewnętrznego i zewnętrznego i czyni z nas apostołów pokoju w świecie, w którym trwają niestety podziały, cierpienie oraz dramaty niesprawiedliwości, nienawiści i przemocy, niezdolności do pojednania się, aby rozpocząć na nowo przez szczere przebaczenie. My jednak wiemy, że ostatnie słowo nie należy do zła, zwycięzcą jest bowiem Chrystus ukrzyżowany i zmartwychwstały, a Jego triumf ukazuje się z mocą miłosiernej miłości. Jego zmartwychwstanie daje nam tę pewność: mimo wszystkich mroków, istniejących na świecie, ostatnie słowo nie należy do zła. Wspierani tą pewnością będziemy mogli z większą odwagą i entuzjazmem zaangażować się na rzecz narodzin sprawiedliwszego świata.

To życzenie składam z serca wam wszystkim, bracia i siostry, życząc, byście przygotowywali się z wiarą i nabożeństwem do bliskich już Świąt Wielkiejnocy. Niech będzie z wami Najświętsza Maryja, która po towarzyszeniu swemu Boskiemu Synowi w godzinie męki i krzyża, dzieliła radość z Jego zmartwychwstania.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 17/2006