Komunia św. dla osób niepełnosprawnych umysłowo

Moje ośmioletnie ochrzczone dziecko jest niepełnosprawne umysłowo. Dzieci w tym wieku przygotowują się do Pierwszej Komunii Świętej. Czy jest możliwe, aby także mój syn przyjął Pana Jezusa w Komunii św.?

Anna

Pani dziecko przez sakrament chrztu zostało włączone do Kościoła i stało się dzieckiem Bożym. Trzeba więc przyjąć za zasadę, że również ono ma prawo do sakramentów. Inna zasada jednak mówi, że dzieci wtedy tylko można dopuścić do Komunii św., gdy mają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swoich możliwości rozumiały tajemnicę Eucharystii i mogły z wiarą przyjąć Ciało Chrystusa (por. kan. 913 § 1KPK). Są zatem dwa warunki, które należy spełnić do godnego przyjęcia Komunii św. - wiara i świadomość.

Ważna jest tu nie tylko wiara przyjmującego sakrament, ale także wiara wspólnoty Kościoła, bo w niej dokonuje się udzielanie sakramentów świętych. Świadomość natomiast to kryterium, przy którym w przypadku osób niepełnosprawnych umysłowo mogą się pojawić wątpliwości. Wymaganym minimum, a zarazem dość jednoznacznym kryterium, jest konieczność, aby dziecko potrafiło odróżnić Ciało Chrystusa od zwykłego chleba (por. kan. 913 § 2 KPK).

Liczy się tutaj indywidualna świadomość, czyli indywidualne rozumienie tajemnicy wiary, na miarę możliwości poznawczych, intelektualnych i emocjonalnych osoby niepełnosprawnej umysłowo. Ostatecznie do proboszcza należy czuwanie nad tym, by do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które nie osiągnęły używania rozumu albo jego zdaniem nie są wystarczająco przygotowane (por. kan. 914 KPK).

W przypadku dopuszczenia dziecka niepełnosprawnego umysłowo do Komunii św. obowiązek jego przygotowywania do sakramentu spoczywa przede wszystkim na rodzicach dziecka.