W blasku Miłosierdzia

Jan Paweł II nieustannie przypominał światu, że Miłosierdzie Boże jest impulsem do zawierzenia Stwórcy oraz imperatywem wzywającym do miłosierdzia wobec bliźnich. Stał się Papieżem miłosierdzia.

Stały protektorat, który Karol Wojtyła roztaczał nad orędziem Miłości Miłosiernej, przekazanym światu za pośrednictwem św. siostry Faustyny, pozwala nazywać go Papieżem Bożego Miłosierdzia. Nie tylko długi i niezwykle owocny pontyfikat Jana Pawła II, ale właściwie całe jego życie wymownie naznaczyła tajemnica Bożego Miłosierdzia.

W kręgu Łagiewnik

Przesłanie o Bożym Miłosierdziu było znane Karolowi Wojtyle już od lat młodości. Podczas wojny pracował w kamieniołomach „Solvay” w Borku Fałęckim, przy wzgórzu, na którym znajduje się cmentarz Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia. Widywano go, jak modlił się przy grobie siostry Faustyny, także wtedy, gdy został już kapłanem.

Jako biskup, a potem metropolita krakowski, odwiedzał często Łagiewniki, gdzie wygłaszał homilie i spotykał się z młodzieżą; uczestniczył także w sympozjach teologicznych poświęconych tajemnicy Bożego Miłosierdzia.

Podczas ostatniej sesji Soboru Watykańskiego II zasięgnął opinii kardynała Ottaviani, ówczesnego prefekta Świętego Oficjum, czy – pomimo obowiązywania notyfikacji zakazującej szerzenia kultu – można rozpocząć proces informacyjny w sprawie osobistej świętości siostry Faustyny. Wkrótce zainicjował taki proces, a także zlecił nowy przekład „Dzienniczka”, dzięki czemu wyjaśnione zostały wątpliwości wywołane błędnymi tłumaczeniami tekstu.

Miłosierdzie Boże – miłosierdzie ludzkie

Dzięki Papieżowi możemy dziś obchodzić w drugą niedzielę wielkanocną święto Bożego Miłosierdzia. W 1985 roku Jan Paweł II nazwał Łagiewniki Stolicą Miłosierdzia. Wcześniej swoją drugą encykliką „Dives in Misericordia” (1980) otworzył nowe horyzonty w refleksji teologicznej nad tajemnicą Bożego Miłosierdzia. Nazwano ją Magna Charta Misericordia, czyli Wielką Kartą Miłosierdzia.

Potwierdził w niej prymat miłosierdzia nad sprawiedliwością. Uznał, że zyskuje ona kształt miłosierdzia, które jest „doskonalszym wcieleniem sprawiedliwości”. Rozwinął także myśl o fenomenie wzajemnej wymiany dóbr dokonującej się pomiędzy dar-czyńcą a dar-biorcą. Jezusa Chrystusa nazwał „Wcieleniem Miłosierdzia”, a imperatyw miłosierdzia określił jako rdzeń orędzia mesjańskiego, czyli Ewangelii, zaś błogosławieństwo dla ludzi miłosiernych – za streszczenie całej Dobrej Nowiny. Wszyscy bowiem jesteśmy jak ów biblijny syn marnotrawny, którego z otwartymi ramionami powitał miłosierny Ojciec.

Choć Jan Paweł II nie wymieniał imienia siostry Faustyny, to inspiracją do encykliki był, obok tekstów biblijnych, „Dzienniczek” polskiej mistyczki. Świadczył o tym m.in. chrystocentryczny charakter obu dokumentów oraz uznanie miłosierdzia za największy przymiot Boży, toteż encyklikę odebrano jako nieoficjalną aprobatę kultu. Kilkanaście lat później w 1993 r. Ojciec Święty beatyfikował, a 30 kwietnia 2000 r. kanonizował siostrę Faustynę.

Jan Paweł II dawał również osobiste świadectwo miłosierdzia wobec ludzi. Wystarczy przypomnieć jego niezwykle serdeczne spotkania z ludźmi chorymi i cierpiącymi czy szczególną lekcję miłosierdzia – przebaczenie Ali Agcy, którego odwiedził 27 grudnia 1983 r. we włoskim więzieniu Rebibbia.

O wyobraźnię miłosierdzia

W 2002 r. Ojciec Święty określił zasady uzyskiwania odpustu zupełnego i odpustów cząstkowych w święto Miłosierdzia Bożego, a Penitencjaria Apostolska ogłosiła dekret o związaniu odpustów z aktami kultu spełnianymi dla uczczenia Bożego Miłosierdzia.

Dwa miesiące później, 17 sierpnia 2002 roku, Jan Paweł II poświęcił w Łagiewnikach nową bazylikę i uroczyście zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu. Jakże przejmująco zabrzmiało wyznanie: „Do dzisiaj pamiętam tę drogę, która prowadziła z Borku Fałęckiego na Dębniki, którą odbywałem codziennie, przychodząc na różne zmiany do pracy, przychodząc w drewnianych butach. Takie się wtedy nosiło. Jak można było sobie wyobrazić, że ten człowiek w drewniakach kiedyś będzie konsekrował bazylikę Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach!”.

Następnego dnia, podczas Mszy św. na krakowskich Błoniach, zaapelował o wyobraźnię miłosierdzia „w duchu solidarności z bliźnimi, dzięki której pomoc będzie świadectwem braterskiej wspólnoty.”

W noc Bożego Miłosierdzia

Nie znajdzie żadna dusza usprawiedliwienia, dopóki się nie zwróci z ufnością do miłosierdzia Mojego – powiedział Pan Jezus do siostry Faustyny. Jan Paweł II całym swoim życiem dawał świadectwo potęgi zawierzenia Bożemu Miłosierdziu. Wymownym znakiem było jego umieranie na oczach świata w wigilię święta ku czci Bożego Miłosierdzia. Kiedy 2 kwietnia o godzinie 21.37 odchodził do Domu Ojca, trwała już noc Bożego Miłosierdzia.