Święty Benedykt - patronem Mogilna

Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów zatwierdziła św. Benedykta Opata patronem Mogilna. Miasto starało się o to od kilku lat.

Uchwałę o ustanowieniu św. Benedykta patronem Mogilna podjęto podczas sesji Rady Miasta w marcu 1998 roku. Decyzja władz świeckich wymagała jednak zgody ze strony Kościoła. We wrześniu 2005 roku włodarze Mogilna zwrócili się z prośbą do abp. Henryka Muszyńskiego o zatwierdzenie św. Benedykta patronem Mogilna. W listopadzie 2005 roku otrzymali z Gniezna stosowny dekret zatwierdzający oraz informację, iż dalsza procedura wymaga potwierdzenia watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

Decyzja Stolicy Apostolskiej nadeszła pod koniec marca br. Czytamy w niej m.in. ,,Kult świętego Benedykta Opata, który przez modlitwę i pracę bardzo przyczynił się do wzrostu chrześcijańskiego ducha Europy, na sposób szczególny i niewzruszony był i nadal jest pielęgnowany przez duchowieństwo i wiernych miasta, które w swoim języku ojczystym nosi imię Mogilno (...). Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, mocą uprawnień nadanych jej przez Najwyższego Biskupa Benedykta XVI, po rozważeniu, że wybór i jego uznanie dokonały się zgodnie z zasadami prawa, przychyla się do wyrażonej prośby i zatwierdza świętego Benedykta Opata jako Patrona przed Bogiem dla miasta nazywanego w języku ojczystym Mogilno”.

Dla władz Mogilna i jego mieszkańców ustanowienie św. Benedykta patronem miasta to ogromna radość i wielkie wyróżnienie. Mogilno uchodzi za jedną z najstarszych osad w Polsce. Powstałe na przełomie VIII i IX wieku uważane jest, podobnie jak Gniezno, za kolebkę polskiej państwowości. Przez stulecia było ściśle związane z zakonem benedyktynów, których na ziemię mogileńską sprowadził Kazimierz Odnowiciel. Klasztor dla nich pobudował w drugiej połowie XI wieku Bolesław Śmiały. Pod koniec XIV wieku rosnąca wokół opactwa osada otrzymała od Władysława Jagiełły prawa miejskie, a jej losy były ściśle związane z klasztorem benedyktynów aż do jego kasacji w 1833 roku.