Logo Przewdonik Katolicki

«Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco!».

Jr 23,1–6; Psalm 23; Ef 2,13–18; Mk 6,30–34

Jezus zaprasza nas, abyśmy choć na chwilę umieli i chcieli oddalić się od zgiełku życia i udali się w cichą przestrzeń, abyśmy mogli być z Nim. On zawsze nas słucha i zaprasza do dzielenia się z Nim naszymi nadziejami, obawami i marzeniami. Jezus widząc zagubionego człowieka od razu chce przyjść z pomocą. Zagubieni ludzie pobudzają Jezusa do działania, jak w przypowieści o zagubionej owcy. On zna i rozpoznaje własne owce, Jego relacja jest bardzo osobista i każda owca jest dla Niego wyjątkowa. Jezus kocha wszystkie owce i zależy Mu, aby żadna się nie zagubiła, szuka ich z miłością, aby znaleźć, jedną po drugiej. Jezus jest świadomy sytuacji, w jakiej się znajdujemy, gdy rozliczne obowiązki pracy i domu ciągną nas we wszystkich kierunkach.

Komentarz pochodzi ze strony Biblioteki Kaznodziejskiej.

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki