Aby nie ustawać w drodze

W Wielki Czwartek Kościół katolicki wspominał ustanowienie sakramentów Eucharystii i kapłaństwa. Jak co roku, w tym dniu w świątyniach odprawiane były także Msze św. Krzyżma, podczas których biskupi poświęcali krzyżmo, czyli mieszaninę oliwy z oliwek i balsamu, używane do namaszczania przy udzielaniu chrztu, bierzmowania i święceń kapłańskich. Na ten dzień biskupi polscy przygotowali także list do prezbiterów „Abyśmy nie ustali w drodze”. Przypominają w nim spoczywający na księżach obowiązek formowania własnej duchowości tak, by mogli oni sprostać współczesnym wyzwaniom. Wskazali na modlitwę, Eucharystię, posłuszeństwo i przyjaźń jako środki wspierające kapłanów w posłudze. Biskupi przypomnieli, że obowiązkiem księży, wynikającym z sakramentu święceń, jest postawa nieustannego nawracania się. Kapłan powinien dbać o swoją formację, nie ulegać rutynie, lenistwu, letniości i nie zamykać się na troski duchowe i materialne ludzi powierzonych jego pieczy duszpasterskiej. Autorzy listu zwracają uwagę, że świeccy są żywo zainteresowani formacją kapłanów, ponieważ potrzebują dobrze przygotowanych i świętych księży. Stała formacja – zdaniem biskupów – przyczynia się do wzrostu kompetencji księży i autorytetu w parafii i w szkole. Skłania do lepszego poznania warunków życia ludzi, a także do poszukiwania metod skutecznej ewangelizacji. Jako godne pochwały biskupi uznali „spontaniczne i cenne inicjatywy, zwłaszcza comiesięczne, osobiste i wspólnotowe dni skupienia, wspólną modlitwę brewiarzową oraz tworzenie oratoriów domowych na plebaniach”. Dokument został przyjęty przez biskupów 8 marca 2006 r. podczas 335. Zebrania Plenarnego w Warszawie. Na zdjęciu: Msza św. Krzyżma w katedrze pw. Świętego Krzyża w Opolu