Przywracajmy nadzieję ubogim

Słowa zawarte w tytule są hasłem programu duszpasterskiego Kościoła na rok 2006. Jego realizacji w par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Dzierżawach patronuje św. brat Albert Chmielowski – patriota, uczestnik powstania styczniowego, utalentowany artysta, zaliczony w poczet świętych Kościoła heroiczny sługa i ojciec ubogich, obdarzony wyobraźnią miłosierdzia. W tym roku obchodzimy 90. rocznicę jego śmierci – narodzin dla nieba.

Łatwiej jest urzeczywistniać program duszpasterski, gdy wspólnota wiernych wpatruje się w postać – wzorzec. W parafii Dzierżawy w 2001 r. był to kard. Stefan Wyszyński, w 2002 – św. Ojciec Pio, 2003 – Jan Paweł II, 2004 – bł. Matka Teresa z Kalkuty, 2005 – św. Faustyna. Do tych postaci i ich dzieł odwołujemy się w homiliach i naukach rekolekcyjnych; w szkołach organizowane są konkursy nt. ich życia, służby Bogu i bliźnim. Odbywamy pielgrzymki śladami tych świętych, dzięki czemu ubogacamy się duchowo, poznajemy ludzi żyjących ich charyzmatami, przyglądamy się dziełom, które po nich zostały.

Skąd wybór danej osoby? Najczęściej ma to związek z jakąś rocznicą dotyczącą owej świątobliwej postaci lub wynika też z potrzeby nadania programowi duszpasterskiemu odpowiedniego przewodnika, patrona czy też wzorca, ideału.

17 czerwca, we wspomnienie liturgiczne św. brata Alberta, w kościele parafialnym w Dzierżawach zostanie zainstalowany i poświęcony dedykowany mu witraż; w dniach 20-25 sierpnia odbędzie się pielgrzymka autokarowa śladami świętego (Kraków, Zakopane, Przemyśl, Lwów, Stanisławów, Puławy). Został też ogłoszony konkurs wiedzy o życiu i dziełu św. brata Alberta dla młodzieży szkolnej.

Brat Albert poświęcił życie służbie Bogu i bliźnim. Jego dzieło zachwyca i inspiruje do działania kolejne pokolenia. Pod jego patronatem powstają stowarzyszenia opiekujące się ubogimi, schroniska dla bezdomnych, szpitale, domy opieki i przytuliska. Także i my jesteśmy zobowiązani do rozwijania w sobie wyobraźni miłosierdzia, o którą prosił w sierpniu 2002 r. Jan Paweł II: „Trzeba spojrzenia miłości, aby dostrzec obok siebie brata, który wraz z utratą pracy, dachu nad głową, możliwości godnego utrzymania rodziny i wykształcenia dzieci doznaje poczucia opuszczenia, zagubienia i beznadziei. Potrzeba «wyobraźni miłosierdzia», aby przyjść z pomocą dziecku zaniedbanemu duchowo czy materialnie; aby nie odwracać się od chłopca czy dziewczyny, którzy zagubili się w świecie różnorakich uzależnień lub przestępstwa; aby nieść radę, pocieszenie, duchowe i moralne wsparcie tym, którzy podejmują wewnętrzną walkę ze złem”. (Kraków, 18 sierpnia 2002 r.)