Zasady przydzielania obowiązków domowych

1. Daj przykład. Niech wszyscy (także rodzice) mają obowiązki domowe. Tylko tak nauczysz dziecko, że to nie forma niewolnictwa, lecz wyraz miłości.

2. Zaczynaj wcześnie. Już trzylatek potrafi posprzątać swoje zabawki i ułożyć ubranko na krześle.

3. Dostosuj obowiązki do wieku dziecka, tak by zapewnić zadania możliwe do wykonania. Starszym możesz tłumaczyć różnice w zadaniach faktem, że oznacza to również różnice w przywilejach.

4. Podział zadań powinien być sprawiedliwy. Stwórz listę z przydziałem obowiązków, jednak wymieniajcie się nimi, by zapobiec znużeniu.

5. Co jakiś czas zbierajcie się całą rodziną i wspólnie dyskutujcie przydział obowiązków. Uczy to wszystkich umiejętności negocjacji, poza tym ludzie chętniej wykonują zadania, jeśli mieli wpływ na ich podział.

6. Ustalcie standard wykonania każdego z obowiązków (np. umycie naczyń oznacza, że czyste i suche naczynia zostają odłożone do szafki), jednak musi być to standard bezpieczny i możliwy do osiągnięcia przez konkretne dziecko (np. dziesięciolatek spokojnie dosięgnie wiszącej szafki, pięciolatek mógłby spaść z krzesła).

7. Z wyrozumiałością przyjmuj „wpadki”, szczególnie przy nowych zadaniach. Dom powinien być miejscem bezpieczeństwa i miłości, w którym można popełniać błędy i uczyć się na nich.

8. W szczególnych przypadkach (np. uczenie się do egzaminu) możecie dziecko zwolnić z wykonywania zadań lub powierzyć je rodzeństwu – jednak na zasadzie rewanżu – tzn. zobowiązania, że w potrzebie przejmie na jakiś czas cudze obowiązki.