Logo Przewdonik Katolicki

Dzieje potulickiej wspólnoty

Marcin Jarzembowski
Fot.

W samym sercu Potulic mieści się kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie przez znawców sztuki nazywany często skarbem diecezji bydgoskiej. Neoklasycystyczna świątynia to dar właścicieli miejscowych dóbr rodziny Potulickich.Potulice od 1726 r. związane są z tym właśnie rodem. Jan Jakub Potulicki kupił wówczas wielki kompleks dóbr ślesińskich od Anny z Lubomirskich księżnej Radziwiłłowej. Ich częścią były Nowe Potulice, które wcześniej zwano Kantowem. W połowie XIX w. Potuliccy zdecydowali się osiąść na stałe w Potulicach.

 

W samym sercu Potulic mieści się kościół Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie – przez znawców sztuki nazywany często „skarbem” diecezji bydgoskiej. Neoklasycystyczna świątynia to dar właścicieli miejscowych dóbr – rodziny Potulickich. Potulice od 1726 r. związane są z tym właśnie rodem. Jan Jakub Potulicki kupił wówczas wielki kompleks dóbr ślesińskich od Anny z Lubomirskich księżnej Radziwiłłowej. Ich częścią były Nowe Potulice, które wcześniej zwano Kantowem. W połowie XIX w. Potuliccy zdecydowali się osiąść na stałe w Potulicach.

 
Ofiarność Anieli Potulickiej
W 1870 r. powstał okazały pałac w stylu angielskiego neogotyku z licznymi elementami renesansu według projektu Leandra i Henryka Marconich oraz Stanisława Hebanowskiego, wkomponowany w otaczający go ogromny park. Jego właściciel, hrabia Kazimierz Potulicki, uznawany był za jednego z najbogatszych ludzi w zaborze pruskim. Potulice, wraz z dobrami ślesińskimi, odziedziczyła jego trzecia córka, Aniela. – Szczególnie hrabina Potulicka była osobą bardzo religijną, uformowaną w duchu patriotycznym przez rodziców. Finansowała działalność filantropijną i charytatywną. Wspierała m.in. budowę i remont kościołów w Samsiecznie i Ślesinie – podkreślił proboszcz miejscowej wspólnoty ks. Ryszard Czajka TChr.
Ostatnia dziedziczka rodu oddała pałac wraz z parkiem w Potulicach do dyspozycji prymasa kard. Augusta Hlonda, z przeznaczeniem na siedzibę Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców, które w latach 1932–1939 miało w tym miejscu swoją siedzibę. W ten sposób Potulice stały się centrum przygotowującym duszpasterzy polonijnych.
 
Potulickie martyrologium
Niestety, tragiczny wybuch II wojny światowej spowodował, że chrystusowcy utracili swój majątek. W 1941 r. w Potulicach utworzono obóz, początkowo przesiedleńczy, dla wysiedlonej ludności i osób wywożonych na roboty przymusowe. Początkowo była to filia obozu Stutthof, a od 1942 r. obóz pracy. Straciło w nim życie tysiące osób. – Były to przede wszystkim dzieci, które wyniszczył głód, choroby, zimno – powiedział ks. Ryszard Czajka TChr.
Po wojnie do roku 1950 w Potulicach istniał Centralny Obóz Pracy dla ludności niemieckiej oraz polskich więźniów politycznych, który wpisuje się w historię „polskiego Gułagu”. Liczba więźniów w tym czasie przekraczała nawet 16 tys., z czego blisko 14 tys. zmarło. Każdego roku na wiosnę przybywają do Potulic ci, którzy doczekali wyzwolenia z piekła hitlerowskiego obozu.
 
Droga duszpasterska
Kościół w Potulicach to dawna kaplica dworska wybudowana w 1862 r. w stylu neoklasycystycznym przez rodzinę Potulickich. W latach 1932–1939 posługę duszpasterska świadczyli tu chrystusowcy, zaś kaplica zakonna mieściła się we wnętrzu pałacu Potulickich, który był domem macierzystym zgromadzenia. Zarówno kościół, jak i obecna plebania stanowiły własność Fundacji Potulickich. W latach II wojny światowej kaplicę zamieniono na magazyn. Niestety po jej zakończeniu władze komunistyczne uniemożliwiły dostęp do świątyni i do sprawowania posługi duszpasterskiej. Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński 13 sierpnia 1971 r. erygował parafię w Potulicach. Nie została ona jednak zatwierdzona przez władze państwowe i funkcjonowała jako samodzielny ośrodek duszpasterski. Duszpasterzem był wówczas ks. Bogdan Krysiński. 12 stycznia 1980 r. dotychczasowy ośrodek formalnie erygowano jako parafię, a ks. Krysiński został pierwszym proboszczem. Od 1993 r. duszpasterstwo w parafii prowadzą chrystusowcy.
We wspólnocie funkcjonują liturgiczna służba ołtarza, Matki Różańcowe oraz schola. Z inicjatywy młodzieży w parafii są organizowane liczne przedsięwzięcia, chociażby wieczornice modlitewne czy patriotyczne.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki