Logo Przewdonik Katolicki

Prezentki Zofii Czeskiej

Michał Gryczyński
Fot.

Bogu i Matce Jego chwała to dewiza sióstr ze Zgromadzenia Panien Ofiarowania NMP, nazywanych - od łacińskiego słowa presentatio (ofiarowanie) - prezentkami. Oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa prezentki składają także czwarty: troski o dobre wychowanie dzieci i młodzieży. Ich wspólnota była pierwszym polskim zgromadzeniem zakonnym czynnym, bez ścisłej klauzury papieskiej. A założyła je w pierwszej połowie XVII w. Zofia z Maciejowskich Czeska. 27 czerwca Ojciec Święty wydał zgodę na zatwierdzenie dekretu uznającego heroiczność jej cnót.

“Bogu i Matce Jego chwała” to dewiza sióstr ze Zgromadzenia Panien Ofiarowania NMP, nazywanych - od łacińskiego słowa presentatio (ofiarowanie) - prezentkami. Oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa prezentki składają także czwarty: troski o dobre wychowanie dzieci i młodzieży. Ich wspólnota była pierwszym polskim zgromadzeniem zakonnym czynnym, bez ścisłej klauzury papieskiej. A założyła je w pierwszej połowie XVII w. Zofia z Maciejowskich Czeska. 27 czerwca Ojciec Święty wydał zgodę na zatwierdzenie dekretu uznającego heroiczność jej cnót.

 

 

Benedykt XVI zatwierdził wówczas 15 dekretów beatyfikacyjnych męczenników oraz wyznawców z 9 państw, m.in. 13 szarytek zamordowanych podczas hiszpańskiej wojny domowej  1936 r.

Zofia przyszła na świat w 1584 r. w szlacheckiej rodzinie ziemiańskiej. Była trzecim z dziewięciorga dzieci Mateusza Maciejowskiego i Katarzyny z domu Lubowieckiej. Jako szesnastoletnia dziewczyna poślubiła Jana Czeskiego, dziedzica miejscowości Czechy k. Słomnik. Sześć lat później małżonek zmarł i wtedy postanowiła - jako zamożna, bezdzietna wdowa – poświęcić resztę życia dziełom miłosierdzia, a zwłaszcza nauczaniu dziewcząt z ubogich rodzin. Jak to sama zapisała: „...obrałam sobie najmniejsze dzieci i sieroty, to jest ubogie i opatrzenia nie mające panienki, aby z tej najmniejszej cząstki, przy której mnie Bóg z łaski i miłosierdzia swego zostawił, miały wychowanie dobre (...)". W  swoich krakowskich domach urządziła instytut wychowawczy, który stanowił pierwszą polską szkołę żeńską. Z grupy młodych kobiet, które zdołała skupić wokół swego dzieła, utworzyła wspólnotę zorganizowaną na wzór zakonny. 31 maja 1627 r., za zgodą biskupa krakowskiego, została ona przekształcona w zgromadzenie zakonne, a na początku II poł. XVII w. uzyskała zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej. Za Patronkę swego dzieła obrała  Matkę Bożą w tajemnicy Ofiarowania. Dziesięć lat po jej śmierci zatwierdzone zostały Konstytucje Zgromadzenia.

Zmarła 1 kwietnia 1650 r., a pochowano ją w kościele Mariackim w Krakowie. Jej relikwie spoczywają tam do tej pory, natomiast czaszka znajduje się u sióstr prezentek, w bocznej kaplicy krakowskiego kościoła św. Jana. Przygotowania do procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym wszczęto w 1995 r. i po dwóch  latach akta procesowe przekazano do Rzymu. Jak wiadomo do beatyfikacji wymagany jest cud za jej wstawiennictwem. Obecnie badany jest przypadek uzdrowienia pewnego młodego mieszkańca Małopolski.

 

 

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki