Prezentki Zofii Czeskiej

Bogu i Matce Jego chwała to dewiza sióstr ze Zgromadzenia Panien Ofiarowania NMP, nazywanych - od łacińskiego słowa presentatio (ofiarowanie) - prezentkami. Oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa prezentki składają także czwarty: troski o dobre wychowanie dzieci i młodzieży. Ich wspólnota była pierwszym polskim zgromadzeniem zakonnym czynnym, bez ścisłej klauzury papieskiej. A założyła je w pierwszej połowie XVII w. Zofia z Maciejowskich Czeska. 27 czerwca Ojciec Święty wydał zgodę na zatwierdzenie dekretu uznającego heroiczność jej cnót.
Czyta się kilka minut

“Bogu i Matce Jego chwała” to dewiza sióstr ze Zgromadzenia Panien Ofiarowania NMP, nazywanych - od łacińskiego słowa presentatio (ofiarowanie) - prezentkami. Oprócz ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa prezentki składają także czwarty: troski o dobre wychowanie dzieci i młodzieży. Ich wspólnota była pierwszym polskim zgromadzeniem zakonnym czynnym, bez ścisłej klauzury papieskiej. A założyła je w pierwszej połowie XVII w. Zofia z Maciejowskich Czeska. 27 czerwca Ojciec Święty wydał zgodę na zatwierdzenie dekretu uznającego heroiczność jej cnót.

Benedykt XVI zatwierdził wówczas 15 dekretów beatyfikacyjnych męczenników oraz wyznawców z 9 państw, m.in. 13 szarytek zamordowanych podczas hiszpańskiej wojny domowej  1936 r.

Zofia przyszła na świat w 1584 r. w szlacheckiej rodzinie ziemiańskiej. Była trzecim z dziewięciorga dzieci Mateusza Maciejowskiego i Katarzyny z domu Lubowieckiej. Jako szesnastoletnia dziewczyna poślubiła Jana Czeskiego, dziedzica miejscowości Czechy k. Słomnik. Sześć lat później małżonek zmarł i wtedy postanowiła - jako zamożna, bezdzietna wdowa – poświęcić resztę życia dziełom miłosierdzia, a zwłaszcza nauczaniu dziewcząt z ubogich rodzin. Jak to sama zapisała: „...obrałam sobie najmniejsze dzieci i sieroty, to jest ubogie i opatrzenia nie mające panienki, aby z tej najmniejszej cząstki, przy której mnie Bóg z łaski i miłosierdzia swego zostawił, miały wychowanie dobre (...)". W  swoich krakowskich domach urządziła instytut wychowawczy, który stanowił pierwszą polską szkołę żeńską. Z grupy młodych kobiet, które zdołała skupić wokół swego dzieła, utworzyła wspólnotę zorganizowaną na wzór zakonny. 31 maja 1627 r., za zgodą biskupa krakowskiego, została ona przekształcona w zgromadzenie zakonne, a na początku II poł. XVII w. uzyskała zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej. Za Patronkę swego dzieła obrała  Matkę Bożą w tajemnicy Ofiarowania. Dziesięć lat po jej śmierci zatwierdzone zostały Konstytucje Zgromadzenia.

Zmarła 1 kwietnia 1650 r., a pochowano ją w kościele Mariackim w Krakowie. Jej relikwie spoczywają tam do tej pory, natomiast czaszka znajduje się u sióstr prezentek, w bocznej kaplicy krakowskiego kościoła św. Jana. Przygotowania do procesu beatyfikacyjnego na szczeblu diecezjalnym wszczęto w 1995 r. i po dwóch  latach akta procesowe przekazano do Rzymu. Jak wiadomo do beatyfikacji wymagany jest cud za jej wstawiennictwem. Obecnie badany jest przypadek uzdrowienia pewnego młodego mieszkańca Małopolski.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 30/2011