Logo Przewdonik Katolicki

"Nowe" w Biblii

kard. Gianfranco Ravasi
Fot.

Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali (J 13, 34).

 

„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali” (J 13, 34).

 

To, że sens biblijnego pojęcia „nowe” przewyższa zwykły zakres znaczenia owego terminu, wynika już z faktu, iż przymiotnik ten został zastosowany w nazwie Nowego Testamentu, uznawanego przecież za wypełnienie Pierwszego, czyli Starego Testamentu. Nie jest to zwykłe określenie chronologiczne, lecz jakościowe. Podobnie, w bardzo wymowny sposób, chrześcijańska tradycja nazwała ostatnią i ostateczną rzeczywistość zarówno powszechną, jak i osobistą, ludzi i całego bytu – „rzeczami najnowszymi”. Dlatego ostateczny cel, ku któremu zmierzamy, wysławiany jest jako urzeczywistnienie „nowego nieba i nowej ziemi” (Ap 21, 1; 2 P 3, 13).

Owo oczekiwanie na wszystko nowe miało dwa, nie zawsze dające się oddzielić, oblicza. Z jednej strony osiągnięcie tego portu było uznawane za możliwe dzięki działaniu mesjańskiemu (w Starym Testamencie) i odkupieniu dokonanemu przez Chrystusa (zob. np. Rz 8). Z drugiej strony natomiast wizja apokaliptyczna spodziewała się totalnej pożogi, po której na zgliszczach starego i grzesznego świata zakwitłby nowy porządek rzeczywistości i historii. Bardziej powszechna jest w Biblii ta pierwsza koncepcja „nowego”, dostrzegająca ciągłość obecnej historii i ostatecznej pełni; jednak „nowe” już jest złożone jak ziarno w historii, w której dokonują się dzieje człowieka. Królestwo Boże jest już pośród nas i w nas.

Ciąg „nowych” rzeczywistości przedstawionych w Biblii należy zatem pojmować w świetle nowości w ciągłości – a zatem dynamicznej pełni, ku której dążymy. I tak „nowe” przymierze w duchu, które proponuje Jeremiasz (31, 31-34), nie jest wariantem radykalnie różnym od Przymierza zawartego na Synaju, lecz jego najwyższym punktem, w którym związek Boga z człowiekiem staje się najbliższy i doskonały, a prawo Boże wyryte zostaje w sercu, nie na kamieniu. Również „nowe przykazanie” miłości nadane przez Jezusa (J 13, 34) jest ostatecznym wypełnieniem drogi sprawiedliwości i solidarności, która zarysowana została już w przesłaniu proroków.

Nie bez powodu sam Chrystus jasno stwierdza: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić”, czyli doprowadzić do pełni (Mt 5, 17). Rozszerzenie horyzontów zbawienia i miłości na całą ludzkość jest zatem „nowym” w tym znaczeniu, że ostatecznie osiągamy prawdziwy cel, do którego stopniowo prowadził nas Boży plan, zbawczy zamysł Bożej myśli i woli. Wierzący uczestniczy w „nowym życiu” (Rz 6, 4), ponieważ ma już możliwość pełnej komunii z Bogiem przez chrzest, dzięki któremu korzysta z owoców Wcielenia, czyli doskonałej obecności Boga w „ciele”, w historii, w ludzkim istnieniu.

Zapoczątkowało je już hebrajskie obrzezanie, ale chrześcijaństwo wyniosło je na najwyższy poziom, gdyż teraz możemy żyć „w nowości ducha, a nie według przestarzałej litery [Prawa]” (Rz 7, 6). „Stare” jest zatem nie tyle dawne przymierze, ile raczej grzech i złudzenie, że możemy zbawić się sami przez własne uczynki. „Jeśli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe” (2 Kor 5, 17).

 

 

 


Uciski - termin ten wskazuje z pewnością na różne próby, ale w Biblii nabywa specjalnego znaczenia prześladowania za wiarę: „przez wiele ucisków trzeba nam wejść do królestwa Bożego” (Dz 14, 22). Na wzór literatury apokaliptycznej (Dn 12, 1) „uciski” w tym właściwym wymiarze przedstawione są w niektórych fragmentach Nowego Testamentu jako wielka końcowa próba, która oddziela sprawiedliwych od niesprawiedliwych wobec królestwa Bożego (Mt 24, 21. 29).

 

Oblubieniec - oblubienica - w Biblii te pojęcia, oprócz tego, że określają parę ludzką, stają się symbolem mówiącym o Bogu i o Jego ludzie ze wszelkimi radosnymi i gorzkimi cechami ich relacji. Ponadto obraz oblubieńca stosowany jest na określenie miasta, w szczególności Jeruzalem (zob. np. Ap 21, 2).

 

Tłum. Dorota Stanicka-Apostoł

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki