W stanie naturalnym żurawina pospolita rośnie na mokradłach, na torfowiskach wysokich, w jakie zamieniają się zbiorniki wodne, gdy zarastają roślinnością. Występuje w północnej i środkowej Europie, Azji i Ameryce Północnej, aż po okolice koła podbiegunowego. W Polsce można ją znaleźć na Podkarpaciu, w Lasach Janowskich czy Puszczy Solskiej. Ale żurawina jest również uprawiana – zwłaszcza ta wielkoowocowa – a do jej czołowych producentów należą USA i Kanada, zaś w Europie Litwa i Białoruś. Posiada liczne właściwości lecznicze: odtruwa organizm, reguluje przemianę materii, wspomaga leczenie przeziębień i grypy – najczęściej podawana z dodatkiem miodu – infekcji dróg moczowych, dny moczanowej, nadciśnienia, chorób serca, dolegliwości wątroby i dróg żółciowych, rozmaitych stanów zapalnych, reumatyzmu, stanów grzybiczych skóry, próchnicy, chorób dziąseł i przyzębia. Działa również przeciwszkorbutowo i przeciwbiegunkowo, chroni przed wrzodami żołądka, a dzięki zawartości antyoksydantów wspomaga walkę z cukrzycą i nowotworami. Jest bogatym źródłem witamin: A, z grupy B, a zwłaszcza C, licznych minerałów: sodu, potasu, magnezu, wapnia, fosforu, żelaza i jodu, a także pektyn, garbników i antocyjanów, które chronią organizm przed wolnymi rodnikami. Zawiera również kwasy organiczne: benzoesowy – naturalny konserwant, dzięki któremu żurawiny nie pleśnieją – cytrynowy i chinowy. Ale z krzewinek żurawiny pozyskuje się nie tylko owoce. Latem zbierane są również listki, które zawierają sporo bakteriobójczej arbutyny, toteż przyrządza się z nich napar odkażający drogi moczowe. W kuchni wykorzystywane są właściwości żelujące żurawiny do przyrządzania konfitur, marmolad, galaretek i kisieli. Stosuje się ją również do przygotowywania sosów, soków i nalewek. Sok żurawinowy wpływa na obniżenie poziomu tzw. złego cholesterolu i podwyższenie tego, który jest pożądany.
Owoce żurawiny zbiera się jesienią, często dopiero po pierwszych przymrozkach, bo wtedy stają się mniej cierpkie, zawierają więcej cukru, a więc zyskują na smaku. A ponieważ są trwałe, więc – poza tymi, które poddawane są procesowi suszenia – bywają zalewane zimną wodą, dzięki czemu nie więdną nawet przez kilka miesięcy i można je przechować niemal przez całą zimę. Zbiór żurawiny przeprowadzany jest ręcznie albo przy użyciu tzw. grzebieni, podobnych do tych, które służą do zbioru czarnych jagód i borówki brusznicy. Przy zbiorach z upraw stosowane są dwie metody: na sucho – za pomocą maszyn wyczesujących jagody z kobierców, i na mokro – przez zalewanie plantacji wodą i strącanie owoców przez maszyny. Wypływające na powierzchnię jagody zgarniane są na przenośnik za pomocą pływających rękawów.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Rozpocznij od 14 dni bezpłatnego dostępu lub zakup subskrypcję od razu na rok i oszczędź pieniądze.









