Logo Przewdonik Katolicki

Życie na placu budowy

Weronika Frąckiewicz
il. Agnieszka Sozańska

Człowiek jest integralną jednością, a dojrzała duchowość uwzględnia także wymiar emocjonalno-psychiczny i cielesny. Rozmowa z o. Wojciechem Jędrzejewskim OP o zgubnej przypadkowości, gdy brakuje wytyczonego kierunku rozwoju, nieograniczonym potencjale dobra, który nosimy w sobie, i wyprawie w głąb Słowa.

Po co chrześcijaninowi rozwój i praca nad sobą? Czy nie wystarczy, że czyta on Pismo Święte, podejmuje praktyki religijne i żyje w łasce uświęcającej?
– Wszystko zaczyna się od biblijnego obrazu serca człowieka, które jest otchłanią. W 6. rozdziale Ewangelii św. Łukasza czytamy, że dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Jest to obraz ludzkiej natury, a właściwie ludzkiej wolności, który mówi o kotle różnych ludzkich możliwości – po co sięgniesz, to będzie ci dane. W całej Biblii dużo jest fragmentów mówiących o wewnętrznym pomieszaniu tego, co w nas jest życiodajne, i tego, co śmiercionośne, co jest skłonnością, która nas rani lub odbiera życie. Zarazem niesiemy w sobie ten ogromny potencjał dobra, które jest do spełnienia. Jeżeli ta otchłań możliwości człowieka pozostawiona jest sama sobie, to jest on skazany na przypadkowość. Alternatywą dla rozwoju jest przypadkowość naszych myśli, decyzji i odczuć. Oczywiście można tak żyć, ale wtedy ludzie dookoła nas zmagają się z niepokojem, bo nie wiadomo ,,co z nas wyjdzie”, również my sami żyjemy w stanie nieustannej niepewności tego, kim jesteśmy. Rozwój to jest moment, w którym człowiek zaczyna świadomie używać swojej wolności i decyduje się na to, by zobaczyć, co we mnie jest i czego chcę, jaki chcę być. Skoro jednego poranka mogę być czterema wersjami siebie: kapryśny, wesolutki, do rany przyłóż lub agresywny, a to wszystko zależy od zewnętrznych okoliczności, które jak magnes wydobędą ze mnie wszystko, co w sobie noszę, to albo decyduję się na coś takiego, albo podejmuję decyzję, że będę takim, jakim chcę być. To drugie wiąże się z konkretną pracą nad sobą.

PK-42.jpg

Pełna treść artykułu w Przewodniku Katolickim 42/2020, na stronie dostępna od 18.11.2020

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki