Logo Przewdonik Katolicki

Katechezy katedralne: Teresa Kowalczyk - Rodzina jako "mały Kościół". Jak w domu rozmawiać o wierze?

Monika Białkowska
Fot.

Przekazywanie wiary w rodzinie wpisuje się w kontekst nowej ewangelizacji.

Rodzina nazywana jest często „domowym Kościołem”. Pojęcie to upowszechniło się po Soborze Watykańskim II, ale swoimi korzeniami sięga tradycji wczesnochrześcijańskiej.

 

Rodzina domowym Kościołem

W Dziejach Apostolskich czytamy o wspólnocie Kościoła, który gromadził się w domach. W czasach gdy nie było jeszcze budynków kościelnych, to właśnie domy rodzinne były miejscem spotkań modlitewnych i sprawowania Eucharystii. Św. Jan Chryzostom uważał, że każda rodzina, u której spotykali się chrześcijanie, mogła być określana jako Kościół domowy.

Rodzina żyjąca według prawa miłości Chrystusa jest znakiem wspólnoty Kościoła. Jej zadaniem jest wychowywać, ale również niepokoić i przypominać o najważniejszych wartościach. Może stanowić dobry zaczyn chrześcijaństwa w środowisku, w którym żyje – w niej objawia się tajemnica Kościoła jako przekaziciela wartości.

Rodzina jako domowy Kościół powstaje na fundamencie sakramentu małżeństwa. Bóg powołuje i posyła małżonków, aby przez dzieło wychowania dzieci budowali Kościół w dzieciach. Rodzice za pomocą słowa i przykładu powinni być dla swoich dzieci pierwszymi zwiastunami wiary.

 

Rodzina w misji ewangelizacyjnej Kościoła

Odpowiedzialność rodziny jako kolebki Kościoła wyraża się w podjęciu przez nią misji ewangelizacyjnej. Rodzina chrześcijańska jest tak silnie wpisana w tajemnicę Kościoła, że małżonkowie i rodzice na mocy sakramentu nie tylko otrzymują miłość Chrystusa, ale są też powołani do przekazywania tej miłości, stając się w ten sposób wspólnotą zbawiającą.

Misja ewangelizacyjna Kościoła domowego ma trzy wymiary. Jest udziałem w misji prorockiej: rodzina wezwana jest do dzielenia się Ewangelią. Szczególna odpowiedzialność spoczywa tu na rodzicach w odniesieniu do dzieci, ale nie powinna ograniczać się jedynie do własnej rodziny.

Rodzina ma też udział w misji kapłańskiej, która realizuje się poprzez życie sakramentalne, ofiarę i modlitwę, zwłaszcza modlitwą rodzinną we wszystkich trudnych i radosnych chwilach. Rodzice na mocy tej misji mają też zadanie wychowania do modlitwy swoich dzieci.

Udział rodziny w królewskiej misji Chrystusa i Kościoła wyraża się w podjęciu obowiązku panowania nad grzechem i służenia bliźnim. Realizuje się w pierwszym rzędzie w dostrzeganiu w każdym człowieku obrazu Boga, poprzez gościnność, szacunek dla innych, uczenie wrażliwości wobec cierpienia, niesprawiedliwości, słabości. W kształtowaniu tej postawy służebnej ważna też jest sama atmosfera domu rodzinnego: wzajemny szacunek małżonków wobec siebie, rodziców wobec dziecka, odpowiednie relacje dzieci wobec starszych: rodziców, dziadków i nauczycieli, wobec rodzeństwa i kolegów. Stosunki, jakie panują w rodzinie, gotowość do pomocy wobec siebie i wobec innych to najlepsza szkoła służby wobec drugiego człowieka.

 

Przekaz wiary w rodzinie

Rodzina to wzorcowe miejsce ewangelizacji: daje najlepsze możliwości przetłumaczenia Ewangelii na język codziennego życia. Podstawową formą przekazu wiary w rodzinie jest jej świadectwo, świadectwo miłości i świadectwo życia. Kto nie doświadczy w rodzinie miłości, może mieć też duże problemy, by uwierzyć, że Bóg jest miłością. Rodzina jako środowisko przekazywania wiary wymaga zatem najpierw od rodziców miłości wzajemnej.

Rodzina jest też wspólnotą życia, gdzie możliwe jest tłumaczenie Ewangelii na konkretne przykłady dnia codziennego. Odkrycie, że codzienność jest miejscem doświadczenia miłości Boga, pozwala spojrzeć na całe życie tak, jak patrzy na nie Bóg. To w rodzinie mamy uczyć się wykonywania najdrobniejszych czynności najlepiej, jak potrafimy – bo chcemy kochać Boga ze wszystkich sił.

 

Projekty duszpasterskie

Przekazywanie wiary w rodzinie wymaga od rodziców pogłębionej świadomości i łączenia praktyki życia z wiarą. Zdolność dzielenia się doświadczeniem Boga jest niełatwa, wymaga otwartości, czasu. Często ogranicza się do rozmów o Kościele, a pomija doświadczenie osobistego spotkania z Bogiem. Tymczasem w przekazywaniu wiary najistotniejsze jest właśnie owo osobiste świadectwo,  opowiadanie o Bogu i jego dziełach w naszym życiu.

Przekaz wiary w rodzinie odbywa się również przez pielęgnowanie rytuałów i zwyczajów rodzinnych. Takie rytuały warto tworzyć na przykład przy okazji wspólnego świętowania rocznic ślubu czy chrztu dzieci. Również wydarzenia związane z życiem szkolnym dziecka czy z życiem zawodowym rodziców mogą być okazją do pogłębiania życia modlitwy. Ważne jest również łączenie rodzinnych rytuałów ze wspólnotą Kościoła lokalnego, z parafią, której duszpasterze powinni pomagać i wspierać trudny proces przekazywania wiary w rodzinach.

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki