Kruszenie betonu

Choć początek zebrania tego nie zapowiadał. Przypominał raczej zebrania z kultowego już Rejsu. Tak jak w znakomitym filmie Marka Piwowskiego, delegaci bowiem nie mogli porozumieć się co do wyboru… metody głosowania. Po trzech godzinach doszli do konsensusu… a po kolejnych sześciu wybrali. Sensacyjnie, ale najlepiej, jak mogli. Boniek w pokonanym polu pozostawił jeszcze dwóch „betonowców”; przypominającego jako żywo kaowca prezesa wielkopolskiego ZPN Stefana Antkowiaka („Na początek chciałbym kilka słów o sobie powiedzieć, chociaż myślę, że nie jestem anonimowy”) i usuniętego za zarzut korupcji byłego sekretarza związkowej centrali Zdzisława Kręcinę („Dałem się wypchnąć z sań dla dobra środowiska. Dziś stoję przed wami nie jako przegrany, ale jako pacjent po rekonwalescencji”). Poległ też silnie wspierany przez partię rządzącą były piłkarz Roman Kosecki. Ten ostatni akurat też parł do reform, za co w nagrodę Boniek namaścił go na jednego z sześciu wiceprezesów (ds. szkolenia młodzieży). Co zamierza więc „Zibi”? Poprawę szkolenia, przyjrzenie się sprawom finansowym związku oraz klubów oraz zmianę wizerunku PZPN u kibiców i w środowisku piłkarskim. To ostatnie będzie o tyle prostsze, że Boniek od lat przyjaźni się z kolegą z boiska, obecnie szefem UEFA Michelem Platinim, poza tym w przeciwieństwie do Laty biegle włada kilkoma językami, a na europejskich salonach błyszczy inteligencją. Zarządzać też umie. Jako sprawny menedżer dał się poznać, gdy w latach 1999–2002 jako wiceprezes PZPN doprowadził do podpisania z klubami tzw. kontraktu stulecia dotyczącego sprzedaży praw telewizyjnych. A prywatnie? Właściciel stajni kłusaków, pasjonat tenisa i golfa. Jedno jest pewne: pezetpeenowski beton kruszeje od głowy.