Logo Przewdonik Katolicki

Młodzi pytają o duchową adopcję

Dominika Winiecka
Fot.

Odpowiada: Barbara Szyc z Centralnego Ośrodka Duchowej Adopcji na Jasnej Górze

Odpowiada: Barbara Szyc z Centralnego Ośrodka Duchowej Adopcji na Jasnej Górze

Czym jest duchowa adopcja?

Duchowa adopcja to odpowiedź na prawne przyzwolenie, by zabijać dzieci poczęte, nienarodzone, co jest to niezgodne z prawem Bożym. Myślę, że my, wierzący, mamy szansę i obowiązek ratowania tych dzieci.

Duchowa adopcja jest modlitwą w obronie dziecka, którego życie pod sercem matki jest zagrożone. Nie wiemy, o które dziecko chodzi – Pan Bóg je nam przydziela. Nasze zadanie to otoczenie go modlitwą przez dziewięć miesięcy. Składa się na nią jedna dziesiątka Różańca Świętego i dodatkowa modlitwa, zwana codzienną. Potrzeba na to tylko pięciu minut. Jeśli doba liczy 1440 minut, to myślę, że żaden wierzący nie może wymówić się brakiem czasu.

Duchowa adopcja nie tylko ratuje to maleństwo, ale jednocześnie pomaga rodzicom w przyjęciu daru macierzyństwa i ojcostwa. Może uchronić ich przed zabiciem własnego dziecka, strasznym grzechem, którego konsekwencjami obarczeni są także lekarze dokonujący aborcji, personel medyczny oraz osoby, które do niej namawiają. Ta krótka modlitwa ratuje także dusze tych ludzi.

Skąd się wzięła idea duchowej adopcji?

Najświętsza Maryja Panna w 1917 roku, ukazując się dzieciom w Fatimie, prosiła je, aby modliły się na różańcu, w ten sposób czyniąc zadość Bogu za grzechy świata. Tak powstała „Błękitna Armia Matki Bożej Fatimskiej”, której członkowie modlili się na różańcu w różnych sprawach, także za dzieci nienarodzone. Duchowa adopcja trafiła do Polski z Londynu w 1987 roku. Pierwszy ośrodek powstał w kościele Świętego Ducha w Warszawie, przy zakonie paulinów. Od 1994 roku Ośrodek Duchowej Adopcji jest na Jasnej Górze, blisko Maryi.

Kto i jak może ją podjąć?

By podjąć tę modlitwę, potrzeba gotowego serca. Wystarczy wypowiedzieć formułę przyrzeczenia i rozpocząć codzienne modlitwy, a Pan Bóg zatroszczy się o resztę. Każdy człowiek może podjąć duchową adopcję: osoby konsekrowane i świeckie, także żyjące w związkach niesakramentalnych. Jedynie dzieci powinny podejmować ją pod opieką rodziców.

 

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki