I ty możesz zostać ratownikiem

Miałem kiedyś okazję obserwować grupę młodych ludzi przygotowujących się do pełnienia służby ratownictwa wodnego. Widziałem ich zainteresowanie, poświęcenie i determinację, by sprostać stawianym przez instruktorkę coraz to trudniejszym wymaganiom. Niektórzy z nich gotowi byli zostać po zakończeniu godziny kursu, by ćwiczyć do perfekcji pokazane wcześniej sposoby zachowania się w czasie akcji ratunkowej.

Wśród wielu młodych ludzi zauważa się dzisiaj chęć angażowania się po stronie osób potrzebujących. Ratownicy drogowi czy wodni, pokojowy patrol, różnego rodzaju służby porządkowe związane choćby z pielgrzymkami, harcerska biała służba - wszystko to pokazuje, że młodemu człowiekowi nie jest obojętny los jego bliźnich. Oczywiście, to nie dotyczy wszystkich przedstawicieli młodego pokolenia, ale fenomen tych grup jest dzisiaj wyraźny.

Jezus - Ratownik

Jest w człowieku takie pragnienie, by być dla kogoś kołem ratunkowym. Każdy, kto pomaga, bardzo konkretnie doświadcza tego, że jest komuś potrzebny. Przeżywając spotkanie z drugim człowiekiem, staje w centrum bardzo religijnego doświadczenia - być dla, stać się darem dla kogoś. Im bardziej bezinteresowny jest ten dar, tym bardziej podobny staje się do daru, jakim jest Bóg dla człowieka. To On pokazał nam przez Jezusa Chrystusa, co to znaczy być ratownikiem, aż po utratę własnego życia. Jako Dobry Pasterz oddał życie za swoje owce, bo przyszedł po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości. Pan Jezus, będący z nami po wszystkie dni aż do skończenia świata, nie ustaje w pełnieniu misji Ratownika. W Jego ramionach człowiek czuje się bezpiecznie, bo wie, że nic mu nie grozi.

I ty możesz być ratownikiem

Istnieje szansa dla wszystkich, którzy czują potrzebę bycia ratownikiem, a nie mają możliwości odbycia specjalnych kursów. Ratownictwo, o którym myślę, nie jest jednak wolne od ducha ofiary, wyrzeczenia i gotowości poświęcenia dla drugiego człowieka. Jest to szansa stawania w obronie tych ludzi, którzy są najbardziej bezbronni, zdani całkowicie na innych. Myślę o poczętych, a nie narodzonych jeszcze dzieciach. Są wśród nich te, które otoczone są troskliwą miłością swoich rodziców. Nie brakuje jednak i tych, które stają się dla swoich rodziców powodem do lęku, niepokoju i strachu. Im właśnie grozi brak miłości, wyrażany często w formie zamachu na ich życie. Te dzieci mają również prawo do życia i miłości. Skoro brakuje takiej postawy u ich rodziców, potrzeba ludzi, którzy w sposób duchowy zaadoptują je, prosząc Boga o miłość i odwagę dla rodziców, aby swoje dzieci pozostawili przy życiu, które On sam im przeznaczył.

Duchowa adopcja

Taka forma ratownictwa to duchowa adopcja dziecka poczętego. Pozornie jest to bardzo proste: postanawiam modlić się przez dziewięć miesięcy w intencji poczętego dziecka, którego życie jest zagrożone. Jest to forma modlitwy wstawienniczej. Pamiętam w niej także o rodzicach dziecka, prosząc Boga, by uszanowali swoje poczęte dziecko. Ta modlitwa pomaga także znaleźć rodzinę, która weźmie narodzone dziecko pod swój dach. Ciekawy jest fakt mówiący o tym, że w momencie, gdy mocno rozwinęła się duchowa adopcja w Polsce, wzrosła też ilość osób gotowych adoptować cudze dziecko.

Koło ratunkowe

Kołem ratunkowym jest krótka, codzienna modlitwa, połączona z odmawianą jedną dziesiątką Różańca świętego i dobrowolnym postanowieniem. Ratownikiem może być każdy, kto potrafi i chce w taki sposób się modlić. Mogą to czynić także dzieci, ale tylko wtedy, gdy w modlitwie wspiera je ktoś z dorosłych. Niekiedy zespół ratowników tworzą rodzice wraz z dziećmi, modląc się codziennie razem w tej intencji. Wielu ludzi chorych podejmuje taki apostolat, dodając do modlitwy także swoje cierpienia.

Wielu ratowników

Od lat wielu ludzi na świecie, a także w naszym kraju podejmuje taką ratowniczą modlitwę. Tylko w ubiegłym roku modliło się w tej intencji w Archidiecezji Poznańskiej ok. trzech tysięcy osób. Każdy, kto chciałby włączyć się w to apostolstwo, może skontaktować się ze swoim księdzem proboszczem. Polskie centrum duchowej adopcji znajduje się w Częstochowie, na Jasnej Górze. W diecezjach odpowiadają za to dzieło referaty duszpasterstwa rodzin kurii biskupich.

Duchowa adopcja w parafiach Archidiecezji Poznańskiej odbędzie się w niedzielę 28 marca br.