Logo Przewdonik Katolicki

Z cukrzycą za kierownicą

Renata Krzyszkowska
Fot.

Chorych zrozpoznaną cukrzycą mamy w Polsce ponad milion, drugie tyle ma cukrzycę, ale jeszcze otym nie wie. Ilu znich codziennie siada za kierownicą, aby dojechać do pracy lub na wymarzony urlop? Oto rady, jak mimo choroby bezpiecznie dojechać do celu. Przygotowania do jazdy samochodem w roli kierowcy są zbliżone dla wszystkich chorych zcukrzycą, przyjmujących analogi...

Chorych z rozpoznaną cukrzycą mamy w Polsce ponad milion, drugie tyle ma cukrzycę, ale jeszcze o tym nie wie. Ilu z nich codziennie siada za kierownicą, aby dojechać do pracy lub na wymarzony urlop? Oto rady, jak mimo choroby bezpiecznie dojechać do celu.


Przygotowania do jazdy samochodem w roli kierowcy są zbliżone dla wszystkich chorych z cukrzycą, przyjmujących analogi insuliny lub insulinę klasyczną. Rano siadaj za kierownicą dopiero po zmierzeniu glukozy we krwi, przyjęciu insuliny i spożyciu posiłku. Pamiętaj, że szybko działający analog insuliny działa natychmiast, a na działanie klasycznej, krótko działającej insuliny ludzkiej trzeba czekać 30 minut. Jeśli zaczynasz podróż z poziomem glukozy we krwi poniżej 90 mg%, to powinieneś zjeść posiłek zawierający węglowodany (kanapka, baton).

 

We dwoje raźniej

Podróż to duży wysiłek zarówno fizyczny, jak i umysłowy: przygotuj się na możliwość wystąpienia niedocukrzenia (zabierz ze sobą słodzony płyn, sok, kanapkę, cukier w kostkach czy glukozę w pastylkach). Miej zawsze przy sobie legitymację lub kartę diabetyka.


Jeśli poczujesz się gorzej, niezwłocznie zatrzymaj samochód i wyjmij kluczyki ze stacyjki. Jeśli podejrzewasz niedocukrzenie, zawsze najpierw spożyj węglowodany (słodki płyn lub dwie kostki cukru oraz kanapkę), a potem zmierz poziom cukru we krwi i odpocznij. Nie powinieneś wyruszać w dalszą drogę przed upływem 45-60 minut od pojawienia się problemu, ponieważ twój mózg nie pracuje w tym okresie prawidłowo. W tym stanie możesz nieświadomie przejechać oś jezdni, jechać zbyt szybko lub hamować zbyt gwałtownie.


Jeśli jedziesz daleko, rób postoje przynajmniej co 2-3 godziny, w przerwie podróży zmierz glukometrem poziom cukru, nie zapomnij o posiłkach odpowiedniej kaloryczności, ale nie przejadaj się. Pamiętaj, prowadzenie samochodu po obfitym obiedzie czy kolacji grozi sennością!


Staraj się – zwłaszcza w dalekie trasy – jeździć w towarzystwie drugiej osoby, przygotowanej do niesienia pomocy chorym w chwili niedocukrzenia, która na przykład poda glukagon w razie utraty przytomności.


Z insuliną jak z jajkiem

Wybierając się w podróż, chorzy muszą zabrać ze sobą insulinę. Lek powinien być zabezpieczony tak, by nie stracił swoich właściwości.


Nigdy nie zostawiaj niezabezpieczonego leku na dłużej w samochodzie. Latem, w temperaturze ponad 25 st. C, insuliny tracą swoją biologiczną aktywność już po dwóch tygodniach – widać to po rosnących poziomach glukozy we krwi. Zimą przechowywanie insulin w temperaturze poniżej 0,5 st. C może spowodować zniszczenie aktywności insuliny nawet już po kilkunastu minutach.


Nigdy nie wystawiaj jej na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, np. na desce rozdzielczej. Światło słoneczne degraduje insuliny i zmienia ich barwę na żółtobrązową.


Na dłuższe podróże zaopatrz się w specjalny pojemnik utrzymujący stałą temperaturę, przechowuj insuliny pod siedzeniem.


Nie narażaj leku na wstrząsy w czasie długich podróży, bo może się zlepić w bryłki lub utworzyć nalot na ściance fiolki – nie należy go wtedy używać.


W trosce o stopy

Wszystkie osoby z cukrzycą podczas dłuższej jazdy samochodem muszą zwrócić większą uwagę na obuwie. Zwłaszcza u osób od dawna cierpiących na cukrzycę wielogodzinne urażanie stopy na przykład pedałem gazu może doprowadzić do wystąpienia zespołu stopy cukrzycowej, który objawia się w postaci długo gojących się owrzodzeń).


Jeżeli pokonujesz częste i wielogodzinne trasy, wyposaż swoje auto w tempomat. Jest to urządzenie utrzymujące stałą prędkość pojazdu, bez konieczności naciskania na pedał gazu.


Prowadź auto w wygodnych butach, w których możesz swobodnie ruszać palcami: najlepiej ze skóry, z amortyzującymi stopę podeszwami, wygodną wkładką. Weź ze sobą drugą parę takich butów, abyś mógł zmieniać obuwie co parę godzin. Noś wyłącznie skarpety z naturalnych włókien (bawełniane, wełniane) i weź również dodatkową parę na zmianę.


Ważne wskazówki

– Nie prowadź samochodu przez 2-3 godziny po badaniu okulistycznym przy rozszerzonej źrenicy (ostrość wzroku jest upośledzona, a oko wrażliwe na działanie promieni słonecznych).


– Unikaj w miarę możliwości jazdy nocą.


– Przed planowaną podróżą nie spożywaj żadnego alkoholu.


– Bardzo ważne jest, aby wstrzymać się od kierowania pojazdem przez tydzień (lub dłużej, zależnie od indywidualnych problemów) po podjęciu leczenia insuliną lub po zmianie schematu leczenia: na przykład zmianie jednej postaci insuliny na inną lub zmiany dawkowania.


W czasie jazdy kierowca narażony jest na różne nieprzewidziane sytuacje. Osoby, które stosują klasyczne insuliny ludzkie, mają pewne ograniczenia, np. konieczność spożywania posiłków o ściśle określonej porze. Chorzy przyjmujący analogi mają większe pole manewru. W kłopotliwych sytuacjach mogą przesuwać pory posiłków bez ryzyka wystąpienia niedocukrzeń. Jeżeli twoja aktywność zawodowa łączy się z podróżami autem, to zdecydowanie wygodniejsze wydaje się stosowanie analogów insuliny. Zmniejsza się niebezpieczeństwo hipoglikemii między posiłkami. Lek możesz przyjąć w trakcie, a nawet po zjedzeniu posiłku, który spożyjesz w przydrożnej restauracji.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki