Suszone jak żywe

Na zimowe bukiety nadają

się trawy, zioła, gałązki

i niektóre odmiany roślin

ozdobnych o trwałych

kwiatach.Już same nazwy wskazują na ich

przeznaczenie: suchlin, suchokwiat,

nieśmiertelnik, wiecznik,

wiekuistka. Suszone bukiety są

bardzo trwałe i choć mogłyby zdobić

nasze mieszkania nawet przez cały

rok, to polecamy je właśnie

na zimę, bo wtedy najtrudniej

o żywe kwiaty, choćby

ze względu na ich cenę.

Przygotowania

Materiał należy gromadzić

już jesienią, a nawet

latem. Najłatwiej suszyć te,

które już „za życia” mają

suche kwiaty (np. kocanki,

suchołuski, zatrwiany, gipsówki,

suchokwiaty, wiekuistki).

Ważne, aby suszyły

się powoli, w miejscu przewiewnym,

z dala od słońca

(stracą barwy), najlepiej

zawieszone pąkami w dół.

Delikatne kwiaty należy

konserwować w wysuszających

preparatach (np. mieszanka

suchego, wyprażonego

piasku z boraksem,

sól lub żel krzemionkowy).

Kwiaty należy ściąć w pogodny

i suchy dzień, w fazie

tuż przed rozwinięciem

– będą najładniejsze. Same

kwiaty, bez łodyg, suszymy

na metalowej siatce. Wysuszonym

kwiatom można nadać wymagany

kształt, umieściwszy je wcześniej

nad parą, a gdy lekko zwilżeją,

poddadzą się formowaniu i nie będą

się kruszyć.

Wybieramy rośliny

Oprócz wymienionych wcześniej

polecamy takie rośliny, jak: hortensje

(nie zmieniają barwy, szczególnie

dekoracyjne są niebieskie), kocanka

ogrodowa, szarłat, tasznik, len, lawenda,

tymianek, tymotka łąkowa,

pogorzan pospolity, rozchodnik okazały,

zatrwian (duży wybór kolorów).

Warto też zwrócić uwagę na rośliny

o ozdobnych owocostanach. Należą do

nich np. dzika róża (suszyć w wodzie

z gliceryną – owoce nie pomarszczą

się), chaber wielkogłówkowy, czosnek

białawy, dziewięćsił bezłodygowy, jeżówka

purpurowa, kosaciec, krwawnik

wiązówkowy, łyszczec wiechowaty,

miechunka rozdęta, mikołajek

alpejski, pióropusznik strusi, proso

rózgowate, rudbekia błyskotliwa,

świecznice, tawułka chińska, turzyca

Graya, zatrwiany.

Zabiegi specjalne

Suszenie roślin możemy uzupełnić

zabiegiem podnoszącym trwałość

przez spryskanie kwiatostanów lub

owoców lakierem do włosów. Inny

zabieg nazywamy szkieletowaniem

liści. Aby uzyskać efekt szkieletu,

pozostawiamy liście w wodzie, aż

miękkie tkanki zmiękną, a nawet

zgniją. Wtedy łatwo je usuniemy

mechanicznie lub pod silnym strumieniem

wody, aż zostaną tylko

unerwienia liści tworzące szkielet.

Suszki możemy też barwić, malując

je barwnikami anilinowymi. Naturalny efekt uzyskamy, malując

tylko fragmenty, np. szyszki,

gałązki, liście, strąki. Ciekawy

element kompozycji stworzą

rośliny bielone. Należy je zanurzyć

w wybielaczu zawierającym

chlor (np. Ace, Bielinka,

Clorox, Domestos – 3 części

wody na 1 część wybielacza)

na kilka dni (świeże), a nawet

do dwóch tygodni (suszone).

Wybielone płuczemy, a potem

suszymy.

Jak komponować

Oprócz tradycyjnych bukietów,

możemy układać rośliny

na specjalnych gotowych popielatych

gąbkach o różnorodnych

kształtach. Dzięki nim uzyskamy

wspaniałe aranżacje w kształcie

kuli, stożka, drzewka na dłuższym

pniu, obręczy, wianka, półkuli

itp. Robi się je bardzo szybko,

po prostu wbijając łodyżki

w piankę. Innym sposobem jest

przygotowanie mieszanki kwiatów

bez łodyg poprzez przesypanie

warstwami soli. Po dwóch

tygodniach odsiewamy sól i dodajemy

utrwalacz zapachu, np.

aromatyczny olejek. Po sześciu

tygodniach mamy gotowe potpourri,

które w małych miseczkach

możemy rozłożyć w różnych

miejscach w mieszkaniu.

Do kompozycji można wykorzystać

też gałęzie, korę, naturalne

pojemniki, np. kosze, stare

metalowe naczynia, cynowe

lub miedziane dzbany, glinianą

ceramikę. Suszone bukiety przypomną

nam o bujności przyrody,

która zimą odpoczywa.