Zapędzony w kozi róg

Maciej ma wrażenie, że nie radzi sobie jako ojciec nastolatka. Wszystkie rozmowy rozpoczynają się od pretensji i oskarżeń ze strony syna i kończą zwykle awanturą.

Problem Macieja jest złożony. Ma bardzo stresującą pracę i przychodzi do domu bardzo zdenerwowany i przepracowany. Syn zwykle wybiera właśnie ten moment na rozmowę z nim, bo później spotyka się z kolegami i wychodzi z domu. Ojciec tak naprawdę nie ma siły, by go wysłuchać. Z drugiej strony Maciej miewa problemy z trafnym rozpoznaniem emocji innych osób, co też może wpływać na relację z dziećmi.

Jak wyjść z matni?

Rodzicom, którzy trwają w dłuższym konflikcie ze swoim nastoletnim dzieckiem, trudno naprawić stosunki. Dzieci czują żal i złość na rodziców, z podejrzliwością patrzą na jakąkolwiek propozycję zmiany. W każdej propozycji zaoferowanej przez rodziców widzą zamach na swą wolność. Pomocna może okazać się metoda opisana w książce „Wychowanie bez porażek”. Autor proponuje prosty zabieg: usiądź z dziećmi i weź kartkę papieru. Po lewej stronie wypisujemy problemy, które choć nie dotykają rodziców bezpośrednio, martwią ich. Po prawej stronie wypisujemy problemy, które dotykają rodziców osobiście, mają konkretny i bezpośredni wpływ na życie rodziny (teraz lub w niedalekiej przyszłości). Ustalamy też, że problemy zapisane z lewej strony – choć bolesne – pozostawiamy do samodzielnego rozwiązania dzieciom. Nie będziemy na nie więcej zwracać uwagi i przypominać o nich. Nad problemami zapisanymi z prawej strony kartki będziemy rozmawiać do skutku – tzn. do momentu, aż dojdziemy do rozwiązania zadowalającego wszystkich domowników. Nastolatki zwykle doceniają możliwość daną przez rodziców, by sami mogli rozwiązywać pewne problemy i gotowi są do dyskusji i znajdowania rozwiązań w pozostałych kwestiach. Czasem przy tworzeniu listy pewne problemy wymagają dodefiniowania, jednak taka metoda się sprawdza.

Oto przykładowa lista utworzona przez jedną z rodzin: