Szkoda, że się ożenił?

Błogosławiony Fryderyk Ozanam, wszechstronnie wykształcony profesor Sorbony, był człowiekiem głębokiej wiary. Dziełem jego życia było utworzenie Konferencji św. Wincentego à Paulo, nowoczesnej organizacji charytatywnej ludzi świeckich, niosącej pomoc ubogim rodzinom robotniczym.

Kiedy w 1841 r. Fryderyk ożenił się z córką profesora Akademii w Lyonie, był już powszechnie znanym działaczem katolickim. Jeden z watykańskich prałatów, w rozmowie z delegatem apostolskim w Perugii i Spoleto, ks. Gioacchino Vincenzo Peccim, wyraził wówczas żal:

„Jaka szkoda, że Ozanam się ożenił”. Reakcja ks. Pecciego na te słowa była wymowna: „Czyżby ksiądz uważał, że Chrystus pozostawił nam sześć sakramentów i jedną pomyłkę?”. W 1853 r., po chorobie nerek i zapaleniu opłucnej, Ozanam zmarł, a ćwierć wieku później kardynał Pecci został papieżem i przyjął imię Leon XIII.

W 1997 r., podczas Światowego Dnia Młodzieży w Paryżu, Jan Paweł II beatyfikował Ozanama w katedrze Notre Dame, podkreślając, że w ten sposób Kościół potwierdza dokonany przez niego wybór drogi życia. Dla zgromadzonych tam młodych ludzi były to niezwykle znaczące słowa, bo wielu z nich potrzebuje obecnie takich wzorców, które wskazują, jak dążyć do świętości w małżeństwie i rodzinie.