Nagrody za pasję i wiedzę

Górą pedagodzy, czyli autoprezentacja laureatów

Mirosława Manikowska

„Jak dobrze, że są babcie!”

– Jestem zakrzewianką z urodzenia! Kocham to miejsce. Bardzo lubię też swoją pracę w oddziale przedszkolnym. Pan Bóg dał mi tę radość, iż od roku cieszę się z mężem własnym potomstwem. Akurat świętowaliśmy „pierwszy roczek” naszej córeczki, gdy nadeszła wiadomość, że moja praca została dostrzeżona. Szczęście ogromne, podwójne! Dziękuję mamie, gdyż to ona pomogła mi uwierzyć we własne siły. Mówiła: „Ja zajmę się dzieckiem, a ty pisz… Przecież tyle wiesz o tych ziemiach!”. Napisałam. Jak dobrze, że są babcie!

Pani Mirosława jest autorką pracy: „Losy zakrzewskich duszpasterzy w I połowie XX wieku”

Adam Kusz

Matematyk z historycznym „zacięciem”

– Jestem nauczycielem, obecnie na emeryturze. Może kogoś to zdziwi, ale nie uczyłem historii – oddałem się matematyce. Historia była zaś moją osobistą pasją. Pochodzę z Pałuk. Z Gołańczą związany jestem od lat. Wrosłem tak mocno w lokalne środowisko, że od 15 lat mam zaszczyt pełnić funkcję prezesa Towarzystwa Miłośników Ziemi Gołanieckiej. Staram się jak najwięcej publikować, promować lokalne postaci i wydarzenia.

Adam Kusz nadesłał opracowanie: „Zamek w mieście św. Wawrzyńca”

Zdzisław Seroka

Miłość od pierwszego wejrzenia

– Pierwszy raz zagościłem w Wyrzysku turystycznie – krótko po maturze, w roku 1974. Z miejsca oczarował mnie krajobraz – wydaje się, iż mieszkamy na terenach nizinnych, tymczasem Wyrzysk rozłożony jest na pagórkach, wzniesieniach. Ten widok przypomina trochę słynną Szwajcarię Kaszubską. Ówczesny miejscowy proboszcz, ks. Władysław Nawara, oprowadził mnie po wyrzyskim kościele. Zapamiętałem tę otwartość. Gdy ukończyłem filologię romańską w Poznaniu, polonistykę w Bydgoszczy, osiadłem właśnie w Wyrzysku.

Praca konkursowa: „Wyrzysk – ciekawe miasto prowincjonalne”