V tydzień zwykly, I tydzień Psałterza; Po Popielcu, IV tydzień Psałterza

Poniedziałek 7 lutego

Rdz 1,1-19; Mk 6,53-56

"Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię". Wsłuchując się w opis stworzenia świata, dziękujemy Panu Bogu za Jego wielkie dzieło, za niebo i ziemię, za światło, za morza i oceany, za rośliny zielone, trawy dające nasiona i drzewa rodzące owoce, za ciała niebieskie, oddzielające dzień od nocy, za słońce, Księżyc i gwiazdy. Dziękujemy i wołamy wraz z psalmistą: "Jak liczne są dzieła Twoje, Panie. Tyś wszystko mądrze uczynił. Ziemia jest pełna Twoich stworzeń. Ty zdroje kierujesz do strumieni, które pośród gór się sączą. Ty umocniłeś ziemię. Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki".

Wtorek 8 lutego

Rdz 1,20 - 2,4; Mk 7,1-13

Chcemy dzisiaj podziękować Panu Bogu za stworzenie istot żywych, ptactwa, które lata nad ziemią. Dziękujemy za bydło, gady, płazy i dzikie zwierzęta. Przede wszystkim jednak chcemy podziękować za stworzenie człowieka, za stworzenie mężczyzny i niewiasty. Dziękujemy za to, że możemy być podobni do Pana Boga, za to, że stworzył nas na swoje podobieństwo, na swój obraz. Dziękujemy za dar płodności, dzięki któremu człowiek zaludnia ziemię i czyni ją sobie poddaną. Dziękujemy i ze zdumieniem pytamy: "czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?"

Środa 9 lutego

Środa Popielcowa

Jl 2,12-18; 2 Kor 5,20 - 6,3; Mt 6,1-6.16-18

"Nawróćcie się do mnie całym swym sercem". Rozpoczynamy przygotowanie do Świąt Paschalnych. Chcemy wrócić do Pana, Boga naszego, ufając, że jest łaskawy, miłosierny i nieskory do gniewu. Pragniemy pojednać się z Bogiem i braćmi. Pragniemy na nowo podjąć współpracę z Chrystusem, przyjmując ofiarowaną nam łaskę Bożą. "Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia". Podejmując wielkopostny wysiłek nawrócenia i przemiany, pokornie prosimy: "Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ofiarnym".

Czwartek 10 lutego

Pwt 30,15-20; Łk 9,22-25

"Kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa". W drugim dniu Wielkiego Postu zastanawiamy się, co to znaczy stracić swe życie z powodu Chrystusa. Odpowiedzi udziela nam sam Pan Jezus, gdy mówi, że idąc za Nim, trzeba zaprzeć się samego siebie, wziąć swój krzyż i Go naśladować. Uzupełnieniem tej odpowiedzi są słowa z Księgi Powtórzonego Prawa, skierowane dzisiaj do każdego z nas: "wybierajcie życie, abyście żyli, miłując Boga, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego". Wybierzmy Boga, słuchajmy Jego słowa i na nowo do Niego przylgnijmy!

Piątek 11 lutego

Iz 58,1-9; Mt 9,14-15

Pierwszy piątek tegorocznego Wielkiego Postu. Pójdziemy na drogę krzyżową, aby rozważać mękę Chrystusa. Chcemy też jednak wejść na drogę wielkopostnego umartwienia i pokuty. Pamiętamy, że post, który Pan Bóg wybiera i do którego nas zaprasza, ma bardzo specyficzny charakter: "rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych, wszelkie jarzmo połamać, dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków". Dobrze, że to dopiero początek. Tak wiele jeszcze mamy do zrobienia.

Sobota 12 lutego

Iz 58,9-14; Łk 5,27-32

Tak jak Lewi, do którego Chrystus powiedział: "Pójdź za Mną", musimy sobie uświadomić, że nie jesteśmy sprawiedliwymi. Jesteśmy grzesznikami. Jezus przyszedł, aby nas wezwać do nawrócenia, czyli do pójścia za sobą.

Co konkretnego mógłbym zrobić w czasie rozpoczynającego się Wielkiego Postu, aby Chrystusowe wezwanie do nawrócenia grzeszników wypełniło się w moim życiu? Co muszę zmienić? Od czego zacząć? Co jest moim największym grzechem?

"Panie, zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie, ku Tobie wznoszę moją duszę.