Logo Przewdonik Katolicki

12 września - 17 września

ks. Maciej K. Kubiak
Fot.

Poniedziałek, 12 września 1 Tm 2,1-8; Łk 7,1-10 "Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój" Pokorne wyznanie setnika z Kafarnaum, rozpoczynające się od słów: "Panie, nie jestem godzien", znamy dobrze z liturgii Mszy Świętej. Powtarzamy te słowa za każdym razem, gdy przygotowujemy się do przyjęcia Komunii Świętej, wpatrzeni w przełamaną, białą...

Poniedziałek, 12 września
1 Tm 2,1-8; Łk 7,1-10



"Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój"

Pokorne wyznanie setnika z Kafarnaum, rozpoczynające się od słów: "Panie, nie jestem godzien", znamy dobrze z liturgii Mszy Świętej. Powtarzamy te słowa za każdym razem, gdy przygotowujemy się do przyjęcia Komunii Świętej, wpatrzeni w przełamaną, białą Hostię - Ciało Chrystusa. Świadomi własnych grzechów i słabości, z pokorą przyznajemy się do naszej niegodności i z wiarą, jak setnik w swoim domu, przyjmujemy Jezusa w swoim sercu. Niegodni, ale szczęśliwi, obdarowani największym przywilejem, nakarmieni bliskością Boga, uzdrowieni dotknięciem Jego łaski.

Wtorek, 13 września
św. Jana Chryzostoma
1 Tm 3,1-13; Łk 7,11-17



"Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: Nie płacz!"

Są takie chwile w życiu człowieka, gdy łzy same cisną się do oczu: umarł jedyny syn, poważnie zachorował mąż, odeszła żona, zginął brat, zawiódł najlepszy przyjaciel... Są takie chwile w życiu człowieka, gdy dużo więcej niż jakiekolwiek słowa mówią łzy - łzy żalu albo smutku, łzy współczucia, cierpienia czy tęsknoty...
Każdego dnia płaczą jakieś dzieci, matki, wdowy i każdego dnia Bóg łaskawie nawiedza swój lud. Posyła swojego jedynego Syna, Jezusa, który potrafi użalić się na widok ludzkich łez i do każdego z płaczących mówi czule: "Nie płacz! Wstań!".

Środa, 14 września
Podwyższenie Krzyża Świętego
Lb 21,4-9; J 3,13-17



"Tak bowiem Bóg umiłował świat"

Przyzwyczailiśmy się do widoku krzyża, może nawet trochę zobojętnieliśmy. Zdarza się, że go nie dostrzegamy, mijamy obojętnie. Dzisiejsze święto przypomina nam o krzyżu, zwraca naszą uwagę na krzyż Chrystusa. Ten krzyż mówi nam o miłości Boga do człowieka. Ten krzyż jest dla nas źródłem zbawienia. Ten krzyż to brama do życia wiecznego. Spróbujmy dzisiaj spojrzeć z miłością na krzyż Chrystusa, Jednorodzonego Syna Bożego. Podziękujmy za Jego miłość, za zbawienie, za życie wieczne. "Krzyżu Chrystusa bądźże pochwalony, na wieczne czasy bądźże pozdrowiony".

Czwartek, 15 września, NMP Bolesnej
Hbr 5,7-9; J 19,25-27



"Od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie"

Po śmierci Pana Jezusa umiłowany uczeń Jan wziął Maryję do siebie. Co dzisiaj może znaczyć "wziąć Ją do siebie"? Jakie zobowiązania spoczywają na tych, do których dzisiaj Pan Jezus kieruje swoją prośbę?
Wziąć Ją do siebie, aby uczyć się od Niej, aby starać się żyć tak jak Ona. Wziąć Ją do siebie, aby razem z Nią służyć Bogu, aby tak jak Ona pełnić posługę miłości wobec Syna i razem z Nią realizować wolę Bożą. Wziąć Ją do siebie, aby nie być samemu nawet w samotności. Wziąć Ją do siebie, aby razem z Nią się modlić. Wziąć Ją do siebie, aby jak Ona kochać.

Piątek, 16 września
św. Korneliusza i Cypriana
1 Tm 6,2-12; Łk 8,1-3



"A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet"

Jezus wędrował przez miasta i wsie w towarzystwie uczniów, których powołał, oraz kobiet. Pozwalał im być blisko siebie, nie odpychał, nie odrzucał. Mogli słuchać Jego nauki, razem spożywali posiłki, razem się śmiali, a gdy trzeba było - dzielili Jego troski. Byli razem na dobre i na złe.
Dzisiaj Jezus zaprasza do bycia z Nim każdego z nas. Możemy, jak apostołowie i kobiety, o których mówi Ewangelia, iść za Jezusem, możemy tak jak oni, towarzyszyć Mu w Jego wędrówkach, dzielić Jego radości i troski. Nie odrzucajmy tej możliwości! Skorzystajmy z zaproszenia!

Sobota, 17 września
1 Tm 6,13-16; Łk 8,4-15



"Siewca wyszedł siać ziarno"

Ziarno Bożego słowa zostało zasiane w moim sercu. Trudno zliczyć, ile to już ziaren tego słowa padło na glebę mojego serca... Jaki zrobiłem z nich użytek? Jaką jestem glebą? Jaki plon wydają ziarna Bożego słowa zasiane w moim sercu? "Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych..." Nie mogę zmarnować Bożego słowa, nie mogę podeptać ziarna, nie mogę pozwolić, by wydziobały je ptaki. Chcę słuchać go z sercem szlachetnym i dobrym, chcę zatrzymać je, a Ty, Boże, daj mi wytrwałość i spraw, aby wydało jak najobfitszy owoc!

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki