Wspólnota na trwałym fundamencie

Panigródz wywodzi swoją nazwę, między innymi, od pruskiego słowa "panneau", oznaczającego "błoto". Odnosi się ona do naturalnej struktury terenu, który jest bagnisty i zalesiony. Właśnie tutaj - na dawnej własności rodu Pałuków, podarowanej cystersom z Łekna - utworzono parafię (jedną z najstarszych w diecezji bydgoskiej) i wybudowano pierwszy drewniany kościół pw. św. Jana Chrzciciela.

W tym roku, dokładnie 5 maja, minęło 175 lat od momentu poświęcenia kamienia węgielnego pod obecną świątynię. Pierwszy kościół przetrwał aż do 1765 roku, kiedy to Wojciech Kraszewski, dzierżawca Panigrodza, wystawił nowy - drewniany, konsekrowany 4 listopada 1770 roku przez sufragana poznańskiego.

Wiara budowana przez wieki

Do wspólnoty parafialnej należą rolnicy z wiosek: Czerlin, Karolinowo, Lęgniszewo, Oleszno, Panigródz, Rozpętek i Stołężyn. Data 20 maja 1808 roku zapisała się w kronikach parafialnych jako smutne wydarzenie. W wyniku iskry spalił się kościół wraz z całym wyposażeniem. Pożar pochłonął zabudowania prawie całej wsi, plebanię oraz budynki gospodarcze. I tak aż do roku 1817 mieszkańcy wiosek uczęszczali do świątyń w pobliskich parafiach. Wówczas, na teren Panigrodza, przybył ks. Antoni Kieramuszewski. Postawił tymczasową kaplicę i plebanię. Rok później cystersi przekazali parafię w zarząd księży diecezjalnych. Dzięki temu, że świątynia i zabudowania były ubezpieczone w Ogniowym Towarzystwie, uzyskano środki na budowę nowego Domu Bożego, który stoi na małym wzgórzu do dziś.

Świątynia wzniesiona jest cegły i reprezentuje styl barokowy. Cmentarz, który do niej przylega, ma charakter zabytkowy. Konsekracji kościoła dokonał w 1913 roku ks. kard. Edmund Dalbor. Kolejni proboszczowie wyposażyli świątynię, a także dokonali wielu remontów. Do najważniejszych zabytków należą: ołtarz główny św. Jana Chrzciciela - neorenesansowy z 1870 roku, ołtarze boczne - Matki Bożej oraz św. Józefa, a także drewniany krucyfiks i lichtarz.

Pół roku intensywnej pracy

Po wojnie proboszczami w Panigrodzu byli: ks. Feliks Siebers, ks. Walerian Panek, ks. Jan Jekiel, ks. Stanisław Błażejczak (który zginął tragicznie w 2003 roku) oraz ks. Tadeusz Lesiński. Obecnym duszpasterzem jest ks. Wojciech Cierniak. Posługuje on w parafii od 15 grudnia 2004 roku. Jak sam twierdzi, od pierwszych chwil swojej obecności odczuł wiele życzliwości ze strony miejscowej ludności. - Moi parafianie są wspaniali i bardzo dobrzy, życzliwi i hojni - przyznaje. Przez blisko pół roku ks. Wojciech wyposażył świątynię w obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy i wprowadził środowe nowenny, postawił nowy krzyż misyjny oraz wymienił instalację elektryczną z częścią oświetlenia, co nadało wnętrzu nowy blask. Na kościele wymieniono również całe pokrycie dachu. - Świątynia pięknieje w oczach i coraz bardziej nam się podoba - dodaje proboszcz.

Jednak najważniejsze jest nieustanne dbanie o życie duchowe wspólnoty. Dzięki temu fundament, na którym jest ona budowana, wydaje się niezniszczalny. W Panigrodzu powstało Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, chórek młodzieżowy i dziecięcy. Zwiększyła się liczba ministrantów. Lektorzy otrzymali nowe alby, odradza się Żywy Różaniec, a także zawiązuje Parafialny Klub Sportowy. Wspólnota liczy w sumie 422 rodziny. - Niech Bóg będzie uwielbiony i miłowany przez piękne życie moich parafian i ich oddanie dla Bożej sprawy. Święty Janie Chrzcicielu, módl się za nami - kończy ks. Cierniak.