Przyszedł...
To imię pochodzenia celtyckiego - znane z bajki Aleksandra Fredry "Paweł i Gaweł" - oznacza przybysza, człowieka obcego. Nosił je także pierwszy polski kronikarz, zwany Anonimem. Wspominany dzisiaj św. Gaweł największą czcią cieszył się w Szwajcarii, gdzie co roku 16 października urządzano juwenalia studenckie, które później upowszechniły się na innych uczelniach Starego Kontynentu.
Przyszedł na świat ok. 550 r. w Irlandii, ale pochodził, prawdopodobnie, z Walii. O jego młodości nic nie wiadomo. Należał do grona uczniów św. Kolumbana Młodszego, u którego boku wędrował po kontynencie europejskim. Przebywali m.in. we Francji, gdzie św. Kolumban założył klasztor w Luxeuil. Kiedy zostali wypędzeni z Frankonii za piętnowanie nadużyć władzy królowej Brunchildy, udali się do Allemanii (Niemiec), którą tworzyło sporo niewielkich państewek. Prowadzili działalność apostolską w okolicach Jeziora Bodeńskiego, przyczyniając się do chrystianizacji tych ziem, a Gaweł zasłynął ze znajomości miejscowych języków.
Ok. 612 r. Kolumban udał się do Włoch, gdzie założył słynne opactwo w Bobbio, a św. Gaweł osiadł z uczniami w Szwajcarii. Prowadzili żywot pustelników, praktykując surową ascezę. Gaweł zyskał sławę dzięki uzdrowieniu księżniczki Frydeburgi, toteż po śmierci biskupa Konstancji nalegano, aby został jego następcą. On jednak odmówił. Do końca swych dni - zmarł ok. 640 r. - żył, wraz z towarzyszami, w pustelni u źródeł rzeki Steinach. W 750 r. nad jego grobem wzniesiono kościół oraz klasztor, który stał się centrum życia monastycznego; surową regułę św. Kolumbana zastąpiono tą, którą ułożył św. Benedykt z Nursji. Ku czci św. Gawła opactwo nazwano Sanct Gallen, a później Karol Wielki założył tam słynną szkołę, która obok Tours i Fuldy stała się jednym z najważniejszych ośrodków kształcenia w Europie.
Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.
Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.
Artykuł pochodzi z numeru 41/2004
