Oblicza terroru

Niedawno ujrzał światło dzienne - utajniony do tej pory - dokument, który opracowało międzynarodowe Centrum Praw Reprodukcyjnych. Ten memoriał, skierowany do organizacji propagujących tzw. prawa reprodukcyjne, zawiera "plan wieloletniej strategii dla ustanowienia wiążących i wymuszających praw o zasięgu międzynarodowym". Nie są to, niestety, żarty, zwłaszcza, że chodzi również o respektowanie "praw seksualnych" i "reprodukcyjnej autonomii". Za tymi eufemistycznymi terminami kryje się m.in. oczekiwanie, iż to państwa będą ze swych budżetów finansowały aborcję na żądanie. Również na żądanie dziewcząt, które będą mogły korzystać ze stosownych informacji oraz usług w tym zakresie i to bez zgody rodziców.

Cóż, skoro planuje się narzucenie wszystkim państwom takiego prawa - czy raczej bezprawia - i to z udziałem rozmaitych instytucji międzynarodowych, jest się czego obawiać. Bo z jednej strony w całym cywilizowanym świecie debatuje się nieustannie nad przestrzeganiem praw człowieka i ubolewa nad ich łamaniem, a z drugiej planowane są działania wymierzone w prawo każdego człowieka do życia. Trudno więc, doprawdy, oprzeć się wrażeniu, że cała ta gadanina naznaczona jest hipokryzją. I rodzi się pytanie: komu wolno przyznawać prawo do zabijania drugiego człowieka oraz - w imię czego wolno? Rozsądźcie sami, czcigodni utracjusze raju, czy zinstytucjonalizowana walka o prawo do aborcji na żądanie, również w Polsce, nie jest próbą terroru?

Od pewnego czasu słowo "terror" robi zawrotną karierę. Używane bywa, najczęściej, na oznaczenie rozmaitych przejawów przemocy oraz gwałtu, które mają budzić wśród ludzi strach, indywidualny albo zbiorowy, aby zmusić ich do uległości. Po pamiętnym ataku na nowojorskie wieżowce World Trade Center obwieszczono, że jednym z imponderabiliów naszej cywilizacji stało się pokonanie światowego terroryzmu. Imponderabilia, jak wiadomo, to rzeczy niezmiernie ważne, acz najczęściej trudno uchwytne, o czym świadczy niejasna wykładnia tego co jest, a co nie, przejawem terroru. Dla szarego człowieka nie ma znaczenia, czy terrorem posługują się "herody", "hitlerki", czy "stalinki", ani nawet, czy jest to przemoc fizyczna, psychiczna, czy tylko medialna. Liczy się tylko to, że dokonuje się gwałt, przed którym trzeba się bronić. Bo gwałt - jak powiadają analitycy zjawisk społecznych - bywa zaraźliwy, niczym cholera, albo dżuma. Zwłaszcza, że terror bywa często metodą walki biednych i słabych, podczas gdy bogaci i silni dysponują własnymi armiami…

Pod koniec lata ub.r. w USA skazano na śmierć prezbiteriańskiego pastora Paula J. Hilla, który zastrzelił lekarza Johna Brittona, trudniącego się od lat w klinice w Pensacula zabijaniem dzieci nie narodzonych. Pastor Hill swój czyn usprawiedliwiał pragnieniem obrony życia nie narodzonych i przytaczał słowa Biblii: "Byście nie splugawili ziemi, w której będziecie; bo krew takowa splugawiłaby ziemię..." (Lb 35, 33). Jego czyn i wyrok wywołały w Ameryce falę dyskusji: oddał życie za zasady i wartości, które wyznawał, czy poniósł słuszną karę za morderstwo? A może to była tylko reakcja na wcześniejsze akty przemocy wobec nie narodzonych?

Cóż, zabójstwo budzi jednoznaczną ocenę moralną, ale pytania pozostają…