Pochwała szpinaku

Składniki



kg młodego szpinaku

jajko

gałka muszkatołowa

kilka ząbków czosnku

łyżka masła

cukier, sól, pieprz,

łyżka mąki, mleko



Z kuchni ojca Michała



Szpinak - warzywo liściaste, zawierające dużo witamin, białka, krwiotwórczego chlorofilu i łatwo przyswajalnego żelaza, było znane już w starożytności. Uprawiano je w Persji, potem w krajach arabskich, a w...
Czyta się kilka minut

Składniki

kg młodego szpinaku

jajko

gałka muszkatołowa

kilka ząbków czosnku

łyżka masła

cukier, sól, pieprz,

łyżka mąki, mleko

Z kuchni ojca Michała

Szpinak - warzywo liściaste, zawierające dużo witamin, białka, krwiotwórczego chlorofilu i łatwo przyswajalnego żelaza, było znane już w starożytności. Uprawiano je w Persji, potem w krajach arabskich, a w średniowieczu dotarło na Stary Kontynent. Szpinak przywieźli do Europy rycerze powracający z wypraw krzyżowych i wkrótce uprawiano go w większości ogrodów przyklasztornych. Na ziemiach polskich pojawił się dopiero w XVIII w., m.in. na obiadach czwartkowych u "króla Stasia".

Powiadano, że "kto jada szpinak, może łamać podkowy". W XIX w. szarytki przywracały siły swoim podopiecznym wywarem ze szpinaku, a potem Amerykanie zarzucili rynki światowe puszkami przecieru szpinakowego, z wizerunkiem uśmiechniętego młodziaka prężącego muskuły. I od tej pory zielone liście stały się utrapieniem kulinarnym wielu dzieci; zamiast zmuszać je do jedzenia, przeczytajmy im lepiej fragment "Akademii Pana Kleksa", w którym pojawia się rarytas: omlet ze szpinakiem! Ze względu na kwas szczawiowy szpinaku nie powinni jednak jadać go ani reumatycy, ani chorzy na nerki.

Rozpoczynamy od przebrania liści i usunięcia twardych łodyżek. Obrane liście dokładnie płuczemy, osączamy i sparzamy wrzątkiem. Następnie odcedzamy je z wody i drobno siekamy. Dodajemy szczyptę utartej gałki muszkatołowej, roztarte ząbki czosnku i łyżkę masła, a także doprawiamy solą, pieprzem oraz cukrem i dusimy, na małym ogniu, pod przykryciem. Pod koniec duszenia wbijamy jajko i zaciągamy szpinak mąką rozbełtaną w mleku pamiętając, że nie może on być za rzadki, a jego barwa powinna przypominać kolor trawy.

Możemy wykorzystać go na farsz, albo podać jako dodatek do dań mięsnych, ale ja zachęcam do serwowania szpinaku z kalafiorem, szparagami i jajkiem sadzonym, jako letniego bukietu z jarzyn. A smak szpinaku można ulepszać ziołami, np. rozmarynem, szałwią, majerankiem, estragonem, lub miętą. Byle z umiarem.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Odblokuj ten tekst i czytaj cały „Przewodnik Katolicki”.

W subskrypcji otrzymujesz dostęp do:

- wszystkich wydań on-line papierowego „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich wydań online dodatków i wydań specjalnych „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich płatnych treści publikowanych na stronie „przewodnik-katolicki.pl”.

Subskrybuj, pogłębiaj perspektywę i inspiruj w rozmowach.

Subskrypcja roczna

pk-produkt

Jeśli już znasz „Przewodnik Katolicki”, wykup subskrypcję by uzyskać dostęp do wszystkich treści z nowych numerów, numerów archiwalnych oraz całkowicie unikalnych treści publikowane jedynie w internecie.

Koszt rocznej subskrypcji  przy płatnościach miesięcznych to 239 zł. Przy płatności z góry za rok otrzymasz 25% rabat. Oszczędzasz 66 zł.

↺ Automatyczne odnowienie płatności; rezygnuj kiedy chcesz!

 

172,90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 27/2003