Pochwała szpinaku

Składniki



kg młodego szpinaku

jajko

gałka muszkatołowa

kilka ząbków czosnku

łyżka masła

cukier, sól, pieprz,

łyżka mąki, mleko



Z kuchni ojca Michała



Szpinak - warzywo liściaste, zawierające dużo witamin, białka, krwiotwórczego chlorofilu i łatwo przyswajalnego żelaza, było znane już w starożytności. Uprawiano je w Persji, potem w krajach arabskich, a w...
Czyta się kilka minut

Składniki

kg młodego szpinaku

jajko

gałka muszkatołowa

kilka ząbków czosnku

łyżka masła

cukier, sól, pieprz,

łyżka mąki, mleko

Z kuchni ojca Michała

Szpinak - warzywo liściaste, zawierające dużo witamin, białka, krwiotwórczego chlorofilu i łatwo przyswajalnego żelaza, było znane już w starożytności. Uprawiano je w Persji, potem w krajach arabskich, a w średniowieczu dotarło na Stary Kontynent. Szpinak przywieźli do Europy rycerze powracający z wypraw krzyżowych i wkrótce uprawiano go w większości ogrodów przyklasztornych. Na ziemiach polskich pojawił się dopiero w XVIII w., m.in. na obiadach czwartkowych u "króla Stasia".

Powiadano, że "kto jada szpinak, może łamać podkowy". W XIX w. szarytki przywracały siły swoim podopiecznym wywarem ze szpinaku, a potem Amerykanie zarzucili rynki światowe puszkami przecieru szpinakowego, z wizerunkiem uśmiechniętego młodziaka prężącego muskuły. I od tej pory zielone liście stały się utrapieniem kulinarnym wielu dzieci; zamiast zmuszać je do jedzenia, przeczytajmy im lepiej fragment "Akademii Pana Kleksa", w którym pojawia się rarytas: omlet ze szpinakiem! Ze względu na kwas szczawiowy szpinaku nie powinni jednak jadać go ani reumatycy, ani chorzy na nerki.

Rozpoczynamy od przebrania liści i usunięcia twardych łodyżek. Obrane liście dokładnie płuczemy, osączamy i sparzamy wrzątkiem. Następnie odcedzamy je z wody i drobno siekamy. Dodajemy szczyptę utartej gałki muszkatołowej, roztarte ząbki czosnku i łyżkę masła, a także doprawiamy solą, pieprzem oraz cukrem i dusimy, na małym ogniu, pod przykryciem. Pod koniec duszenia wbijamy jajko i zaciągamy szpinak mąką rozbełtaną w mleku pamiętając, że nie może on być za rzadki, a jego barwa powinna przypominać kolor trawy.

Możemy wykorzystać go na farsz, albo podać jako dodatek do dań mięsnych, ale ja zachęcam do serwowania szpinaku z kalafiorem, szparagami i jajkiem sadzonym, jako letniego bukietu z jarzyn. A smak szpinaku można ulepszać ziołami, np. rozmarynem, szałwią, majerankiem, estragonem, lub miętą. Byle z umiarem.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 27/2003