Bądźmy ekoturystami

Wakacje to czas wypoczynku, poznawania nieznanych miejsc i nowych ludzi. To również możliwość odkrywania Boga pośród stworzenia – świata, który nam podarował, gdyż w naturze odnajdujemy odblask Jego miłości i piękna. Księga przyrody jest przecież – jak pisali ojcowie Kościoła – drugą obok Biblii wielką księgą, z której możemy poznawać Boga. Aby z tego piękna mogły korzystać kolejne pokolenia, już dzisiaj musimy zatroszczyć się o to, by sposób, w jaki spędzamy wakacje, nie przyczyniał się do dewastowania środowiska.

Nawrócenie ekologiczne
Szansą na bycie jak najbliżej natury jest ekoturystyka. Można powiedzieć, że jest to najczystsza forma podróżowania przyjaznego środowisku, ponieważ odbywa się zwykle na obszarach o najwyższych walorach przyrodniczych i krajobrazowych oraz bezpośrednio przyczynia się do ochrony środowiska naturalnego i kulturowego odwiedzanych miejsc. Ekoturysta to ktoś, kto aktywnie i dogłębnie poznaje odwiedzane miejsca i jednocześnie strzeże harmonii ekosystemów przyrodniczych oraz szanuje kulturę i zwyczaje lokalnych społeczności. Podziwiając walory natury, powinniśmy poczuć się jej opiekunami, którzy w roztropny sposób korzystają z jej dóbr.
Niestety współczesna turystyka na coraz większą skalę przyczynia się do niszczenia środowiska. Dzieje się tak za sprawą nie tylko niekontrolowanej rozbudowy ośrodków wypoczynkowych, transportu czy nadmiernego ingerowania w przyrodę, ale także za sprawą zachowania samych turystów. Już w 1995 r. Konferencja Episkopatu Polski wystosowała do wiernych list pasterski o chrześcijańskich walorach turystyki. Biskupi zachęcali w nim do dbania o czystość na szlakach oraz w miejscach postoju, szanowanie ciszy i przestrzeganie przepisów zachowania w górach, lasach, nad wodą oraz w parkach narodowych. Turyści powinni odnosić się w przyjazny sposób do roślin i zwierząt, nie zakłócając ich życia, co jest wyrazem głębi chrześcijańskiej kultury. Organizacja turystyki w taki sposób, by nie przynosiła szkód środowisku naturalnemu, jest jednak często bagatelizowana, a nawet negowana.
Papież Franciszek w encyklice Laudato si’ pisze: ,,Musimy też jednak uznać, że niektórzy zaangażowani chrześcijanie i ludzie modlitwy pod pretekstem realizmu i pragmatyzmu często drwią z troski o środowisko naturalne. Inni są bierni, niechętnie zmieniają swoje przyzwyczajenia i stają się niespójni wewnętrznie. Brakuje im zatem nawrócenia ekologicznego, które wiąże się z rozwijaniem wszystkich konsekwencji ich spotkania z Jezusem w relacjach z otaczającym ich światem. Życie powołaniem, by być obrońcami dzieła Bożego, jest istotną częścią życia uczciwego, nie zaś czymś opcjonalnym, ani też drugorzędnym elementem doświadczenia chrześcijańskiego”.

Dobre praktyki
Wakacje to także czas pielgrzymowania. I właśnie z myślą o pielgrzymach Światowy Ruch Katolików na rzecz Środowiska zainicjował projekt PielGREEN. To zbiór dobrych praktyk, który ma na celu zminimalizowanie negatywnego wpływu ruchu pielgrzymkowego na środowisko i jednocześnie ma kształtować postawy poszanowania, wrażliwości i zachwytu nad pięknem stworzonego przez Boga świata. W ramach projektu została przygotowana broszura ze wskazówkami, jak ekologicznie organizować pielgrzymki i jak podczas nich się zachowywać, aby nie degradować środowiska. Broszurę można znaleźć na www.katolicydlasrodowiska.pl/projekt-pielgreen. Zasady zielonego pielgrzymowania są częściowo oparte na zasadach Rogalińskich Dróg Świętego Ducha – przyrodniczych szlaków, które prowadzą do kościoła z mauzoleum Raczyńskich w Rogalinie i są dobrym przykładem ekoturystyki.
W czasie wakacji animatorzy Światowego Ruchu Katolików na rzecz Środowiska zachęcają nie tylko do udziału we Mszach polowych, ale także do modlitwy przy kapliczkach i przydrożnych krzyżach. Przy okazji warto zatroszczyć się o takie miejsca modlitwy – posprzątać je, odnowić oraz przyozdobić, sadząc lub stawiając naturalne rośliny zamiast sztucznych kwiatów. To także wyraz naszej dbałości o środowisko.