Logo Przewdonik Katolicki

Pole Pasterzy

Radosław Kożuszek

Na niewielkim wzgórzu nieopodal Betlejem wznosi się dostojnie piękna kaplica „Excelsis Deo”. Upamiętnia obecność pasterzy wezwanych przez anioła do oddania czci nowo narodzonemu Jezusowi.

Trudne sąsiedztwo
Naturalne więzy łączące chrześcijan w Ziemi Świętej z Betlejem i innymi miastami zamieszkałymi przez chrześcijan na terenie Autonomii zostały przerwane poprzez budowę wielkiego muru na granicy z Izraelem. Dziś mimo niewielkiej odległości (8 km) podróż Palestyńczyków z Betlejem do Jerozolimy może trwać nawet kilka godzin. Wcześniej tę trasę można było przejechać nawet w pół godziny. Izrael w związku z obawami przez aktami terroryzmu dokładnie sprawdza każdą osobę wjeżdżającą na ich teren. Granica ta nie jest jednak znaczącą przeszkodą dla pielgrzymów z Polski czy innych państw europejskich, którzy przekraczają ją bez problemu przez okazanie paszportu. Mimo swego rodzaju niedogodności przez cały rok zarówno Betlejem, jak i pobliskie Bajt Sahur przyjmują pielgrzymów z całego świata. Palestyńczycy mówią, że widok wielu pielgrzymów jednocześnie ich cieszy oraz przyprawia o smutek. Obcokrajowcy bowiem mogą bez problemu zwiedzić nawet w ciągu kilku dni wszystkie ważniejsze miejsca chrześcijaństwa, nie martwiąc się o jakiekolwiek formalności. Oni z kolei, odwieczni mieszkańcy tych ziem, muszą się każdorazowo starać o wyjazd ze swojej strefy, by odwiedzić kościoły w Jerozolimie czy mieszkającą tam rodzinę.
 
Dwa sanktuaria
Pola Pasterzy, gdzie anioł wezwał pasterzy do oddania czci Chrystusowi, znajdują się niecałe dwa kilometry od centrum Betlejem. Według źródeł pisanych odwiedzającej w 384 r. Betlejem pątniczce z Półwyspu Iberyjskiego Egerii pokazano oddalony od miasta kościół. Miejsce zostało nazwane w jej pamiętniku „Kościołem u pasterzy”. Rękopisy Egerii odnaleziono dopiero w 1884 r. na terenie biblioteki w Arezzo we Włoszech. Stanowią do dziś ważne źródło wiedzy historycznej na temat Bliskiego Wschodu w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Z kolei św. Hieronim ze Strydonu, w swoich listach wspomina o grocie w pobliżu Betlejem, w której pasterze mieli widzenie anioła.
W dzisiejszym Bejt Sahur znajdują się dwa sanktuaria poświęcone temu wydarzeniu. Pierwsze, starsze nazywane jest w języku arabskim Deir er-Ra’wat i sięga swoją historią okresu bizantyjskiego. Zostało wzniesione na ruinach bizantyjskiego monastyru z V w. Klasztor ten był dwukrotnie burzony: w 454 r. przez Samarytan oraz w 614 r. w trakcie najazdu Persów. Na terenie sanktuarium znajduje się grota z czczonymi przez miejscowych chrześcijan grobami pasterzy oraz wzniesiona w czasach nowożytnych prawosławna cerkiew. Drugie, katolickie sanktuarium zwane w języku arabskim Sijar al-Ghanam należy do franciszkanów z Kustodii Ziemi Świętej. Na terenie sanktuarium znajduje się niewielki konwent franciszkański oraz oryginalna kaplica „Excelsis Deo” zaprojektowana w 1953 r. przez Antonio Barluzziego. Świątynia została wzniesiona na planie dziesięcioboku, a nachylone ściany nawiązują do konstrukcji namiotu nomadów, zamieszkujących dawniej te tereny. Niewielki ołtarz znajduje się w centrum kościoła, a na ścianach trzech absyd przedstawione są sceny z Ewangelii: ukazanie się aniołów, pasterze w drodze do Betlejem oraz adoracja Dzieciątka Jezus. Strumień światła przechodzący przez szklany świetlik i drobne luksfery umieszczone w kopule świątyni ma przypominać światło, które oświeciło pasterzy. Wnętrze kopuły ozdobione jest figurami dziesięciu aniołów i słowami ich pieśni: Gloria in altissimis Deo et in terra pax hominibus bonae voluntatis – „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom, których sobie upodobał”. W sąsiedztwie kaplicy, w pięknym parku wysadzanym piniami znajduje się szereg naturalnych grot, które dawniej służyły pasterzom oraz współczesna fontanna z rzeźbą przedstawiającą św. Franciszka z Asyżu w otoczeniu zwierząt. Na uwagę zasługują owce, które bezpośrednio wiążą się z historią Pola Pasterzy.
 
Pasterskie hotele
Dzisiejsze Bajt Sahur tylko w części przypomina to z okresu narodzin Chrystusa. Na większości obszaru stoją domy jednorodzinne. Jest tu szpital imienia Pasterzy, „pasterskie” hotele, pensjonaty, restauracja „Pole Pasterzy” oraz kawiarnie, których nazwy również przywodzą na myśl zdarzenia z Nowego Testamentu. Władze Betlejem postanowiły nie zabudowywać całej dzielnicy, lecz zostawić jej część, by wyglądała tak jak kiedyś. Zatem w centralnej części Bajt Sahur znaleźć można niewielkie gaje oliwne i pola, które być może służyły biblijnym pasterzom do wypasu inwentarza. Na terenie katolickiego sanktuarium znajdują się także odkrywki archeologiczne ukazujące dawną zabudowę osady. Pierwsze badania na tym obszarze przeprowadzone były już w 1951 r. Wydobyto wówczas pozostałości osad wiejskich z licznymi prasami, zbiornikami na ziarno i wykutymi w skale spichrzami. Zachowały się również ślady wieży strażniczej. Badania wykazały, że osadnictwo w tym miejscu sięga okresu panowania króla Heroda Wielkiego, czyli wpisuje się w czas narodzin Chrystusa.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki