Logo Przewdonik Katolicki

Tradycja i przywiązanie do Kościoła

Marcin Jarzembowski
Fot.

Ze źródeł pisanych, znajdujących się w Bibliotece Głównej Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, możemy wyczytać informacje, że parafia ewangelicka w Sicienku została utworzona w 1856 roku.

 

 

Wspólnota początkowo korzystała z budynku tymczasowego, a od 1884 r. mówi się o nowym kościele, który uroczyście poświęcono 21 września. W latach 1892–1993 ukończono budowę wieży świątyni. Pierwszy pastor urzędował w Bydgoszczy, drugi rektor, powołany na pastora parafii w 1863 r., mieszkał w Sicienku aż do śmierci, czyli do 3 kwietnia 1885 r. Jego następcą został Ernst Lindenblatt.

 

Rektorat i parafia

W samej miejscowości oraz okolicy do 1945 r. mieszkali przeważnie ewangelicy niemieccy. Tylko dwa gospodarstwa były prowadzone przez polskich właścicieli. Inni rodacy usługiwali, pracując u Niemców. W roku 1937 gmina obchodziła uroczyście jubileusz 50-lecia istnienia kościoła ewangelickiego. Ówczesna polityka germanizacyjna, która wzmogła się zwłaszcza po 1870 r., nie szczędziła środków, aby na ziemie przybywało jak najwięcej niemieckich osadników. Stawiano kościoły i organizowano codzienne życie. Pastor mieszkał w dużej pastorówce z ogrodem. W czasie wojny stacjonowała tam policja, później przez piętnaście lat mieściła się izba porodowa, następnie ośrodek zdrowia, przedszkole i mieszkanie pracowników służby zdrowia.

W celu usprawnienia duszpasterstwa wspólnoty Dąbrówka Nowa, w skład której po zakończeniu wojny w 1945 r. weszły dwa poewangelickie kościoły – w Kruszynie i Sicienku – dekretem prymasa z 1 lutego 1970 r. utworzono rektorat przy świątyni pomocniczej w Sicienku. Pierwszym rektorem został ks. Lambert Mikołajczak, a potem ks. Jan Trojanowski. Decyzją Urzędu do Spraw Wyznań z 31 sierpnia 1972 r. została zatwierdzona nowa parafia. Potwierdził to ze strony Kościoła oficjalny dekret, który wszedł w życia 10 września 1972 r. Podpisał go kard. Stefan Wyszyński.

Sama świątynia – murowana z cegły i w stylu neogotyckim – jest kościołem jednonawowym z dużym chórem. Wewnątrz znajdują się dwa ołtarze boczne, z lewej strony – ku czci patrona parafii św. Andrzeja Boboli, a z prawej – ku czci Matki Bożej. Nad głównym wejściem do świątyni góruje wieża, której wysokość sięga aż czterdziestu metrów. Jest w niej umieszczony dzwon pochodzący z 1873 r.

Na terenie parafii mieszka 1300 osób, z których większość związana jest z Kościołem. Jest to wspólnota o charakterze wiejskim, składająca się z siedmiu wiosek rolniczych i po dawnym pegeerze. Część wiernych pracuje ma miejscu, a reszta dojeżdża do Bydgoszczy. – Parafia charakteryzuje się tradycyjną religijnością z dużym przywiązaniem do świąt w czasie roku liturgicznego. Nowe formy duszpasterstwa zaczynają niejako dopiero się kształtować – powiedział proboszcz ks. Jarosław Radzikowski.

Z inicjatywy parafian, dzięki wysiłkowi całej gminy, w centralnej części Sicienka postawiono obelisk, upamiętniający beatyfikację Jana Pawła II. Przy kamieniu na pamiątkę kanonizacji Ojca Świętego posadzone zostało drzewo (platan) z okolicznościową tablicą pamiątkową. Parafia dziękowała również za czterdzieści lat istnienia. Widocznym dowodem wdzięczności stała się figura Matki Bożej Niepokalanej, którą poświęcił biskup ordynariusz Jan Tyrawa. Wspólnotę duchową tworzą m.in. Żywy Różaniec, Liturgiczna Służba Ołtarza, Szkolne Koło Caritas.

 

Patron lokalnego kościoła i Polski

Parafii rzymskokatolickiej w Sicienku patronuje św. Andrzej Bobola. Urodził się on w 1591 r., a zmarł w 1657. Ród Bobolów należał do najstarszych w Polsce, a jego charakterystyczną cechą było przywiązanie do religii katolickiej. Młody Andrzej pobierał nauki w jednej ze szkół jezuickich w Wilnie. To tam kształcił sztukę wymowy i doskonałą znajomość języka greckiego. Następnie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego i już jako zakonnik kontynuował studia filozoficzne i teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął 12 marca 1622 r. W latach 1623–1624 pełnił m.in. posługę rektora kościoła, był jednocześnie kaznodzieją, spowiednikiem i misjonarzem ludowym. Następnie został mianowany rektorem kościoła w Wilnie, a potem przełożonym nowego domu zakonnego w Bobrujsku. Od roku 1652 oddał się pracy misyjnej w Pińsku. Na tamtych ziemiach spotkała go również śmierć męczeńska. Zmasakrowanego duchownego powieszono twarzą do dołu i uderzeniem szabli zakończono katusze. Św. Andrzej Bobola poświęcił swe życie służbie Bogu w klasztorach i ośrodkach zakonu w Polsce. Czasy, w których przyszło mu realizować powołanie, były bardzo burzliwe. Jednak on wytrwał do końca, wzywając imienia Jezusa. Starania o jego beatyfikację podjęto już w 1712 r. Doszło do niej dopiero w roku 1853, za pontyfikatu Piusa IX. Kanonizacji dokonał natomiast Pius XI 17 kwietnia 1938 r. Bobola jest patronem wielu diecezji i archidiecezji. Pod jego wezwaniem wystawiono w Polsce kilkadziesiąt kościołów i kaplic.

 

 

Proboszczowie w Sicienku po 1945 r.:

ks. Lambert Mikołajczak 1970–1971

ks. Jan Trojanowski 1971–1973

ks. Stanisław Wenerski 1973–1975

ks. Józef Półtorak 1975–1983

ks. Wacław Kuśnierek 1983–1988

ks. Ryszard Kuchta 1988–1997

ks. Grzegorz Nowak 1997–2004

ks. Zbigniew Zabiszak 2004–2009

ks. Jarosław Radzikowski – od 2009 r.

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki