Logo Przewdonik Katolicki

Feniks Maltański dla Sarmaty

Natalia Budzyńska
Fot.

Podczas V Maltańskiego Koncertu Charytatywnego, który odbył się w piątek 6 grudnia w Poznaniu została wręczona doroczna nagroda Feliks Maltański, przeznaczona dla osoby ze świata kultury, która w sposób szczególny w swojej działalności propaguje wartości chrześcijańskie. W tym roku uhonorowany w ten sposób został Jacek Kowalski, historyk sztuki, a przede wszystkim bard, pieśniarz i poeta.

Podczas V Maltańskiego Koncertu Charytatywnego, który odbył się w piątek 6 grudnia w Poznaniu została wręczona doroczna nagroda – Feliks Maltański, przeznaczona dla osoby ze świata kultury, która w sposób szczególny w swojej działalności propaguje wartości chrześcijańskie. W tym roku uhonorowany w ten sposób został Jacek Kowalski, historyk sztuki, a przede wszystkim bard, pieśniarz i poeta.

Zakon maltański uważany jest za najstarszą organizację charytatywną na świecie, działa obecnie w ponad stu krajach. W Polsce należy do niego 150 dam i kawalerów. Od pięciu lat Filharmonia Poznańska wraz ze Związkiem Polskich Kawalerów Maltańskich organizuje „Maltański Koncert Charytatywny”. Dochód z koncertu został przekazany na wyposażenie nowego obiektu Centrum Pomocy Maltańskiej „Komandoria” w Poznaniu. Obiekt już działa, pracują już lekarze wolontariusze, działają też warsztaty terapii zajęciowej dla osób niepełnosprawnych. W czasie koncertu za fortepianem zasiadł Saleem Abboud Ashkar i wraz z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej wykonał utwory Brahmsa oraz Smetany. Wręczenie nagrody Feniksa było momentem kluczowym koncertu. „Jacku, Przyjacielu, komilitonie Najdroższy! Mam wypowiedzieć pochwały i strzeliste błogosławieństwa na twoją cześć. Na cześć Przyjaciela, artysty i profesora historii sztuki” – rozpoczął laudację o. Jan Góra.

 

Sarmata

Nagroda Feniksa przyznawana jest przez Zakon Maltański od kilku lat. Do tej pory otrzymali ją: reżyser filmowy Marek Piwowski, piosenkarka Eleni, założyciel i prezes Fundacji Świętego Mikołaja Dariusz Karłowicz, kompozytor Wojciech Kilar, muzycy Robert Friedrich i Marcin Pospieszalski, reżyserka filmowa Wanda Różycka-Zborowska, rzeźbiarz Robert Sobociński. Do tego grona w tym roku dołączył Jacek Kowalski, człowiek nie z tego świata, przeniesiony z dawnej Polski. Ze środowiskiem poznańskich dominikanów związany jest od lat, dlatego nie dziwi fakt, że o przygotowanie laudacji poproszono o. Jana Górę. Jacek Kowalski jest autorem wystawianej od 1988 r. Bożonarodzeniowej Szopki, koncertuje z dwoma zespołami: Monogamista JK oraz Klub Świętego Ludwika, wykonując różne programy, śpiewa piosenki własne i poezję starofrancuską, jest ulubionym wykonawcą podczas rekonstrukcji historycznych i turniejów rycerskich. Jest autorem sztuk scenicznych o tematyce historycznej, na zamówienie władz Poznania napisał i wyreżyserował plenerowe przedstawienie o Ludgardzie oraz o historii poznańskiego ratusza. „Wielka sylwetka stale zafrasowanego i rozczochranego, brodatego wąsala znana jest powszechnie. Chodzi tak, jakby dopiero wrócił ze staropolskiej wojny i podpiera się kulą jak szablą. Rekwizytem tej szlachetnej postaci jest gitara” – mówił o Jacku Kowalskim podczas piątkowego wieczoru o. Góra. I kontynuował: „Z Sarmacji uczynił swoją ojczyznę, w której znajdował dom i ciepło, kieliszek wina i przyjaciół. Kocha Sarmację – z jej grzechami i jej chwałą”. To prawda, Jacek Kowalski to wielki miłośnik kultury sarmackiej. Na swojej stronie internetowej tłumaczy: „Sądzę, że wszyscy wciaż jesteśmy Sarmatami; Pierwsza Rzeczpospolita trwa w nas i żyje. A jeśli czujemy więź z naszym sarmackim pniem, to okaże się, że wszystkim nam niewiele dalej do naszych korzenieuropejskich – czyli do francuskich rycerzy, budowniczych gotyckich katedr i trubadurów. Wyprawy krzyżowe i bitwa pod Grunwaldem; elekcje i sejmy; «potopy» i Wiednie; rozkosze i rokosze – to wszystko jest «dziś, tylko cokolwiek dalej». Czuję to jako pół-szlachcic szaraczkowy herbu Korab, a pół-małomiejski-łyczek, od dwu wieków zakorzeniony na spłachciu pradziadowskiej ziemi w podpoznańskim miasteczku. To ośmiela mnie do spiewania o rzeczach dawnych – także po to, aby powiedzieć coć o swoich współczesnych”.

 

Wiara przełożona na kulturę

Kariera Jacka Kowalskiego – pieśniarza rozpoczęła się w 1988 r.: wraz z zespołem Monogamista JK otrzymał I nagrodę na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie. Od tego czasu koncertuje ze swoimi programami autorskimi, wśród których jest oczywiście „Śpiewniczek Sarmacki”. Wraz z tym zespołem, który powstał z pomysłu nieżyjącego już Janusza Kotarby, późniejszego wydawcy pierwszego w Polsce pisma o muzyce chrześcijańskiej „Ruah”, Jacek Kowalski wykonuje takie programy jak „Pienia Narodowe wspólnie z publiką śpiewane”, a wśród nich  pieśni od konfederacji barskiej, przez powstanie wielkopolskie, pieśni związane z powstaniem listopadowym, styczniowym oraz „pienia patriotycznych Wielkopolan”. Do tego można  dołączyć także staropolskie kolędowanie. W 1996 r. Jacek Kowalski wraz z Janem Gołaskim założyli zespół Klub Świętego Ludwika. Ten zespół specjalizuje się w pieśniach średniowiecznych w przekładach dokonywanych przez Jacka Kowalskiego. Zespół gra na instrumentach dawnych, zrekonstruowanych przez znanego wrocławskiego muzyka Tomasza Dobrzańskiego. Oba zespoły wydały kilkanaście płyt. Jacek Kowalski jest także autorem książek, a gawędziarzem jest wybornym. Oprócz prac popularnonaukowych jest autorem tomów poetyckich z komentarzami historycznymi oraz przekładów poetyckich. „Piosenki, koncerty, misteria i sławne szopki bożonarodzeniowe. Czymże to wszystko jest? Jest to wiara przełożona na kulturę. To wyznanie wiary dojrzałej. Gotowej do przekazania innym. Ojciec Święty Jan Paweł II uczył nas, że dopóki wiara nie zostanie przełożona na kulturę przemija wraz z wierzącymi. Dopiero kiedy znajduje wyraz w kulturze, może być przekazana i dzielona. Innymi słowy uobecnianie spraw Bożych, wcielanie w rzeczywistość w której żyjemy, poruszamy się i jesteśmy – jest osobliwą zasługą Jacka” – podkreślał w laudacji o. Jan Góra.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki