Na Franciszkańskiej 3

Prawdopodobnie to tu znajduje się najsłynniejsze okno świata. Tu – w domu, w którym nie tylko biskupi, ale wszyscy diecezjalnie powinni czuć się jak u siebie.

Z ust kard. Stanisława Dziwisza usłyszałam kiedyś, że chciałby, by jego siedziba była postrzegana bardziej jako dom niż pałac. Zapraszam zatem na małą wycieczkę po domu duszpasterza naszej diecezji.

Zespół budynków Kurii Metropolitalnej otaczają ulice Franciszkańska, Wiślna i Planty. Najstarsze cegły mają ponad 400 lat. Pamiętają m.in. bp. Albina Dunajewskiego, kard. Jana Puzynę, abp. Adama Sapiehę i kard. Karola Wojtyłę.

Pierwszy kontakt

Kuria jest jednym z centrów życia religijnego. Jeśli musimy załatwić jakieś „kościelne” sprawy, prawdopodobnie przyjdzie nam zwiedzić Franciszkańską 3.

Pierwszą osobą, z którą się spotkamy, będzie pan portier, drugą – bardzo możliwe – pani Krystyna Błażejczyk – sekretarka, przez jednego z księży nazwana „twardym dyskiem” tej instytucji, która poradzi, do kogo należy się udać z naszą sprawą. Wybór mamy spory. Regulamin Kurii Metropolitalnej z 8 maja 2008 r. prezentuje jej strukturę i omawia pokrótce wszystkie urzędy (jest dostępny na stronie www.diecezja.pl). Oprócz sekretariatu kurii mamy osobny sekretariat księdza kardynała, kancelarię, urząd ekonoma, kilka wydziałów i parę komisji. Jest też sąd metropolitalny i archiwum. Możemy spotkać również rzecznika prasowego czy referenta ds. kanonizacyjnych.

Z czym do kogo?

Jeśli przychodzimy do kurii w sprawach gospodarczych, spotkamy się z księdzem ekonomem. Do jego zadań należy np. zarządzanie finansami diecezji, podpisywanie umów o pracę ze wszystkimi pracownikami kurii, troska o budowę kościołów czy wizytacje gospodarcze parafii.

Po dyspensę od organizacji studniówki w piątek licealiści udadzą się do kancelarii kurii, która specjalizuje się w sprawach prawnych i redagowaniu formalnych dokumentów. W misternie poukładanych segregatorach wzorowo prowadzone jest archiwum spraw bieżących.

Gdy chcemy na festyn parafialny zaprosić całą diecezję, powinniśmy skontaktować się z Wydziałem Duszpasterstwa Ogólnego, który albo sam zajmie się tym zadaniem, albo skieruje nas do innego, „specjalistycznego” duszpasterstwa, np. misyjnego, rodzin, trzeźwości.

A dzieci biorące udział w konkursach wiedzy religijnej spotkają się z przygotowującymi je pracownikami Wydziału Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży, potocznie nazywanym katechetycznym, ponieważ najwięcej z jego zadań odnosi się do szkolnej katechezy.

Kontakt z Kurią

ul. Franciszkańska 3, 31-004 Kraków

tel.: 12-62-88-100 lub 101, 12-429-47-49

faks: 12-429-46-17

Ks. Piotr Majer – od 5 lat jest kanclerzem krakowskiej kurii

Staramy się służyć pomocą

- W kancelarii kurii pracuje pięć osób. Poza mną są to: ksiądz wicekanclerz, ksiądz notariusz, siostra zakonna i świecka pracownica. Zajmujemy się przede wszystkim sprawami prawnymi. Przygotowujemy dokumenty dotyczące dekretów, dyspens i zezwoleń, pisma do osób prywatnych, parafii i instytucji w rozmaitych sprawach urzędowych. Przedkładamy księdzu kardynałowi i biskupom bieżące sprawy, kierujemy sprawy do poszczególnych wydziałów. Przez nasz urząd „przechodzą” także konieczne poprawki w parafialnych księgach metrykalnych, np. zmiany nazwiska. Prowadzimy archiwum aktualnych dokumentów, gromadzimy akta personalne księży, dokumentację dotyczącą parafii, zgromadzeń zakonnych, stowarzyszeń. Kancelaria zajmuje się także kościelnymi zezwoleniami na publikacje, czyli tzw. imprimatur. Czasami musimy interweniować, gdy pojawia się jakieś nieporozumienie. Ważnym zadaniem pracujących w kurialnej kancelarii jest przyjmowanie duchownych i świeckich, udzielanie im informacji, pomoc w sprawach urzędowych i w innych przeróżnych problemach. Staramy się zawsze służyć wyjaśnieniem i pomocą.

Krystyna Błażejczyk, od 1998 r. jest sekretarką kurii

„Mam takie nietypowe pytanie…”

- Moim zadaniem jest informowanie o tym co, gdzie i kiedy można załatwić: bezpośrednio i przez telefon. Często na początku słyszę: „Mam takie nietypowe pytanie…” Zazwyczaj im bardziej skomplikowany wstęp, tym łatwiejsza sprawa. Niemal codziennie ktoś pyta o egzorcystę. Gdy zaczynałam pracę, takich pytań w ogóle nie było! Ludzie pytają także o dane adresowe parafii, o rekolekcje, kursy; wyrażają opinie o bieżących wydarzeniach. Czasem są to trudne rozmowy. Zdarzają się dziwne i śmieszne sytuacje. Kiedyś ktoś chciał załatwić w kurii patent na perpetuum mobile.

Do moich obowiązków należy również prowadzenie korespondencji tradycyjnej i e-mailowej, obsługuję skaner, ksero, faks, frankownicę. Przekazuję informacje między wydziałami.

W mojej pracy potrzebna jest empatia, bo przychodzą osoby z różnych środowisk i z różnymi problemami. Lubię kontakty z ludźmi i to, co robię, daje mi wiele radości. Niezbędna jest także podzielność uwagi. Kiedyś miałam powysyłać zaproszenia dla przełożonych zakonnych i równocześnie robiłam korektę rad dla zakrystianów. Potem ktoś przyszedł z jakąś sprawą, zadzwonił telefon… Zakleiłam koperty. Zostało wolne zaproszenie, a rady dla zakrystianów zniknęły! Prawdopodobnie któryś dostojnik kościelny dostał wskazówki, jakich środków czystości używać. Nauczyło mnie to, by jednak nie robić dwóch rzeczy naraz.

Prywatnie jestem żoną i mamą pięciu synów. Należałam do Oazy, NZS, teraz jestem we wspólnocie Totus Tuus.

Ks. dr Czesław Sandecki – dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego od 2007 r.

Kuria duszpasterska, a nie urzędnicza

Wydział, którym kieruję, koordynuje pracę innych wydziałów kurialnych. Jednym z jego zadań jest realizacja w archidiecezji ogólnopolskiego programu duszpasterskiego (w 1. niedzielę Adwentu rozpocznie się kolejny rok duszpasterski pod hasłem „W komunii z Bogiem”). Wydział koordynuje także przygotowania uroczystości ogólnodiecezjalnych i różnych działań (np. procesji, kongregacji kapłańskich, sesji).

Naszym zadaniem jest również, wraz z innymi wydziałami i duszpasterstwami, comiesięczne wydawanie Biuletynu Duszpasterskiego, a także dystrybucja innych materiałów duszpasterskich i wydawnictw – we współpracy z Wydawnictwem św. Stanisława BM. Ważnym zadaniem jest koordynowanie wszystkich duszpasterstw specjalistycznych (grup społecznych, zawodowych, stowarzyszeń i ruchów, duszpasterstwa akademickiego, trzeźwości, itp.).

Wydział ponadto rozeznaje potrzeby i problemy duszpasterskie, utrzymuje kontakt z parafiami, wspiera rodzące się inicjatywy i służy wymianą informacji w zakresie duszpasterstwa.

Chciałbym powiedzieć, że jako ksiądz czuję się przede wszystkim duszpasterzem i dlatego lubię swoją pracę, bo ona wprost służy duszpasterstwu. Uważam, że kuria ze swojej natury powinna być bardziej duszpasterska niż urzędnicza. Chociaż załatwia się tutaj wiele koniecznych spraw, np. finansowo-gospodarczych, to jednak jej ostatecznym celem jest „troska o wypełnianie misji Kościoła w trosce o zbawienie dusz”.