Logo Przewdonik Katolicki

Szkaplerz - tarcza wiary

Marcin Jarzembowski
Fot.

Wierzchucinek to malowniczo położona miejscowość rozciągnięta nad Jeziorem Wierzchucińskim Dużym i Małym. Znajdują sie one w granicach obszaru chronionego Rynny Jezior Byszewskich. Bogactwo zieleni nadaje temu miejscu niemalże sielankowy charakter.


Świątynie od najdawniejszych czasów stanowiły świadectwo naszego życia religijnego – zaangażowania i oddania sprawom ducha. W czasach niepewnych były schronieniem, w czasach prześladowań – bastionem walki o najcenniejsze wartości: nadzieję, prawdę, wolność, niezawisłość. W każdym stuleciu kościół miał do wypełnienia ważne zadania – umacniał, nauczał, wskazywał.

 

Średniowieczne początki

Udokumentowana wzmianka o miejscowości pochodzi z kwietnia 1288 roku – Wierzchucinek stanowił przedmiot zamiany włości arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba z opatem byszewskim Engelbertem. Kolejny dokument z 1290 roku wspomina również o prawie cystersów do dziesięciny z Wierzchucinka. Jej posiadanie potwierdził klasztorowi w 1359 roku arcybiskup gnieźnieński Jarosław.

Miejscową parafię erygowano 1 stycznia 1975 roku, kiedy to po „mrokach” średniowiecza nie pozostało nawet wspomnienie. Nową wspólnotę wydzielono z parafii w Byszewie. Wcześniej – kapłani z Byszewa sprawowali niedzielną liturgię w Domu Dziecka w Wierzchucinku lub w szkole, a od 1957 roku w hali dawnej gorzelni i fabryki farb. Obiekt ten przeznaczono później na kościół. W latach 1978-1982 dobudowano plebanię, a w 1992 roku – przedsionek oraz kaplicę cmentarną. Dekretem biskupa Jana Tyrawy z 23 kwietnia 2004 roku parafia Matki Bożej Szkaplerznej w Wierzchucinku została przyłączona do dekanatu Mrocza.

 

Wspólnota żywa i materialna

Miejscowa parafia liczy około 850 mieszkańców. W jej granicach leżą miejscowości: Dąbrowice, Nowaczkowo, Trzemiętowo, Trzemiętówko oraz Wierzchucice. Najdalszą z nich dzieli od kościoła siedem kilometrów. Wspólnotę w okresie letnim ożywia obecność działkowiczów – część z nich uczestniczy w życiu parafii. Funkcjonują tutaj również Kościół Domowy oraz Żywy Różaniec.

Po wizytacji kanonicznej z kwietnia 2004 roku – przeprowadzonej przez biskupa Piotra Krupę – udało się w ramach zaleceń powizytacyjnych podbić wnętrze świątyni nowym sufitem o drewnianej konstrukcji. Ścianę ołtarzową zdobi płaskorzeźba ze stiuku gipsowego przedstawiająca „Kazanie na Górze” autorstwa prof. Henryka Pracza.

W roku 2008 funkcję proboszcza przejął ks. Wiesław Skiba.

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki