Wakacje bez biegunki

Podróże kojarzą się przede wszystkim z relaksem i odpoczynkiem, o ile nie zakłuci ich coś tak prozaicznego jak potrzeba częstych wizyt w toalecie. Dolegliwość ta przydarza się najczęściej osobom podróżującym z krajów wysokorozwiniętych (np. europejskich) do krajów rozwijających się.
Czyta się kilka minut

 

Szczególne środki ostrożności należy zachować wybierając się w tak popularne miejsca jak Egipt (wielu turystów cierpi z powodu słynnej „zemsty faraona”), Tunezja, Turcja czy planując wojaże w bardziej odległe rejony np. do Azji. Według różnych źródeł biegunka występuje nawet u 40 proc. podróżujących, stąd jej nazwa „biegunka podróżnych”. Narażeni na nią są zarówno turyści jak i biznesmani, sportowcy, misjonarze, czy żołnierze.

Objawy biegunki podróżnych to wydalanie co najmniej 3 luźnych stolców na dobę, czemu zazwyczaj towarzyszy przynajmniej jeden z następujących objawów: kurczowe bóle brzucha, nudności, wymioty lub gorączka, domieszka krwi lub śluzu w kale. Uważa się, że za blisko 80 proc. przypadków biegunki podróżnych odpowiedzialne są bakterie. Wirusy odpowiadają za ok. 10 proc. przypadków, natomiast pierwotniaki są przyczyną zaledwie kilku procent biegunek. W 20 do 50 proc. przypadków trudno wyróżnić „sprawcę”. Powodem biegunki są często błędy dietetyczne, niewłaściwe zestawienie pokarmów, zwłaszcza w nowych miejscach.

Gdy cierpimy z powodu biegunki należy pamiętać o uzupełnianiu płynów, aby zrównoważyć utratę wody i elektrolitów. Stosowane leki (np. Stoperan) mają na celu łagodzenie dolegliwości i zapobieganie powikłaniom. Większość epizodów biegunkowych jest leczona samodzielnie. Interwencja lekarza jest jednak konieczna w przypadku ciężkiej, wodnistej biegunki, biegunki krwistej, gorączki (powyżej 38 stopni C), bardzo licznych biegunkowych stolców (powyżej 6 na dobę), lub utrzymywania się biegunki dłużej niż 48 godzin. Niebezpieczna może być zwłaszcza biegunka u osoby w podeszłym wieku, a także u osoby z upośledzoną odpornością (np. po przeszczepie narządu, w czasie chemioterapii nowotworu, czy chorej na AIDS).

Do 20 proc pacjentów jest zmuszonych do przebywania w łóżku 1-2 doby. Od 8 do 15 proc. pacjentów pozostaje w łóżku przez ponad tydzień. 1 proc. chorych jest hospitalizowanych. Można doświadczyć więcej niż jednego epizodu biegunki podróżnych w czasie jednego wyjazdu. Dlatego w podróży warto zaprowadzić reżim sanitarny (patrz ramka).

 

JAK ZAPOBIEGAĆ BIEGUNCE W TROPIKACH

1. Ścisłe przestrzegaj higieny osobistej.

2.Do picia i mycia używaj tylko wody butelkowanej. W restauracjach nie zamawiaj napojów z lodem, który zazwyczaj jest zrobiony z „wody z kranu".

3. Unikaj miejscowych przysmaków z mleka niepasteryzowanego i jego przetworów, potraw z mięsa, owoców morza lub jaj, które nie były wystarczająco mocno wysmażone.

4. W miarę bezpiecznie można jeść owoce i warzywa, które przed spożyciem należy obrać ze skóry. Trzeba to zrobić tak by nie przenieść drobnoustrojów ze skóry na gotowy do spożycia miąższ.

5.Szczególnie starannie należy myć lub obierać warzywa gruntowe, które zazwyczaj są podlewane zakażoną wodą powierzchniową.

 

 

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 24/2009