Logo Przewdonik Katolicki

Wakacje bez biegunki

Renata Krzyszkowska
Fot.

Podróże kojarzą się przede wszystkim z relaksem i odpoczynkiem, o ile nie zakłuci ich coś tak prozaicznego jak potrzeba częstych wizyt w toalecie. Dolegliwość ta przydarza się najczęściej osobom podróżującym z krajów wysokorozwiniętych (np. europejskich) do krajów rozwijających się.

 

Szczególne środki ostrożności należy zachować wybierając się w tak popularne miejsca jak Egipt (wielu turystów cierpi z powodu słynnej „zemsty faraona”), Tunezja, Turcja czy planując wojaże w bardziej odległe rejony np. do Azji. Według różnych źródeł biegunka występuje nawet u 40 proc. podróżujących, stąd jej nazwa „biegunka podróżnych”. Narażeni na nią są zarówno turyści jak i biznesmani, sportowcy, misjonarze, czy żołnierze.

Objawy biegunki podróżnych to wydalanie co najmniej 3 luźnych stolców na dobę, czemu zazwyczaj towarzyszy przynajmniej jeden z następujących objawów: kurczowe bóle brzucha, nudności, wymioty lub gorączka, domieszka krwi lub śluzu w kale. Uważa się, że za blisko 80 proc. przypadków biegunki podróżnych odpowiedzialne są bakterie. Wirusy odpowiadają za ok. 10 proc. przypadków, natomiast pierwotniaki są przyczyną zaledwie kilku procent biegunek. W 20 do 50 proc. przypadków trudno wyróżnić „sprawcę”. Powodem biegunki są często błędy dietetyczne, niewłaściwe zestawienie pokarmów, zwłaszcza w nowych miejscach.

Gdy cierpimy z powodu biegunki należy pamiętać o uzupełnianiu płynów, aby zrównoważyć utratę wody i elektrolitów. Stosowane leki (np. Stoperan) mają na celu łagodzenie dolegliwości i zapobieganie powikłaniom. Większość epizodów biegunkowych jest leczona samodzielnie. Interwencja lekarza jest jednak konieczna w przypadku ciężkiej, wodnistej biegunki, biegunki krwistej, gorączki (powyżej 38 stopni C), bardzo licznych biegunkowych stolców (powyżej 6 na dobę), lub utrzymywania się biegunki dłużej niż 48 godzin. Niebezpieczna może być zwłaszcza biegunka u osoby w podeszłym wieku, a także u osoby z upośledzoną odpornością (np. po przeszczepie narządu, w czasie chemioterapii nowotworu, czy chorej na AIDS).

Do 20 proc pacjentów jest zmuszonych do przebywania w łóżku 1-2 doby. Od 8 do 15 proc. pacjentów pozostaje w łóżku przez ponad tydzień. 1 proc. chorych jest hospitalizowanych. Można doświadczyć więcej niż jednego epizodu biegunki podróżnych w czasie jednego wyjazdu. Dlatego w podróży warto zaprowadzić reżim sanitarny (patrz ramka).

 

 

JAK ZAPOBIEGAĆ BIEGUNCE W TROPIKACH

1. Ścisłe przestrzegaj higieny osobistej.

2.Do picia i mycia używaj tylko wody butelkowanej. W restauracjach nie zamawiaj napojów z lodem, który zazwyczaj jest zrobiony z „wody z kranu".

3. Unikaj miejscowych przysmaków z mleka niepasteryzowanego i jego przetworów, potraw z mięsa, owoców morza lub jaj, które nie były wystarczająco mocno wysmażone.

4. W miarę bezpiecznie można jeść owoce i warzywa, które przed spożyciem należy obrać ze skóry. Trzeba to zrobić tak by nie przenieść drobnoustrojów ze skóry na gotowy do spożycia miąższ.

5.Szczególnie starannie należy myć lub obierać warzywa gruntowe, które zazwyczaj są podlewane zakażoną wodą powierzchniową.


 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki