Logo Przewdonik Katolicki

Słowo w Biblii i Tradycji

Michał Gryczyński
Fot.

Poprzedni synod, który odbył się trzy lata wcześniej, przebiegał pod hasłem: Eucharystia źródłem i szczytem życia oraz misji Kościoła. Benedykt XVI uznał, że ówczesne przemyślenia nad stołem Chleba wymagają obecnie pogłębionej refleksji nad stołem Słowa Bożego. Rada Zwyczajna Sekretariatu Generalnego opracowała Lineamenta,...









Poprzedni synod, który odbył się trzy lata wcześniej, przebiegał pod hasłem: „Eucharystia źródłem i szczytem życia oraz misji Kościoła”. Benedykt XVI uznał, że ówczesne przemyślenia nad stołem Chleba wymagają obecnie pogłębionej refleksji nad stołem Słowa Bożego. Rada Zwyczajna Sekretariatu Generalnego opracowała Lineamenta, dokument, którego celem było wskazanie najistotniejszych celów i sposobów spotkania ze Słowem Bożym. Do Lineamenta dołączono kwestionariusz z pytaniami odnoszącymi się do poruszanych zagadnień. Uwagi nadesłane przez biskupów, przełożonych zakonnych i teologów z całego świata posłużyły następnie Radzie Zwyczajnej do opracowania Instrumentum laboris – dokumentu pomocnego w określaniu porządku obrad synodalnych.


Zaczęło się przy stole Chleba


 Synod rozpoczęła uroczysta Msza św. celebrowana 5 października nie w Watykanie, lecz – z okazji trwającego Roku Apostoła Narodów – w Bazylice św. Pawła za Murami. Drugą – z czterech zaplanowanych w kalendarzu synodalnym – była Msza św. odprawiona 9 października z okazji 50. rocznicy śmierci Piusa XII. Kolejnej, odprawionej 12 października, towarzyszyła kanonizacja czterech błogosławionych, a ostatnia – sprawowana w Bazylice św. Piotra na Watykanie zakończyła synod. W sobotę 18 października odbyło się modlitewne spotkanie ekumeniczne. Benedykt XVI i Bartłomiej I wspólnie przewodniczyli nieszporom, a po nabożeństwie przemówili do zgromadzonych. Liturgii u św. Pawła za Murami przewodniczył Benedykt XVI. Później, podczas modlitwy Anioł Pański, zapowiedział lekturę całego Pisma Świętego w rzymskiej bazylice Święp ę g tego Krzyża Jerozolimskiego. Ów maę g y j y ę raton biblijny, transmitowany przez włoską telewizję RAI, trwał przez siedem dni i sześć nocy, stąd jego tytuł „Biblia dzień i noc”. Lekturę Pisma Świętego rozpoczął tego dnia wieczo rem sam Papież, odczytując ze swego apartamentu w Pałacu Apostolskim w języku hebrajskim pierwszy rozdział Księgi Rodzaju. Ojciec Święty wyznaczył trzech przewodniczących-delegatów. Byli to: kard. Pell z Sydney, prefekt Kongregacji Nauki Wiary kard. William Levada oraz kard. Odilo Pedro Scherer z Săo Paulo. Z kolei zadaniem arcybiskupa Quebecu kard. Marca Ouelleta, jako relatora generalnego, było wstępne i końcowe sprawozdanie, a także czuwanie nad przygotowywaniem dokumentów. Sekretarzem generalnym synodu został abp Nicola Eterović.


Rabin do ojców synodalnych


Bezprecedensowym wydarzeniem pierwszych dni synodu było wystąpienie jednego z gości, askenazyjskiego rabina Szear Jaszuw Kohena z Hajfy. Był on bowiem pierwszym niechrześcijaninem, któremu dane było przemawiać na synodzie biskupów. Na prośbę Benedykta XVI mówił m.in. o roli, jaką odgrywa Tora, czyli Pięcioksiąg Mojżesza, w tradycji żydowskiej, zarówno w Synagodze, jak i w życiu Państwa Izrael. Gość z Izraela spotkał się jednak z krytyką na łamach włoskiej prasy za swój sprzeciw – wyrażony w kuluarach w rozmowie z dziennikarzami – wobec planów wyniesienia na ołtarze Piusa XII. Rabin Kohen powiedział m.in., że jego zdaniem papież ten nie wystąpił w czasie wojny w obronie Żydów, „chociaż p p y ąp po cichu im pomagał”. Metropolita poznański abp Stanisław Gądecki w wywiadzie udzielonym 7 października Radiu Watykańskiemu powiedział m.in., że zna rabina Kohena ze spotkań międzynarodowej komisji watykańsko-żydowskiej: „Występował on tam jako rabin ortodoksyjny, co jest rzadkością, a nawet dużą trudnością związaną z samą formułą dialogu. Zazwyczaj ortodoksja wchodzi jako ostatnia do takich gremiów, ale rabin, ceniony i znany w Izraelu, jest człowiekiem otwartym”.


Dwie fazy synodu


 W ciągu trzech tygodni, dzień po dniu, odbywały się kolejne sesje plenarne oraz spotkania w niewielkich grupach językowych (circoli minori). Pierwsza faza synodu koncentrowała się na debacie ogólnej, w której głos zabierało 229 ojców synodalnych, 9 delegatów innych wspólnot chrześcijańskich, a także 22 audytorów i audytorek. I chociaż obrady były objęte klauzulą tajności, to Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej przekazywało na bieżąco informacje i udostępniało streszczenia wygłaszanych przemówień. Wśród problemów poruszanych podczas obrad podnoszono m.in. niewłaściwą praktykę redukowania Słowa Bożego wyłącznie do Biblii, bo przecież jest ono obecne także w Tradycji i Magisterium Kościoła. Kard. William Levada, prefekt Kongregacji Nauki Wiary, zwrócił uwagę, że Pismo Święte może zostać zrozumiag j y, gę, ne jako autentyczne Słowo Boże tylko w „żywej tradycji kościelnej” i podkreślił wyłączność Magisterium Kościoła w interpretowaniu Biblii. Innym zagadnieniem były refleksje nad sposobem przepowiadania, a zwłaszcza głoszenia homilii i ograniczenia ich długości do kwadransa. Pojawił się również postulat opracowania Dyrektorium Generalnego Homiletyki. Dyskutowano także nad medytacyjną lekturą Pisma Świętego (Lectio diviy y yj ą na). Sporo uwagi poświęcono recepcji ksiąg starotestamentalnych, które są mniej znane przez wiernych, a bywają również błędnie pojmowane. Poruszono również problematykę dotyczącą przekładów biblijnych. 






Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki