Przyjąć zbawczą wolę Boga

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego jest dziękczynieniem składanym przez ludzi Bogu Ojcu za tajemnicę Wcielenia. Oto Archanioł Gabriel zwiastuje Maryi, córce rodzaju ludzkiego, nadzwyczajną nowinę o tym, że została wybrana przez Boga na Matkę Jego Syna.

W słowach zwiastowania Archanioł przedstawia Maryi plan, który znany był w Tradycji Izraela. Mówił o nim prorok Izajasz, ukazywany był w Psalmach i innych miejscach Starego Testamentu. Czytając Księgę Rodzaju, zauważamy, że Bóg stwarzając nas, był inicjatorem i wykonawcą dzieła. Chciał, abyśmy byli do Niego podobni. Niestety, człowiek poprzez grzech odwrócił się od Boga, tracąc pierwotną, synowską relację. Jednak Stwórca nie zostawił swego stworzenia, nie zrezygnował z niego: poprzez swego Syna, Jezusa Chrystusa, pragnie On zbawić człowieka, aby został on wyzwolony z grzechu. Do urzeczywistnienia zbawczego planu zaprasza Maryję, a poprzez Nią każdego z nas. Wcielenie dokonało się z inicjatywy Boga, ale przy współudziale człowieka. Bóg przedstawiając Maryi swój plan, do niczego Jej nie zmusza, lecz oczekuje wolnej i świadomej odpowiedzi. Dając najwyższy dowód swojej miłości, pyta, czy zechce Ona przyjąć Chrystusa. Dopiero odpowiedź Maryi: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego”, spowodowała, że „słowo stało się ciałem i zamieszkało pośród nas”. Maryja przyjęła i wypełniła Boży plan.

Taki plan Bóg ma względem każdego z nas. Jednak by mógł on być urzeczywistniony trzeba naszej zgody, wzorowanej na „fiat” Maryi. Zgody, która spowoduje, że Chrystus narodzi się w naszych sercach, aby je przemienić; zgody, która sprawi, że Chrystusa, którego przyjmiemy, będziemy mogli dawać innym.

Bóg przedstawia nam swój plan poprzez Pismo Święte, nauczanie Kościoła, poprzez ludzi, których stawia na naszej drodze. Wśród nich są również chorzy, niedołężni, starzy, narkomani, alkoholicy, bezdomni. Jeśli podejdziemy do spraw Bożych po ludzku, ów zbawczy plan wyda nam się niezrozumiały, a może niemożliwy do realizacji. Ogarniętym trwogą z pomocą przychodzi Maryja, która również „zatrwożyła się, gdy usłyszała te słowa”. Dopiero gdy przyjęła wolę Boga, Jej serce napełnił pokój. Tak samo stanie się z nami. Jeżeli uwierzymy i zaufamy Bogu do końca, jeżeli przyjmiemy Chrystusa, to zyskamy pokój, z którego rodzić się będzie głębsze zrozumienie zbawczej woli Stwórcy, a także moc do jej urzeczywistniania w życiu.

W ten sposób sfera Boska i ludzka stają się jednym. W ten sposób Bóg staje się Emmanuelem – czyli Bogiem z nami. Wtedy zaczynają się realizować w życiu człowieka obietnice Boga, że każdy, kto uwierzy i będzie pełnił wolę Ojca, osiągnie życie wieczne.