Dar serca

Widzimy wokół siebie wiele biedy. Wiele osób, dzieł czy wspólnot potrzebuje naszego wsparcia. Dobrze, jeśli zdajemy sobie z tego sprawę. Jak jednak do nich dotrzeć, jak im pomóc?

Wsparciem rozmaitych dzieł Bożych i chrześcijan będących w potrzebie, zwłaszcza tych żyjących w krajach biednych, ogarniętych wojną, w których ludzie wierzący są prześladowani, zajmuje się organizacja Pomoc Kościołowi w Potrzebie.

Troszczcie się o siebie nawzajem

Dzięki niej chrześcijanie mogą skutecznie pomagać sobie wzajemnie. Tworzymy bowiem wspólnotę w Chrystusie i jesteśmy za siebie nawzajem odpowiedzialni. Także Kościół w Polsce przez wiele lat korzystał z tej pomocy. Obejmowała ona m.in. wsparcie przy budowie kościołów czy kształceniu seminarzystów, nowicjuszy i nowicjuszek. Obecnie, korzystając z pomocy innych, sami się w nią włączamy, wspierając choćby Kościół na Wschodzie. Naszego chrześcijańskiego wsparcia potrzebują jednak wciąż zakony kontemplacyjne w Polsce i na całym świecie. W naszym kraju w 82 żeńskich zakonach kontemplacyjnych przebywa ponad 1500 zakonnic.

Modlitewne zaplecze

Siostry, żyjąc w odosobnieniu od świata, upraszają dla niego i dla Kościoła łaski u Boga przez posty i modlitwy. Ich modlitwa to nie tylko czuwanie przed Najświętszym Sakramentem, ale całe ich klauzurowe życie zawierzone Bogu. Siostry złączone duchowo z Chrystusem niosą w sercu wszelkie sprawy, cierpienia, niepokoje tych, którzy uciekają się do nich z prośbą o pomoc. Wiele wspaniałych dzieł w Kościele, jak choćby powołania kapłańskie, akcje charytatywne, wspierane są ich modlitwą. Bez niej, bez Boga, jakie efekty mogłyby przynieść największe ludzkie wysiłki i najszczersze chęci? Praca jest również dla nich modlitwą – starają się zarobić na własne utrzymanie. Wypiekają komunikanty, haftują szaty liturgiczne, szyją habity i sutanny, uprawiają ogrody. Jednak trudno te wszystkie prace dostosować do dokonujących się obecnie zmian ekonomicznych i konkurencji na rynku. Liczą więc one przede wszystkim na Bożą Opatrzność i ludzką hojność.