Logo Przewdonik Katolicki

Immaculata

Ksawery Śliwiński
Fot.

"Najświętsza Maryja Panna w pierwszej chwili swego poczęcia dzięki szczególnej łasce i przywilejowi Wszechmogącego Boga, ze względu na zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego, została ustrzeżona od wszelkiej zmazy winy pierworodnej" - tak stanowi bulla "Ineffabilis Deus" papieża Piusa IX, ogłoszona 8 grudnia 1854 roku. W dokumencie tym Ojciec Święty uroczyście ogłosił...

"Najświętsza Maryja Panna w pierwszej chwili swego poczęcia dzięki szczególnej łasce i przywilejowi Wszechmogącego Boga, ze względu na zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego, została ustrzeżona od wszelkiej zmazy winy pierworodnej" - tak stanowi bulla "Ineffabilis Deus" papieża Piusa IX, ogłoszona
8 grudnia 1854 roku. W dokumencie tym Ojciec Święty uroczyście ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny.



Wiara w to, że Matka Boża jest wolna od wszelkiego grzechu krystalizowała się w procesie długiej ewolucji na przestrzeni wielu wieków historii Kościoła.

Długa historia


Prawda o Niepokalanym Poczęciu przez bardzo długi czas była zagadnieniem problematycznym wśród katolickich teologów. Ze względu na koncepcję powszechności grzechu pierworodnego, zarówno św. Bernard z Clairevaux, jak i św. Tomasz z Akwinu nakazywali odrzucenie wiary w Niepokalane Poczęcie. Dopiero franciszkanin i wybitny teolog Jan Duns Szkot dokonał w XIII w. przełomu w dziejach tego dogmatu, wprowadzając do teologii pojęcie doskonałego Odkupiciela. Według Dunsa Szkota doskonałość Chrystusowego Odkupienia polega nie tylko na zbawieniu, ale także - w przypadku Maryi Dziewicy - na uchronieniu od wszelkiego grzechu. Choć ten spór teologiczny toczył się w Kościele w XIII stuleciu, to jednak zagadnienie Niepokalanego Poczęcia rozważane było już kilka wieków wcześniej; powiązana z nim teza o całkowitej bezgrzeszności Maryi pojawiła się po raz pierwszy w heretyckim stronnictwie pelagian w V wieku. Samo święto Poczęcia Najświętszej lub Najczystszej rozpowszechniło się na chrześcijańskim Wschodzie w VII i VIII wieku, a w stuleciu IX przyjęło się również w Kościele zachodnim.
W 1439 r. sobór bazylejski ogłosił po raz pierwszy dogmat o Niepokalanym Poczęciu. Jednak ze względu na schizmatycki charakter tego zakłóconego politycznymi burzami zgromadzenia, ogłoszenie dogmatu nie było wiążące w Kościele. Kilkadziesiąt lat później papież Sykstus IV - ten sam, który przekształcił Rzym w stolicę sztuki renesansowej - zatwierdził święto Poczęcia i obchodził je uroczyście. Nadto w specjalnej konstytucji apostolskiej z 1476 r. zabronił pod sankcją kary atakowania nauki o Niepokalanym Poczęciu Maryi Dziewicy.

Oficjalny dogmat


Problematykę tę podjął w 1849 r. papież Pius IX, który rozesłał do wszystkich biskupów świata pytanie o zasadność ujęcia nauki o Niepokalanym Poczęciu Maryi w jednolity dogmat. Spośród 604 przepytanych hierarchów, jedynie 29 zgłaszało wątpliwości w tym zakresie. W tej sytuacji papież uznał zgodną wiarę Kościoła za najważniejszy i wystarczający argument teologiczny. Jego owocem było ogłoszenie 8 grudnia 1854 r. bulli "Ineffabilis Deus" o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny. W wydanej bulli Pius IX argumentował w duchu Jana Dunsa Szkota, że Odkupienie było aż tak doskonałe, że ustrzegło Maryję od popadnięcia w grzech pierworodny, nie dzięki Jej zasługom, ale wyłącznie dzięki łasce doskonałego Odkupiciela. Dzięki odkupieniu wszystkie dzieci Adama mogą dostąpić uwolnienia od grzechu pierworodnego, jednak tylko Maryja została od niego ustrzeżona.

Cudowny Medalik

Jednym z najgłośniejszych przejawów kultu Niepokalanego Poczęcia jest medalik ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, którego pierwowzór został wybity według wskazówek św. Katarzyny Labouré. W 1830 r. ta nowicjuszka ze wspólnoty sióstr miłosierdzia w Paryżu doznała objawień maryjnych, podczas których otrzymała polecenie wykonania medalika. Na jego awersie znalazła się postać Maryi ze stopami opartymi na kuli ziemskiej i z otwartymi dłońmi rozsiewającymi promienie - symbol łaski dla ludzkości oraz napis: "O Maryjo, bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy". Na rewersie medalika znalazła się litera M i dwa serca - Maryi i Jezusa). Po raz pierwszy medalik został wybity podczas epidemii cholery we Francji w 1832 r. i w ciągu 2 lat rozszedł się w milionach egzemplarzy - 1876 roku nosiło go już 20 mln ludzi na całym świecie. Medalik wpłynął znacząco na rozwój nabożeństwa do Niepokalanego Poczęcia Maryi.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki