Żywot biskupa Michała

14 czerwca (a także 26 stycznia) Kościół powszechny wspomina męczeńskiego biskupa Michała Kozala, przed 18 laty wyniesionego na ołtarze przez Papieża Jana Pawła II. Biskup Michał wraz z Matką Bożą Pięknej Miłości patronuje dziś diecezji bydgoskiej. Nie bez przyczyny - swą kapłańską posługę sprawował również w grodzie nad Brdą. Pełnił m.in. obowiązki prefekta w tutejszym Miejskim Katolickim Żeńskim Gimnazjum Humanistycznym. Wcześniej administrował w pobliskiej parafii Krostkowo k. Białośliwia. Mieszkańcy wioski nazywali go ponoć "drugim świętym Franciszkiem".

Michał Kozal urodził się 25 września 1893 r. w Nowym Folwarku. Nauki elementarne pobierał w Krotoszynie, a w roku 1914 wstąpił do poznańskiego seminarium duchownego. Miejscem dalszych studiów teologicznych oraz święceń kapłańskich było Gniezno. Powrócił tam po latach kapłańskiej praktyki w wielu miejscowościach. Został seminaryjnym ojcem duchownym, wykładowcą teologii fundamentalnej i liturgiki. Na krótko przed wybuchem II wojny światowej późniejszy błogosławiony otrzymał we Włocławku sakrę biskupią. Od pierwszych dni pożogi dał się poznać jako odważny obrońca wiary oraz polskości. Diecezji nie opuścił, a protestując przeciwko więzieniu kapłanów przez Niemców, sam został aresztowany. Jeszcze w obozach przejściowych był bestialsko traktowany. Trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau. Biskup Michał Kozal - "więzień nr 24 544" - umarł 26 stycznia 1943 roku, wycieńczony przez tyfus i zapalenie ucha wewnętrznego. Ciało męczennika, pomimo rozpaczliwej, podjętej przez współwięźniów, próby ocalenia przed profanacją trafiło do krematorium. Świadectwo życia biskupa Michała szybko stało się głośne nie tylko w Polsce.