Logo Przewdonik Katolicki

II tydzień po Narodzeniu Pańskim, II tydzień Psałterza

ks. Maciej K. Kubiak
Fot.

Poniedziałek, 3 stycznia 1 J 2,29-3, 6; J 1,29-34 "Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy". W radosnej atmosferze Bożego Narodzenia rozbrzmiewa dobra nowina: Bóg Ojciec obdarzył nas miłością, dał nam Swojego Syna! Jesteśmy rzeczywiście dziećmi Bożymi! Być dzieckiem Bożym - to przywilej, zaszczyt i...

Poniedziałek, 3 stycznia
1 J 2,29-3, 6; J 1,29-34



"Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy". W radosnej atmosferze Bożego Narodzenia rozbrzmiewa dobra nowina: Bóg Ojciec obdarzył nas miłością, dał nam Swojego Syna! Jesteśmy rzeczywiście dziećmi Bożymi!
Być dzieckiem Bożym - to przywilej, zaszczyt i wyróżnienie. Ale to też zobowiązanie. "Być dzieckiem Bożym" znaczy - jak uczy św. Jan Apostoł - być podobnym do Ojca, więcej - być świętym, tak jak On jest święty. "Być dzieckiem Bożym" to znaczy także złożyć całą nadzieję w Bogu Ojcu, trwać w Nim i nie grzeszyć.

Wtorek, 4 stycznia
1 J 3,7-10; J 1,35-42



"Czego szukacie?" - pyta Jezus Andrzeja, brata Szymona Piotra, pyta uczniów św. Jana Chrzciciela, pyta i nas. Czego szukamy?
Szukamy Mesjasza, Nauczyciela. Świadczy o tym nasze życie, gdy spełniają się w nim słowa z 1. Listu św. Jana Apostoła: postępujemy sprawiedliwie, jak sprawiedliwy jest Ten, którego szukamy; nie grzeszymy, nie trwamy w grzechu, bo kto grzeszy jest dzieckiem diabła; narodziliśmy się z Boga i trwa w nas nasienie Boże. Jeśli tak jest, każdy człowiek patrząc na nas i na nasze czyny będzie mógł łatwo rozpoznać, że jesteśmy dziećmi Boga. "Czego szukacie?".

Środa, 5 stycznia
1 J 3,11-21; J 1,43-51



Zaproszenie "pójdź za Mną", skierowane do nas przez Jezusa jest zaproszeniem do trwania w miłości. Święty Jan Apostoł pokazuje nam co jest najważniejsze. Wolą Bożą jest, abyśmy się wzajemnie miłowali, nawet wtedy, gdy za tę miłość świat odpłaca nam nienawiścią.
Miłość do sióstr i braci to życie! Kto nie miłuje, kto nienawidzi brata swego trwa w śmierci. Miłować to oddać życie za siostry i braci, oddać im swój czas, swoje siły, swoje umiejętności i zdolności. Otworzyć przed nimi swoje serce, zwłaszcza wtedy, gdy cierpią niedostatek. Miłować czynem i prawdą, a nie słowem i językiem.

Czwartek, 6 stycznia
Objawienie Pańskie
Iz 60,1-6; Ef 3,2-3a.5-6; Mt 2,1-12



Jesteśmy w samym sercu tajemnicy Wcielenia i Objawienia się Syna Bożego. Po radosnych przeżyciach betlejemskiej nocy i w oczekiwaniu na objawienie nad wodami Jordanu, spotykamy dzisiaj Jezusa, który wychodzi naprzeciw każdemu człowiekowi. Nie zważa na kolor skóry, płeć, sytuację majątkową - chce spotkać się z każdym człowiekiem. Nikogo nie pomija, nikogo nie lekceważy. Zależy Mu szczególnie na tych, którzy przychodzą do Niego z daleka, z mroku i z ciemności grzechu.
Zaśpiewajmy na cześć Pana radosne hymny, ofiarujmy Mu złoto i kadzidło, niech zadrży i rozszerzy się nasze serce!

Piątek, 7 stycznia
1 J 3,22-4, 6; Mt 4,12-17.23-25



"Przykazanie Jego jest takie, abyśmy wierzyli w Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał". "Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie". Wezwanie do nawrócenia, do wiary w Jezusa Chrystusa, do miłości wzajemnej wciąż pozostaje aktualne i nigdy się nie zmienia. Słyszymy je niezależnie od pory roku czy okresu liturgicznego, nie tylko w Wielkim Poście i w Adwencie. Słyszymy je również wtedy, gdy mamy zły nastrój, gdy nic nam się nie chce i nic nie udaje.
Takie jest Jego przykazanie i takie pozostanie na zawsze: "abyśmy się wzajemnie miłowali".

Sobota, 8 stycznia
1 J 4,7-10; Mk 6,34-44



"Bóg jest miłością". "Bóg nas umiłował". Kolejny raz słyszymy dobrą nowinę o Bogu, który nas kocha i na dowód tego daje nam swojego Syna, "abyśmy życie mieli dzięki Niemu". Jezus Chrystus, Syn kochającego nas Ojca, sam tak nas ukochał, że oddał za nas swoje życie.
Jednak zanim to uczynił, nakarmił nas chlebem - swoim Ciałem. Chce nas nim karmić zawsze, chce go rozmnażać dla nas go codziennie. Nie chce byśmy byli jak owce bez pasterza, nie chce, byśmy musieli odejść głodni. Trwający od października Rok Eucharystii przypomina nam o tej największej miłości, której znakiem jest Chleb.

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki