„Święć się Imię Twoje…”

Bywają ludzie, którzy lubią tak się ustawiać, aby mogli krzyczeć nawet po śmierci, choćby jako kamienie ze ścian. Człowiek pragnie chwały. Bywają tacy, którzy jeszcze za życia obmyślają sobie pomniki i zostawiają w swoich teczkach plany, jak one mają wyglądać. Jeżeli więc maluczki człowiek pragnie chwały, to jakież prawo ma do niej Ten, który jest Najwyższym Bytem, mającym w sobie pełnię wszelkiego bytu!
W chwale Boga można się rozmiłować. Można się rozmiłować aż tak, że nieudolny człowiek pragnie ją głosić, nawet własnym kosztem. Znamy takich ludzi. Ogromna jest ich skala, począwszy od męczenników i świętych, poprzez artystów, pisarzy, rzeźbiarzy, poetów, malarzy, a skończywszy na zwykłych zjadaczach chleba. Są i muszą być tacy ludzie na świecie. I my wszyscy musimy się rozmiłować w chwale Boga. Możemy aktualnie o tym nie pamiętać, ale habitualnie powinno to tkwić w naszej duszy, w całej duchowości, we wszystkich intencjach, pragnieniach i odruchach. Dlatego trzeba w krótkie zdanie: „Święć się Imię Twoje” – wlać jak najbardziej aktualną i osobistą treść.

Książkę można kupić tutaj