Teraz adoptujmy biskupa

 Czy można przyjąć, że spośród wszystkich oficjalnych spotkań, do jakich dochodzi pomiędzy kardynałami, konklawe jest tym szczególnym, może najtrudniejszym?

 

 – Myślę, że nie należy rozpatrywać tego w kategoriach trudności albo łatwości. Lepiej patrzeć na konklawe przede wszystkim jako na wydarzenie ze swej istoty ogromnie ważne. Dla wszystkich księży kardynałów jest to bardzo głębokie przeżycie. Mamy bowiem świadomość, że wybieramy biskupa Rzymu, następcę św. Piotra, którego powołał Jezus Chrystus. Właściwie towarzyszy nam nastawienie, żeby wybrać tego, kogo wybrał już wcześniej Pan Jezus; kogo wyznaczył sam Duch Święty. I dlatego wszystko na konklawe odbywa się w atmosferze modlitwy i zamyślenia. Temu służą także wcześniejsze kongregacje i rozmowy pomiędzy kardynałami elektorami. Podobnie było i tym razem. Dyskutowaliśmy o aktualnej sytuacji Kościoła w świecie. Skupiliśmy się na tym, jakie są zadania Kościoła i czy te zadania są rzeczywiście spełniane. Towarzyszyła nam również refleksja nad tym, jaki ma być ten nowy papież. Takie oto są główne tematy rozważań kardynałów przed konklawe. Musimy tu także zaznaczyć, że wszystko jest nie tylko połączone z modlitwą, ale także podlega ścisłej tajemnicy. Kardynałowie składają przysięgę, że to, o czym będą rozmawiać, nie zostanie przekazane na zewnątrz. Chodzi o to, by rozmowy były szczere. I po prostu, żeby nie były warunkowane presją środków przekazu lub innych instytucji.

-         Myślę, że taka duchowa adopcja powinna zostać teraz niejako przesunięta na papieża oraz biskupa diecezji. Zarówno Ojciec Święty, jak i każdy biskup diecezjalny bardzo potrzebują takiego zaplecza modlitewnego ze strony wierzących.

-         Jeśli chodzi o to, co było mówione na wspomnianych kongregacjach czy podczas konklawe, to ja zachowam ścisłą dyskrecję. Przysięga, o której powiedziałem, jest zobowiązująca. I dlatego zdaję sobie sprawę, że będzie mnie sądził Chrystus, czy rzeczywiście wybierałem tego, który jest wedle Jego woli. Natomiast kiedy już dochodzi do wyboru nowego papieża, to musimy pamiętać, że on ma swój własny charyzmat. Nie zapomina oczywiście o wypowiedziach, jakie wcześniej usłyszał od kardynałów. Bardzo się cieszymy, że wybór padł na kardynała z Argentyny, który przyjął imię św. Franciszka z Asyżu. I sądzę, że w tym właśnie imieniu kryje się program jego pasterzowania. Dziedzictwo duchowe tegoż świętego staje się niejako punktem odniesienia dla nowego papieża w jego pontyfikacie.

 

-         Owszem, zaprosiliśmy wraz z kard. Kazimierzem Nyczem Ojca Świętego do naszej ojczyzny. Wcześniej, jak wszyscy pamiętamy, cały polski Episkopat skierował takie zaproszenie jeszcze do Benedykta XVI. Mówiliśmy papieżowi Franciszkowi o dwóch sprawach: o Światowym Dniu Młodzieży – oczywiście jeśli taka będzie jego decyzja – i o rocznicy 1050 lat od historycznej daty chrztu Polski. Myśląc o tym drugim motywie, wskazywaliśmy ze zrozumiałych powodów na Poznań i Gniezno. Natomiast Dni Młodzieży rzeczywiście mogłyby się odbywać w Krakowie. Tak zresztą sugerowała między innymi sama młodzież. Oczywiście jesteśmy otwarci na inne diecezje, ale wszystko wskazuje na to, że główne uroczystości z tym wydarzeniem związane mogą się odbywać w Krakowie. Względy są chociażby takie: pamięć o osobie bł. Jana Pawła II i obecność światowego centrum Miłosierdzia Bożego w krakowskich Łagiewnikach.