Spaghetti ze szparagami, łososiem i szynką parmeńską

Jeśli nie mamy szynki parmeńskiej, to możemy wykorzystać do przyrządzenia potrawyplastry szynki szwarcwaldzkiej, które również mają grubość kartki papieru.
Czyta się kilka minut

składniki:

  • 20 dag makaronu spaghetti
  • 10 dag łososia wędzonego
  • 5 dag szynki parmeńskiej
  • kilka szparagów
  • 1/2 pora, kilka pomidorków koktajlowych
  • kilkanaście listków młodego szpinaku
  • 2 ząbki czosnku
  • oliwa z oliwek, łyżeczka masła
  • sól, cukier

Szparagi obieramy i gotujemy na parze. Możemy je również ugotować w lekko osolonej i posłodzonej wodzie, najlepiej w pozycji pionowej, związane nitką, z łebkami wystającymi ponad powierzchnię wody. Gotujemy je przez 5-6 minut, żeby zachowały jędrność. Po wystygnięciu kroimy szparagi w kilkucentymetrowe kawałki. Odcinamy białą część pora, przekrawamy w poprzek i tniemy w półkrążki. Ząbki czosnku obieramy, rozgniatamy i drobno siekamy. Pomidorki koktajlowe przecinamy na połówki; jeśli ich nie mamy możemy dużego pomidora naciąć na krzyż, sparzyć wrzątkiem, zdjąć z niego skórkę i pokroić na niewielkie kawałki. Łososia kroimy w kostkę, a plastry szynki parmeńskiej w paski. Łososia przesmażamy przez chwilę na oliwie, z dodatkiem łyżeczki masła i na moment wrzucamy paski szynki. Zdejmujemy je z patelni i na tym samym tłuszczu przesmażamy por oraz czosnek. Umyte i osuszone listki szpinaku rwiemy palcami w strzępy. Makaron gotujemy w lekko osolonym wrzątku z kilkoma kroplami oliwy, a następnie hartujemy zimną wodą i odcedzamy. Makaron przekładamy do  miski i mieszamy ze szparagami, łososiem i szynką, porem i pomidorkami oraz szpinakiem. Przed podaniem skrapiamy oliwą z oliwek. 

 


Prosciutto di Parma

Tak nazywa się szynka pochodząca z serca słonecznej Italii, czyli z południowej części prowincji Parma. Znana już w czasach starożytnych jest chyba najsłynniejszą szynką świata. Szczyci się wypalonym złotym symbolem Książęcej Korony na czarnym tle, który jest znakiem gwarancji, że to autentyczna szynka parmeńska. Dojrzewa w specyficznych warunkach klimatycznych tego regionu Italii, wytwarzana jest przy zastosowaniu soli pochodzącej z okolicznych źródeł. Surowa, stopniowo podsuszana, odznacza się różową barwą, łagodnym smakiem i delikatnym aromatem, toteż bywa nazywana „słodką szynką”. Wytwarzana jest z dużych udźców wieprzowych z kością, a charakteryzuje się niską zawartością soli i kalorii. Poza solą nie zawiera żadnych konserwantów. Nad jej jakością i procesem produkcji czuwa od 1963 r. Consorzio del Prosciutto di Parma. W 1966 r. Wspólnota Europejska przyznała szynce parmeńskiej certyfikat ochrony miejsca pochodzenia.

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Po stronie człowieka. Po stronie Ewangelii.

Wypróbuj za 1 zł przez miesiąc lub od razu zakup subskrypcję na rok i oszczędź pieniądze.

Polecane

Subskrypcja miesięczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp do treści przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Subskrypcja odnawia się automatycznie, rezygnujesz w dowolnym momencie
  • Po miesiącu próbnym 19,90 miesięcznie
1.00 zł

Subskrypcja roczna

  • Nieograniczony dostęp do aktualnych treści oraz archiwum
  • Dostęp przed wydaniem papierowym
  • Dostęp do aktualnych numerów w formacie PDF
  • Korzystasz ze wszystkich treści za znacznie mniejsze pieniądze 
  • Otrzymujesz 25% rabatu i oszczędzasz 66 zł
  • Tylko 3,33 zł za wydanie
172.90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 30/2012