Logo Przewdonik Katolicki

Chrystusowe powołanie

Katarzyna Jarzembowska
Fot.

Ks. neoprezbiter Łukasz Boruch, parafia Świętej Trójcy w Bydgoszczy


– Rodzinna świątynia i wspólnota parafialna odegrały bardzo ważną rolę w moim życiu. Poznałem tam Boga i mogłem Go nieść tak, jak potrafiłem, wiernym w Nakle nad Notecią. Posługa w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika była dla mnie czasem radości z głoszenia słowa Bożego i jeszcze większego ukochania ludzi. Bardzo się cieszę, że jako kapłan będę mógł sprawować Eucharystię i stawać się jak Chrystus. Proszę wszystkich o modlitwę, by tak się właśnie stało, abym przez całe kapłańskie życie zrealizował słowa zaczerpnięte z Listów św. Pawła: „Postanowiłem bowiem, będąc wśród was, nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego” (1 Kor 2, 2).


 

Ks. neoprezbiter Stanisław Mihułka, parafia św. Mikołaja w Wiązowie

– „Pan moim światłem i zbawieniem moim, kogo więc mam się lękać?” (Ps. 27, 1). Jestem wdzięczny Panu Bogu za dar powołania, które zaczęło się kształtować w domu rodzinnym na Ukrainie, w rodzinie wielodzietnej, gdzie najstarszy brat jest kapłanem w Komarnie. Byłem m.in. lektorem we lwowskiej katedrze. Później wyjechałem na studia do Wrocławia. Poznałem ludzi, którzy pomogli odkryć mi moje powołanie. Odbywałem praktyki w Więcborku i Nakle nad Notecią. „W życiu chrześcijanina nie mam przypadków” – takie słowa usłyszałem od bp. Jana Tyrawy, idąc na urlop dziekański po piątym roku. Pracowałem jako nauczyciel w szkole oraz w parafii. Jestem wdzięczny Panu Bogu oraz tym, którzy uczyli mnie wiary, miłości i życia. Tym, którzy sercem i modlitwą towarzyszyli mi na drodze do kapłaństwa. Tym, do których mnie poślesz, błogosław Boże!

FOT. CHRYSTUSOWE02 23_11 by KJ (KATARZYNA JARZEMBOWSKA)

 

Ks. neoprezbiter Aleksander Modrak, parafia Niepokalanego Poczęcia NMP w Nieżychowie

– „Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je” (Mk 8, 35). Rok obowiązków jako diakona minął bardzo szybko. Był to czas przede wszystkim wchodzenia małymi krokami w praktykę duszpasterską: ruchy, stowarzyszenia, udzielanie pierwszych sakramentów, głoszenie homilii. Praktykę odbywałem w bydgoskiej parafii Opatrzności Bożej. Spotkałem zarówno wspaniałych duszpasterzy, jak i ludzi świeckich, którzy swoim oddaniem i służbą na rzecz Kościoła przyczynili się do ugruntowania mojej decyzji o kapłaństwie. Moje marzenia i wielkie pragnienia stają się faktem, bardzo jasnym i czytelnym – jestem kapłanem.


 

Ks. neoprezbiter Piotr Poćwiardowski, parafia Matki Bożej Fatimskiej w Bydgoszczy

– Czas od święceń diakonatu do dzisiaj mógłbym określić jako niezasłużony dar, który otrzymałem od Pana Boga. Byłem wśród osób chorych, cierpiących, wśród ludzi młodych i wśród rodzin. Poznałem wiele ruchów i miałem możliwość odkrywania ich wielorakich charyzmatów. Przekonałem się, że Bóg mieszka w człowieku, że go szuka i pragnie być blisko niego. Długo zastanawiałem się nad hasłem prymicyjnym, aż w końcu zdecydowałem się na słowa św. Pawła: „Łaską jesteście zbawieni przez wiarę, a to nie pochodzi od was, ale jest darem Boga. Nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił” (Ef 2, 8–9). Wydaje mi się, że dzisiaj, jak nigdy wcześniej, potrzeba nam wszystkim postawy pokory wobec wielkich rzeczy, jakie Bóg nam uczynił. 


 

Ks. neoprezbiter Łukasz Polasik, parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Sypniewie

– Kiedy rok temu przyjąłem święcenia diakonatu, byłem z tego powodu bardzo szczęśliwy, a zarazem wdzięczny Panu Bogu za to, że obdarzył mnie tym darem. Jako diakon w sposób szczególny mogłem służyć Jemu i ludziom. Mogłem wkroczyć w prawdziwe duszpasterstwo. Praktykę odbywałem w bydgoskiej parafii NMP Matki Kościoła. Teraz przychodzi ten czas, kiedy będę mógł stać przy ołtarzu jako kapłan i wiernie służyć Bogu i wiernym. Z tym wiąże się hasło prymicyjne, które zaczerpnąłem z Ewangelii św. Jana: „Dobry pasterz oddaje życie swoje za owce” (J 10, 11).


 

Ks. neoprezbiter Piotr Wachowski z parafii św. Marcina Biskupa z Wyrzyska

– Święcenia diakonatu, które przyjąłem przed rokiem, pozwoliły mi doświadczyć w nowy sposób mocy łaski Bożej. Chrzczenie dzieci, błogosławienie Najświętszym Sakramentem, przewodzenie modlitwom, a nade wszystko przepowiadanie Ewangelii, dawało mi wielką radość i umacniało w obranym, a może bardziej – zleconym – Chrystusowym powołaniu. Ciągła świadomość, że niczym nie zasłużyłem sobie na ten wybór, pobudza do jeszcze większej wdzięczności Panu Żniwa za ten dar. Na tę drogę zawierzenia i posługi staje mi przed oczami mój patron – św. Piotr, który u progu swojej życiowej misji usłyszał Chrystusowe wezwanie: „Wypłyń na głębię” (Łk 5, 4). Dziś i ja z wiarą przyjmuję te słowa.


 

Ks. neoprezbiter Radosław Wnuk, parafia św. Mikołaja w Dźwiersznie Wielkim

– „Razem z Chrystusem zostałem przybity do krzyża. Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 19–20). Te słowa zaczerpnięte z Listu św. Pawła Apostoła do Galatów są mi szczególnie bliskie i stanowią moje motto prymicyjne. Rozpoczął się w moim życiu nowy etap, bowiem jako kapłan będę służył Chrystusowi i ludziom. Do podjęcia tej posługi przygotowywałem się szczególnie przez ostatni rok w bydgoskiej parafii NMP z Góry Karmel. Dzień świeceń kapłańskich jest dla mnie momentem wielkiej radości, Chrystus uczynił mnie swoim kapłanem.


 

Ks. neoprezbiter Łukasz Żarek, parafia Świętego Stanisława BM w Nakle nad Notecią

– Wielkim przeżyciem i łaską, którą dał mi Pan Bóg, były dla mnie święcenia diakonatu. To one potwierdziły mój pierwotny wybór, jakim było wstąpienie do seminarium duchownego. Najważniejszym jednak dniem w dotychczasowym życiu są święcenia kapłańskie. Od tej chwili mogę bowiem sprawować sakrament Eucharystii oraz sakrament pokuty i pojednania. To wielka odpowiedzialność, ale i radość z tego, że będę mógł pomóc innym ludziom w drodze do Boga. Wielką rolę odegrali w moim życiu różni kapłani, którym z serca dziękuję. Proszę wszystkich o modlitwę w mojej intencji. Hasłem na moim obrazku prymicyjnym są słowa: „Kto wytrwa do końca ten będzie zbawiony” (Mt 10, 17).


 

 

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki