Logo Przewdonik Katolicki

Caritas wizytówką Kościoła

Małgorzata Szewczyk
Fot.

W niezwykle zsekularyzowanym świecie charytatywność nadal jest wizytówką Kościoła. Nawet osoba, która porzuciła wiarę lub odwróciła się od wiary z winy praktykujących chrześcijan, jest w stanie stworzyć powiązanie między pomaganiem i Kościołem mówił kard. Paul Josef Cordes podczas ogólnopolskiej promocji swojej książki, która odbyła się 24 kwietnia w Poznaniu.

 

– W niezwykle zsekularyzowanym świecie charytatywność nadal jest „wizytówką” Kościoła. Nawet osoba, która porzuciła wiarę lub odwróciła się od wiary z winy praktykujących chrześcijan, jest w stanie stworzyć powiązanie między pomaganiem i Kościołem – mówił kard. Paul Josef Cordes podczas ogólnopolskiej promocji swojej książki, która odbyła się 24 kwietnia w Poznaniu.

 

Publikacja pt. „Niosący pomoc nie spadają z nieba. Caritas i duchowość”, inspirowana pierwszą encykliką Papieża Benedykta XVI „Deus caritas est” (2005 r.), właśnie ukazała się na polskim rynku z inicjatywy Caritas Polska. Przygotowana przez przewodniczącego Papieskiej Rady „Cor Unum” koordynującej charytatywną działalność Kościoła katolickiego jest zbiorem rozważań na temat różnych aspektów niesienia pomocy potrzebującym braciom z „katakumb” nędzy, rozpaczy, bezsilności, braku nadziei. Napisana w przystępny i jasny sposób, opatrzona wstępem Ojca Świętego, może stanowić swoiste vademecum dla wszystkich wolontariuszy i pracowników Caritas.

 

Dawać świadectwo wiary

Kard. Cordes, podczas uroczystej promocji odbywającej się w Auli Lubrańskiego poznańskiego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza, zwrócił uwagę, że „pracownicy organizacji charytatywnych Kościoła nie mogą być postrzegani jako funkcjonariusze systemu opieki społecznej”, gdyż sprawowanie opieki nad najbardziej potrzebującymi wykracza poza zwykłe ramy programów pomocowych nastawionych stricte na pomoc materialną. Kościół prezentuje nowe podejście w tej kwestii, opierając się na chrześcijańskich przymiotach, a przede wszystkim na wiarygodności przesłania Ewangelii. – Doświadczenie Boga, głęboka relacja między człowiekiem a Stwórcą, trwanie w Kościele, uczestnictwo w Ewangelii, czyli jedność poprzez łamanie chleba, dzielenie się Słowem i Ciałem Chrystusa łączy wierzących i pozwala im czerpać bezinteresowną miłość z jedynego źródła, którym jest Jezus Chrystus – stwierdził niemiecki hierarcha. Zaznaczył również, że „pomoc niesiona naszym braciom i siostrom, zakorzeniona w nauce Jezusa na temat Boga Ojca, nie może ograniczać się do profesjonalnej perfekcji. Wywodzi się ona ze świadectwa, a to może być podtrzymane wyłącznie przez wiarę”. Chcąc zmniejszyć rozmiary materialnej i duchowej biedy zataczające coraz szersze kręgi na świecie, nie wystarczy zwiększać zasoby dystrybucji pomocy, trzeba bowiem „dawać świadectwo wiary”. Caritas to bycie z drugim, towarzyszenie mu, słuchanie i mówienie.

– Miłość bliźniego zakorzeniona w miłości Boga jest przede wszystkim powinnością każdego poszczególnego wierzącego, ale jest także zadaniem całej wspólnoty kościelnej, i to na każdym poziomie: od wspólnoty lokalnej, przez Kościół partykularny aż po Kościół powszechny w jego wymiarze globalnym. Wyrażam ogromną radość, że dziś, właśnie w Poznaniu, spotykają się wszystkie te obszary życia Kościoła – powiedział w swym słowie wstępnym bp Grzegorz Balcerek, przewodniczący Komisji Charytatywnej KEP, witając kard. Paula Josefa Cordesa. – Kościół od wielu lat podejmuje działania na rzecz człowieka będącego w potrzebie. Już pierwsi chrześcijanie dzielili się swoimi dobrami. Dobro człowieka jest imperatywem udzielania pomocy w myśl słów: „Miłuj bliźniego swego”. Bp Balcerek przedstawiając historię Caritas w Polsce podkreślił, że właśnie w stolicy Wielkopolski, powstały pierwsze organizacje pomocowe, które w swej nazwie zamieściły słowo Caritas.

 

„Caritas w świecie milczącej apostazji”

Ks. prof. Paweł Bortkiewicz, prodziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu, określił tę publikację jako „głęboko intelektualną, prowokująca i inspirującą do przemyśleń” - To nie tyle komentarz do papieskiej encykliki, co książka ukazująca dwa istotne działy: antropologię pomocy i duchowość Caritasu. Antropologia pomocy zostaje nakreślona w kontekście popularnego dzisiaj wolontariatu akcentującego ludzką wolę czynienia dobra, natomiast Caritas akcentuje miłość. To odpowiedź na dar, odpowiedź na apel ze strony drugiego człowieka. Ta miłość wiąże się z odpowiedzialnością - zauważył.

Prelegent zadał prowokacyjne pytanie, czy duchowość jest w ogóle dzisiaj potrzebna, czy w świecie administracji i biurokracji odnajduje jeszcze swoje miejsce? Przywołując słowa Benedykta XVI, nazwał współczesne nam czasy „czasami milczącej apostazji”. – Człowiek żyje bowiem tak, jakby Bóg nie istniał. Kard. Cordes w swojej publikacji wskazuje na trzy kierunki analizy przyczyn tego stanu rzeczy: to zakwestionowanie natury ludzkiej, zakwestionowanie religii jako osobowej więzi z Bogiem oraz zanegowanie wymiaru społecznego religii. Zatracony zostaje fundament religii  – zwrócił uwagę ks. prof. Bortkiewicz. Potrzebna jest zatem rekonstrukcja wartości religii dla przywrócenia wartości życia społecznego. Książka kard. Cordesa jest tego swoistym manifestem – podkreślił. – Caritas oparta na żywej, pulsującej miłości Boga może opierać się ryzyku zatracenia swojej misji. To właśnie w Bogu Trynitarnym, który pozwala odsłonić swoje oblicze w Chrystusie-Człowieku, który ma serce, Caritas znajduje swe źródło. Sens zaangażowania chrześcijańskiego wykracza poza zwykłą filantropię. Prelegent przywołał słowa św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas” do dawania jej świadectwa wśród bliźnich. Odnosząc się do słów zawartych w tytule książki zwrócił uwagę, że „«niosący pomoc nie spadają z nieba», ale rodzą się wśród nas, są wśród nas, o ile tylko mamy odwagę wierzyć w sposób bardzo konkretny w Boga, który jest miłością i przyjąć dar miłości”.

W spotkaniu uczestniczyli m.in. przedstawiciele władz wojewódzkich, samorządowych oraz miejskich, bp Grzegorz Balcerek, bp Marek Jędraszewski, ks. prał. Marian Subocz,  dyrektor Caritas Polska, ks. kan. Waldemar Hanas, dyrektor Caritas Archidiecezji Poznańskiej, dyrektorzy sąsiadujących Caritas diecezjalnych, przedstawiciele organizacji pozarządowych działających na rzecz osób potrzebujących i współpracujących z Caritas, wolontariusze Parafialnych Zespołów Caritas. Fragmenty publikacji odczytał jej tłumacz Winfried Lipscher. Na zakończenie promocji zebrani wysłuchali koncertu w wykonaniu Kwartetu Aulos.

 

 

 

„Niosący pomoc nie spadają z nieba. Caritas i duchowość” to zbiór rozważań na temat znaczenia niesienia chrześcijańskiej pomocy potrzebującym. Inspiracją dla niej stała się pierwsza encyklika Ojca Świętego Benedykta XVI „Deus caritas est”. Zagadnienia podjęte w niniejszej publikacji: samarytańskiej służby wobec cierpiących i potrze

bujących braci, kościelnego zaangażowania na rzecz walki z nędzą, które należy do jego natury, miejsca religii we współczesnym świecie, ukazanych w kontekstach teologicznym, duchowym i kanonicznym oraz w konkretnym działaniu oscylują wokół najważniejszego przykazania miłości Boga i bliźniego. Kard. Cordes przekonuje, że źródłem każdego ludzkiego działania na rzecz pomocy cierpiącemu bliźniemu jest przynaglenie ze strony Boga, które człowiek odczytuje w swym sercu. Troska o bliźniego ma prowe

niencje biblijne, wynika z dynamiki miłości Boga, o czym współczesny świat nie pamięta. Autor żywi nadzieję, że przyczyni się ona do właściwego rozumienia problematyki Caritas, do żywego dialogu i jeszcze lepszej współpracy między światowymi instytucjami charytatywnymi oraz do urzeczywistnienia przedstawionych propozycji konkretnych działań, by każdy dobry uczynek stał się dla ofiarowanego doświadczeniem miłości i dobroci Boga. 

ms

Kard. Paul Josef Cordes, „Niosący pomoc nie spadają z nieba. Caritas i duchowość”

Tłum. Winfried Lipscher

Wydawnictwo Jedność, Kielce 2009

 

 

 


Kard. Paul Josef Cordes (dewiza: Deus Fidelis) - przewodniczący Papieskiej Rady „Cor Unum”, koordynującej działalność charytatywną Kościoła. Urodził się w Kirchhunden (Niemcy) 5 września 1934 r.

Po ukończeniu szkoły podjął studia medyczne, z których zrezygnował w 1956 r., by wstąpić do seminarium duchownego w Paderborn. Święcenia kapłańskie przyjął 21 grudnia 1961 r. Po okresie pracy duszpasterskiej w kilku parafiach diecezji, w 1969 r. rozpoczął studia z teologii dogmatycznej na Uniwersytecie w Moguncji.

W 1972 r. kard. Julius Döpfner, ówczesny przewodniczący Konferencji Episkopatu Niemiec, mianował go sekretarzem Komisji Duszpasterskiej tej Konferencji. Rozpoczął wówczas współpracę ze stowarzyszeniami, ruchami i różnymi instytucjami kościelnymi w Niemczech.

27 października 1975 r. Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym (tyt. Naisso) w Paderborn. Święcenia biskupie przyjął 1 lutego 1976 r. W 1980 r. Jan Paweł II mianował go wiceprzewodniczącym Papieskiej Rady ds. Świeckich. 2 grudnia 1995 r. został podniesiony do godności arcybiskupa i mianowany przewodniczącym Papieskiej Rady „Cor Unum”.

Jako wysłannik papieski wielokrotnie udawał się do krajów dotkniętych kataklizmami czy konfliktami zbrojnymi. 24 listopada 2007 r. kreowany na kardynała przez Benedykta XVI.

Jest autorem wielu publikacji, powstałych dzięki znajomości nowych ruchów i wspólnot kościelnych. Niektóre z nich zostały przetłumaczone również na język polski: „Czynne uczestnictwo w Eucharystii. Sprawowanie Eucharystii w małych wspólnotach” (1996); „Znaki nadziei” (1998); „Zagubione ojcostwo” (2002).

ms

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Komentarze

Zostaw wiadomość

 Security code

Komentarze - Facebook

Ta strona używa cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki