Europa w dniu św. Benedykta

Jednym z patronów Europy jest św. Benedykt z Nursji. Założyciel zakonu benedyktyńskiego, autor słynnej reguły, którą praktykują nie tylko mnisi, ale także ludzie świeccy. W średniowieczu zakony benedyktyńskie oraz oparte na tej samej regule zakony cysterskie pokryły gęstą siecią Europę. Zakonnicy, w myśl naczelnej zasady ora et labora, czyli „módl się i pracuj”, oprócz modlitwy budowali teżdrogi, uprawiali ziemię, uczyli uprawy miejscową ludność, przepisywali księgi w skryptoriach, zakładali szkoły, kształcili młodzież, przekazywali kolejnym pokoleniom dziedzictwo cywilizacji łacińskiej. Benedyktyni dali ponadto światu wielu świętych, w tym świętych Bonifacego i Wojciecha, 22 papieży i kilka tysięcy biskupów. W 1964 roku papież Paweł VI, chcąc podkreślić zasługi benedyktynów dla łączenia tradycji Wschodu i Zachodu oraz działalności na rzecz rozwoju kontynentu europejskiego, ustanowił św. Benedykta, którego wspomnienie przypada 11 lipca, patronem Europy.

Wspólna Europa

 Idea wspólnej pracy na rzecz jedności i pokoju na kontynencie europejskim pojawiła się ponownie za sprawą czterech ludzi: Roberta Schumana, Jeana Monneta, Alcide de Gasperiego i Konrada Adenauera, nazwanych potem ojcami założycielami zjednoczonej Europy. W 1950 roku Robert Schuman zaproponował utworzenie pierwszej europejskiej wspólnoty, celem której miało być pojednanie i współpraca między Francją i Niemcami, dotychczasowymi wrogami. Pomysł Schumana sformułowany zaledwie kilka lat po wojnie, kiedy żywe były jeszcze wzajemne resentymenty, zdawał się być skazany na porażkę. Trzeba więc uznać za wielki sukces, że już rok później powstała zapowiadana Europejska Wspólnota Węgla i Stali, kamień węgielny kolejnych wspólnot: Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, które ostatecznie przyjęły formę znanej dziś Unii Europejskiej.