Religijność przedszkolaków



Jak wyglądają lekcje religii w przedszkolu?

- Z pewnością są one radosne. Poszukuję form przekazu, które zaspokajałyby naturalne potrzeby dzieci. U przedszkolaków dominuje potrzeba ruchu, zabawy, śpiewu. Dlatego znacząca część treści przekazywana jest w formie piosenki z gestem i dynamicznym ruchem, odgadywaniem czy odgrywaniem ewangelicznych scen. Na tym etapie rozwoju...
Czyta się kilka minut

Jak wyglądają lekcje religii w przedszkolu?

- Z pewnością są one radosne. Poszukuję form przekazu, które zaspokajałyby naturalne potrzeby dzieci. U przedszkolaków dominuje potrzeba ruchu, zabawy, śpiewu. Dlatego znacząca część treści przekazywana jest w formie piosenki z gestem i dynamicznym ruchem, odgadywaniem czy odgrywaniem ewangelicznych scen. Na tym etapie rozwoju przekaz słowny musi być prosty, jasny i ograniczony w rozmiarze. Tu nośnikiem treści i uzupełnieniem słowa jest obraz. Analiza obrazu jest świetną okazją do przekazania przesłania, w aurze skupienia, uwagi, poczuciu dotykania świętości. Zajęcia z religii są przez dzieci lubiane i oczekiwane. Trudno tu opisywać przebieg wszystkich, ale jak ich nie lubić, skoro zaczynamy od swobodnego tańca i śpiewu: „Gdy religia się zaczyna, robi mi się dobra mina”.

 

Jaki wpływ na ich dziecięca wiarę mają rodzice?

- Niezwykle znaczący. To rodzice są pierwszymi katechetami dziecka. Katecheta w przedszkolu tylko potwierdza i nieco poszerza to, co rodzice w zakresie wiary przekazują dzieciom. Niestety są dzieci, dla których zajęcia z religii są egzotyką. W rodzinach tych dzieci nie praktykuje się wiary na co dzień, jedynie kultywuje świąteczne i okazjonalne tradycje. Oczywiście tu katecheta ma trudniejsze zadanie. Mimo wszystko to wspaniałe, że i te dzieci trafiają na religię.

Jak dzieci przeżywają swoją wiarę?

- To bardzo trudne pytanie. Z pewnością na miarę swoich możliwości i każde na swój sposób. Dużo zależy od tego, co dzieci wyniosły z domu rodzinnego. Wiara małego dziecka jest przeżywana radośnie, ufnie, emocjonalnie.

„Jacusiu, jak mówimy modlitwę, to nie podskakuj tak, stój spokojnie” – zwracam się do chłopca – „ale ja chcę, by Pan Jezus lepiej mnie widział” – odpowiada Jacek.

Dzieci są bardzo wrażliwe na treści, jakie niesie katecheza, zwłaszcza gdy jest ona oparta o przeżywanie. Niebagatelne znaczenie ma też sytuacja wspólnego z rówieśnikami przeżywania tych treści, wspólnego uczestnictwa w modlitwie, wspólnym kształtowaniu postaw i zachowań na zajęciach z religii. Jedni uczą się od drugich, jedni dla drugich są świadkami wiary.

Z Marią Kozłowską –nauczycielem kształcenia specjalnego i katechezy,

rozmawiał Szymon Puchalski

Cały artykuł przeczytasz z aktywną subskrypcją

Odblokuj ten tekst i czytaj cały „Przewodnik Katolicki”.

W subskrypcji otrzymujesz dostęp do:

- wszystkich wydań on-line papierowego „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich wydań online dodatków i wydań specjalnych „Przewodnika Katolickiego”;

- wszystkich płatnych treści publikowanych na stronie „przewodnik-katolicki.pl”.

Subskrybuj, pogłębiaj perspektywę i inspiruj w rozmowach.

Subskrypcja roczna

pk-produkt

Jeśli już znasz „Przewodnik Katolicki”, wykup subskrypcję by uzyskać dostęp do wszystkich treści z nowych numerów, numerów archiwalnych oraz całkowicie unikalnych treści publikowane jedynie w internecie.

Koszt rocznej subskrypcji  przy płatnościach miesięcznych to 239 zł. Przy płatności z góry za rok otrzymasz 25% rabat. Oszczędzasz 66 zł.

↺ Automatyczne odnowienie płatności; rezygnuj kiedy chcesz!

 

172,90 zł

Artykuł pochodzi z numeru 22/2007