Dzień Świętego Patryka

Dlaczego 17 marca jest w Irlandii świętem narodowym?

To dzień śmierci św. Patryka, który jest dla Irlandczyków najważniejszym świętym. Tym samym rocznica tej śmierci jest najważniejszym świętem Irlandii. Święty Patryk schrystianizował wyspę, tworząc z Irlandii kraj, który mógł zdobywać uznanie i szacunek w państwach zaliczanych do cywilizacji chrześcijańskiej.

Tradycyjna celebracja Dnia św. Patryka rozpoczyna się poranną Mszą świętą w intencji kraju. Po niej na ulicach większych miast pojawiają się parady pełne tańców i muzyki. Stopniowo przeradzają się one w festyny i pochody. W tłumie zawsze obecny jest ktoś przebrany za św. Patryka. Obowiązującym kolorem, obecnym nie tylko na ulicznych festynach, jest kolor zielony – barwy Irlandii. Gdy barwne korowody znikną z ulic, rozpoczyna się rozrywkowo-biesiadna część świętowania. Irlandczycy spotykają się w klubach, najczęściej przy irlandzkim piwie i wznoszą toasty za swój kraj oraz za świętego patrona.

O ile tradycyjną celebrację w postaci porannego nabożeństwa kultywują z reguły starsi mieszkańcy wyspy, o tyle część rozrywkowa przyciąga w większości młodych ludzi. Następny dzień jest wolny od pracy.

Polaków może zdziwić, że w katolickim kraju odbywają się huczne i radosne festyny w środku Wielkiego Postu. Wyjaśnijmy zatem, że Dzień św. Patryka jest ważnym świętem narodowym, a Kościół katolicki, doceniając wagę tego święta, udziela wszystkim Irlandczykom pełnej dyspensy na ten i następny dzień. Zatem trwające wówczas zabawy nie stanowią naruszenia reguł religijnych.

Skąd wzięła się popularność Saint Patrick's Day w innych krajach?

Obchody Dnia św. Patryka zadomowiły się już w wielu krajach, przekraczając granice Irlandii. Święto to wędrowało po świecie razem z Irlandczykami. Wszędzie tam, gdzie dotarli mieszkańcy Zielonej Wyspy, zadomowiło się także i to święto. Dzień św. Patryka można nazwać bazą skupiającą wszystkich Irlandczyków rozsianych po świecie. Zarówno osoby mieszkające w ojczyźnie, jak i emigranci, demonstrują w ten sposób swoją irlandzkość, przywiązanie do narodowej tradycji i kultury.

Na pytania odpowiadał:

Jacek Ksen, konsul honorowy Irlandii w Polsce